ஒரு வாசல் வழியாக உள்ளே, இன்னொன்றின் வழியாக வெளியே

ஒரு பெரிய போட்டிக்குப் பின் விளையாட்டரங்கக் கூட்டத்தில் இருந்த எவருக்கும் ஒருவழிப் போக்குவரத்தின் மதிப்பு தெரியும். இந்த வாசல் வழியாக நுழையுங்கள், அந்த வாசல் வழியாக வெளியேறுங்கள்; ஒருவரும் ஓட்டத்துக்கு எதிராகப் போராட வேண்டியதில்லை. புதிய ஆலயத்தின் பண்டிகை நாட்களுக்கு எசேக்கியேல் 46-ல் அப்படிப்பட்ட ஒரு விதி இருக்கிறது: வடக்கு வாசல் வழியாக உள்ளே வருகிறவன் தெற்கு வாசல் வழியாக வெளியே போகிறான்; தெற்கு வழியாக நுழைகிறவன் வடக்கு வழியாக வெளியேறுகிறான். ஒருவரும் தாங்கள் வந்த வழியாகத் திரும்பிப் போவதில்லை. இது கூட்டக் கட்டுப்பாடுபோலத் தோன்றுகிறது, ஓரளவு அதுதான். ஆனால் தேவனால் திருப்பப்பட்ட ஒரு ஜனத்தைப் பற்றிய புத்தகத்தில், இதை ஒரு சித்திரமாகவும் வாசிக்காமல் இருப்பது கடினம்: நீங்கள் வந்தபடியே ஆராதனையை விட்டுப் போவதில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதியில் உள்ள எசேக்கியேலின் இறுதித் தரிசனம், ஆலயத்தின் கட்டடக்கலையிலிருந்து அதன் வாராந்திர, தினசரி வாழ்க்கைக்கு நகர்கிறது. அரண்மனைக்கு அருகிலிருந்த பழைய ஆலயம் சில நேரங்களில் தோன்றியதுபோல, ஆராதனை இனி ஒரு ராஜாவின் தனிப்பட்ட ஜெபக்கூடம் அல்ல; அதிபதி திரளோடு உள்ளே வந்து அவர்களோடு வெளியே போகிறான். ராஜ்யத்தை வீழ்த்த உதவிய அநியாயங்களுக்குப் பதிலாக, சாதாரணக் குடும்பங்களின் நிலத்தை அவர்களுடைய ஆட்சியாளரிடமிருந்து பாதுகாப்பதோடு அதிகாரம் முடிகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆராதனையின் வழக்கமான ஒழுங்கை நிர்ணயிப்பது — ஓய்வுநாள், அமாவாசை, பண்டிகை, ஒவ்வொரு காலையும் — நிலம் குடும்பங்களுக்குள்ளேயே இருக்கும்படி, ஜனங்களின் சுதந்தரத்தின்மேல் அதிபதிக்குள்ள அதிகாரத்துக்கு வேலியிடுவது.

• 46:1–8 — உட்பிராகாரத்தின் கிழக்கு வாசல் வேலை நாட்களில் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது, ஆனால் ஓய்வுநாட்களிலும் அமாவாசைகளிலும் திறக்கப்படுகிறது. அதிபதி அதன் வாசற்படியில் ஆராதித்து, ஆட்டுக்குட்டிகளையும் ஒரு ஆட்டுக்கடாவையும் தானியத்தையும் செலுத்துகிறான்; ஜனங்கள் வாசலின் நுழைவில் பணிந்துகொள்கிறார்கள்; பின்பு அவன் வந்த வழியாகவே வெளியேறுகிறான்.
• 46:9–15 — குறிக்கப்பட்ட பண்டிகைகளில், ஆராதிப்பவர்கள் ஒரு வாசல் வழியாக நுழைந்து எதிர் வாசல் வழியாக வெளியேறுகிறார்கள்; அதிபதி அவர்கள் நடுவில் உள்ளே போய் வெளியே வருகிறான். ஒவ்வொரு பலியோடும் செலுத்தும் தானியத்துக்கும், உற்சாகக் காணிக்கைகளுக்கும், நித்திய சர்வாங்க தகனபலியாக ஒவ்வொரு காலையும் செலுத்தப்படும் ஓர் ஆட்டுக்குட்டிக்கும் விதிகள் தொடர்கின்றன.
• 46:16–18 — ஒரு நிலச் சட்டம்: அதிபதியின் நிலத்திலிருந்து அவனுடைய மகன்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் வெகுமதி என்றென்றைக்கும் அவர்களுடையது; ஆனால் ஒரு வேலைக்காரனுக்குக் கொடுக்கப்படும் வெகுமதி விடுதலையின் வருஷத்தில் அதிபதியிடம் திரும்பிவிடும். அதிபதி ஜனங்களின் சுதந்தரத்தை எடுத்து, அவர்களை அவர்களுடைய சொத்திலிருந்து துரத்திவிடக்கூடாது.
• 46:19–24 — சமையலறைகள் எசேக்கியேலுக்குக் காட்டப்படுகின்றன: பரிசுத்தமானவை வெளிப்பிராகாரத்துக்குப் போகாதபடி, ஆசாரியர்கள் குற்றநிவாரண பலிகளையும் பாவநிவாரண பலிகளையும் வேகவைத்து, போஜனபலிகளைச் சுடும் அறைகள்; ஆலயப் பணியாளர்கள் ஜனங்களின் பலிகளைச் சமைக்கும் நான்கு மூலைப் பிராகாரங்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 46:9  ·  அதனால் என்ன: அமைதியான இரண்டு விவரங்கள் உங்களோடு தங்கியிருக்கும். ஆட்சியாளர் திரளுக்கு மேலாக அல்ல, திரளுக்குள் ஆராதிக்கிறான். வல்லவர்கள், சட்டப்பூர்வமாகத் தோன்றும் வெகுமதிகள் மூலமாகக்கூட, குடும்பங்களை அவர்களுடைய நிலத்திலிருந்து துரத்திவிடக்கூடாது என்று தெளிவாகச் சொல்லப்படுகிறார்கள். அதிக வல்லமையுள்ள ஒருவரால் இடம்பெயர்க்கப்படுவது என்னவென்று பல வாசகர்களுக்குத் தெரியும். ஆராதனையைப் பற்றிய இந்தத் தரிசனம் வீட்டுக்கான ஓர் உத்தரவாதத்தையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது.