చాలా కుటుంబాల్లో క్రొత్త పేరు క్రొత్త జీవితాన్ని సూచిస్తుంది: ఒక వేడుకలో పేరు పెట్టబడిన బిడ్డ, క్రొత్త ఇంటిపేరు పొందిన వధువు, బాప్తిస్మంలో పేరు తీసుకున్న వ్యక్తి. ఆ పేరు చెబుతుంది: ఇప్పుడు నువ్వు ఇదే. ఆదికాండము 17 పేర్ల మార్పుతో నిండి ఉంది. ఇష్మాయేలు పుట్టిన తర్వాత పదమూడు నిశ్శబ్ద సంవత్సరాలు గడిచాయి; అబ్రాముకు తొంభై తొమ్మిదేళ్లు. దేవుడు 'సర్వశక్తిగల దేవుడు'గా ప్రత్యక్షమై, అబ్రాము పేరును అబ్రాహాముగా, శారయి పేరును శారాగా మారుస్తాడు; కుటుంబం తమ శరీరాల్లో మోయవలసిన ఒక భౌతిక గుర్తును ఇస్తాడు. ఆ తర్వాత కుమారుడు వస్తున్నాడని చెబుతాడు — వచ్చే సంవత్సరం ఈ సమయానికి.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఆదికాండము 15 నాటి నిబంధన ఇప్పుడు దాని గుర్తుతో పునరుద్ఘాటించబడుతుంది. సున్నతి అబ్రాహాము ఇంటివారినీ, తర్వాత ఇశ్రాయేలు జాతినీ ప్రతి తరంలో గుర్తిస్తుంది — తొలి సంఘంలోని గొప్ప వివాదాలలో ఒకటిగా మారుతుంది (అపొస్తలుల కార్యములు 15, గలతీయులకు). వాగ్దానాన్ని ఎవరు మోస్తారో కూడా ఈ అధ్యాయం తేలుస్తుంది: ఇష్మాయేలు ఆశీర్వదించబడి గొప్ప జనమవుతాడు, కానీ నిబంధన వంశం శారా కుమారుడైన ఇస్సాకు ద్వారా సాగుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: క్రొత్త పేర్లతో, నిత్యమైన గుర్తుతో నిబంధనను స్థిరపరచడానికి; వాగ్దానం చేయబడిన కుమారుడు శారా నుండే వస్తాడని స్పష్టం చేయడానికి — సహజమైన ప్రతి అంచనాకూ విరుద్ధంగా.
- 17:1–8 — తన సన్నిధిలో నమ్మకంగా నడవమని దేవుడు అబ్రామును పిలిచి, అతనికి అబ్రాహాము — 'అనేక జనములకు తండ్రి' — అని పేరు మారుస్తాడు; అతని నుండి జనాంగాలనూ రాజులనూ, నిత్య నిబంధననూ, కనాను దేశాన్ని శాశ్వత స్వాస్థ్యంగానూ వాగ్దానం చేస్తాడు.
- 17:9–14 — గుర్తు: ఇంటిలోని ప్రతి మగవాడూ — కుమారులు, సేవకులు, ఇంట్లో పుట్టినవారైనా కొనబడినవారైనా — సున్నతి పొందాలి; పసిపిల్లలు ఎనిమిదవ రోజున. నిరాకరించేవాడు నిబంధనను భంగం చేసినవాడు.
- 17:15–22 — శారయి శారా అవుతుంది; ఆమె ఒక కుమారుని కంటుంది. వంద ఏళ్ల, తొంభై ఏళ్ల తల్లిదండ్రుల ఆలోచనకు అబ్రాహాము సాష్టాంగపడి నవ్వుతాడు, ఇష్మాయేలు కోసం వేడుకుంటాడు. దేవుడు ఇష్మాయేలును పన్నెండు మంది అధిపతులతో, ఒక గొప్ప జనంతో ఆశీర్వదిస్తాడు, కానీ ఇస్సాకును నిబంధన వారసునిగా పేర్కొంటాడు.
- 17:23–27 — అదే రోజున అబ్రాహాము లోబడతాడు: అతను, పదమూడు ఏళ్ల ఇష్మాయేలు, ఇంటిలోని ప్రతి మగవాడూ సున్నతి పొందుతారు.
ముఖ్య వచనం: ఆదికాండము 17:7 · కాబట్టి ఏమిటి: ఇక్కడ దేవుని వాగ్దానం వ్యక్తిగతమైనది — 'నీకు దేవుడనై యుండుటకు' — అది ఒక గుర్తుతో వస్తుంది; సంపాదించుకున్నందుకు బహుమానంగా కాదు, చెందినవారమనే ముద్రగా. అబ్రాహాము నవ్వుతాడు, సందేహిస్తాడు, అయినా అదే రోజున లోబడతాడు. ఈ అధ్యాయంలో విశ్వాసం అమాయకమైనదీ కాదు, పరిపూర్ణమైనదీ కాదు; ఏమైనా వేసే తర్వాతి అడుగే అది.