- எஸ்றா 1 BSB ↗
விசாவுக்காகவோ, பணிமாற்ற உத்தரவுக்காகவோ, நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்காகவோ காத்திருந்த எவருக்கும், அந்தக் காகிதம் கடைசியில் கைக்கு வரும்போது உண்டாகும் விசித்திரமான உணர்வு தெரியும். வெளியே இன்னும் எதுவும் மாறவில்லை — அதே அறை, அதே தெரு — ஆனால் திடீரென்று எல்லாம் சாத்தியமாகிறது. எஸ்றா 1 அந்தக் காகிதம்தான். பல பத்தாண்டுகளாக யூதாவின் ஜனங்கள் பாபிலோனியாவில் வாழ்ந்து, எரிக்கப்பட்ட ஆலயத்தையும் பாழான நகரத்தையும் நினைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இப்போது ஒரு புதிய பேரரசு ஆள்கிறது; அதன் ராஜா ஒரு உத்தரவின்மேல் தன் முத்திரையைப் பதிக்கிறான்: விரும்புகிற எவரும் போகலாம், போய்க் கட்டலாம். இந்த நாள் வரும் என்று தீர்க்கதரிசிகள் சொல்லியிருந்தார்கள். இங்கே அது வருகிறது — ஓர் அரசாங்கக் கட்டளையின் சாதாரண மொழியில்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சிறையிருப்பு முடிந்தது; மூன்றாம் பகுதி — இஸ்ரவேலின் கதை — தேசத்தில் மீண்டும் தொடங்குகிறது. பாபிலோன் பெர்சியாவிடம் விழுந்துவிட்டது (கி.மு. 539); ஏசாயா அவனைப் பெயர்சொல்லி அழைத்ததுபோலவும், எரேமியா எழுபது வருஷங்களைப் பற்றிப் பேசியதுபோலவும், தேவனுடைய வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற எதிர்பாராத கருவியாகக் கோரேஸை வேதாகமம் முன்வைக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டில் இஸ்ரவேலின் வரலாற்றின் கடைசி அத்தியாயத்தை எஸ்றா 1 திறக்கிறது: அந்நிய ஆட்சியின் கீழ் இருக்கும் சிறிய, தாழ்மையான ஒரு ஜனம், ஓர் ஆலயத்தை மீண்டும் கட்டி, தங்களுக்கென்று சொந்த ராஜா இல்லாமலேயே தேவனுடைய ஜனமாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஓர் அந்நியப் பேரரசன் மூலமாகத் தேவன் தம் வார்த்தையைக் காப்பதாகத் திரும்புதலை முன்வைப்பது; புதிய சமூகத்தைப் பழைய சமூகத்தோடு இணைப்பது — அதே தேவன், அதே ஆலயப் பாத்திரங்கள், அதே வாக்குறுதி, வனாந்தரத்தைக் கடந்து திரும்பக் கொண்டுவரப்படுகின்றன.
- 1:1–4 — பெர்சியாவின் ராஜாவாகிய கோரேஸின் முதலாம் வருஷத்தில், எரேமியாவின் வார்த்தை நிறைவேறும்படி கர்த்தர் அவனுடைய ஆவியை 'எழுப்புகிறார்'. பரலோகத்தின் தேவன் எருசலேமில் தமக்கு ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டும்படி தனக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறார் என்று அவனுடைய பிரகடனம் சொல்கிறது; தேவனுடைய ஜனங்களில் எவரும் போகலாம்; அவர்களுடைய அயலார் வெள்ளி, பொன், பொருட்கள், கால்நடைகள் கொடுத்து அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும்.
- 1:5–6 — யூதா, பென்யமீன் கோத்திரங்களின் குடும்பத் தலைவர்கள், ஆசாரியர்களோடும் லேவியரோடும் — தேவன் யாருடைய ஆவியை எழுப்பினாரோ அவர்கள் எல்லாரும் — புறப்படத் தயாராகிறார்கள். பின்தங்கியிருப்பவர்கள் அன்பளிப்புகளையும் உற்சாகக் காணிக்கைகளையும் அனுப்புகிறார்கள் — இஸ்ரவேல் தங்கள் அயலாரின் பொருட்களைச் சுமந்துகொண்டு எகிப்தைவிட்டுப் புறப்பட்டதன் எதிரொலி இது.
- 1:7–11 — நேபுகாத்நேச்சார் கொண்டுபோயிருந்த ஆலயப் பாத்திரங்களைக் கோரேஸ் வெளியே கொண்டுவந்து, 'யூதாவின் அதிபதியாகிய' சேஸ்பாத்சாரிடம் எண்ணி ஒப்படைக்கிறான். பட்டியல் ஒவ்வொன்றாகக் கொடுக்கப்படுகிறது — தட்டுகள், கலசங்கள், கிண்ணங்கள், மொத்தம் 5,400 பாத்திரங்கள் — சேஸ்பாத்சார் அவற்றைச் சிறைப்பட்டவர்களோடு எருசலேமுக்குக் கொண்டுபோகிறான்.
- பெரும்பாலும் நம்பகமானது: பல வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்தக் கட்டளையைப் பெர்சிய நடைமுறைக்கு ஒத்ததாகப் பார்க்கிறார்கள் — இடம்பெயர்க்கப்பட்ட மக்களைத் திரும்ப அனுப்பி அவர்களுடைய ஆலயங்களைக் கோரேஸ் மீட்டமைத்ததாக உருளை விவரிக்கிறது — எஸ்றா 6-இலுள்ள அராமிய நினைவுக்குறிப்பை ஓர் அதிகாரப்பூர்வப் பதிவுக்கு நெருக்கமானதாகவும், எபிரெயப் பதிப்பை யூத வாசகர்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டதாகவும் கருதுகிறார்கள்.
- மறுவடிவமைக்கப்பட்டது: வேறு சிலர், அதன் சொற்கள் — குறிப்பாக ராஜ்யங்களைத் தனக்குக் கொடுத்தவர் கர்த்தர் என்று கோரேஸ் பேசுவது — வேதாகம ஆசிரியரின் இறையியலைப் பிரதிபலிக்கின்றன என்றும், அதிகாரம் காட்டுவதைவிடத் திரும்புதல் சிறியதாகவும் மெதுவாகவும் இருந்தது என்றும் கருதுகிறார்கள்; பெர்சியக் கொள்கை ஒவ்வொரு குழுவுக்கும் தாராளமாக இருந்ததைவிட நடைமுறைக்கேற்றதாகவே இருந்தது.
முக்கிய வசனம்: எஸ்றா 1:1 · அதனால் என்ன: நாம் வழக்கமாகப் பிரித்துவைக்கும் இரண்டு காரியங்களை இந்த அதிகாரம் சேர்த்துப் பிடிக்கிறது: ஓர் உண்மையான பேரரசனின் உண்மையான அரசியல் தீர்மானம், அதில் தேவன் செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தார் என்ற கூற்று. நம்மில் பெரும்பாலோர் நாம் தேர்ந்தெடுக்காத, நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாத அதிகாரங்களின் கீழ் வாழ்கிறோம். அந்த அதிகாரங்கள் பரிசுத்தமானவை என்று எஸ்றா 1 பாசாங்கு செய்யவில்லை; அவை கடைசி வார்த்தை அல்ல என்று அது வலியுறுத்துகிறது. வீடு திரும்பும் பாதை ஓர் அரசாங்க அறிவிப்போடு தொடங்கியது — போவதென்று தீர்மானித்த சாதாரணக் குடும்பங்களோடும்.