களிமண்ணில் நடித்துக்காட்டப்பட்ட முற்றுகை

இந்திய நகரங்களில் ஒரு நுக்கட் நாடகம் — தெரு நாடகம் — சில நிமிடங்களில் கூட்டத்தைச் சேர்த்துவிடும். சில நடிகர்கள், மேடை இல்லை, கைவசம் சில பொருட்கள் — ஒரு சங்கிலி, ஒரு மேளம், ஒரு துணி — திடீரென்று மக்கள் வரதட்சணை அல்லது சுத்தமான தண்ணீரைப் பற்றிய ஒரு கதையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; எந்தச் சொற்பொழிவும் உணரவைக்க முடியாததை அது உணரவைக்கிறது. சுதந்திரமாகப் பேச முடியாத எசேக்கியேல் அப்படிப்பட்ட ஒரு நடிகராகிறார். அவருடைய பார்வையாளர்கள் சிறைப்பட்டவர்கள்; அவர்களில் பலர் எருசலேம் நிலைத்திருக்கும், விரைவில் தங்களை வீட்டுக்கு வரவேற்கும் என்று இன்னும் எதிர்பார்க்கிறார்கள். ஒரு மண் செங்கல், சில மாதிரி முற்றுகைக் கட்டமைப்புகள், ஓர் இரும்புத் தட்டு, தன் சொந்த உடல் ஆகியவற்றைக் கொண்டு நகரத்துக்கு வரவிருப்பதை அவர் நடித்துக்காட்டுகிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், கி.மு. 593-ல் எருசலேம் இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது; சிறைப்பட்டவர்கள் அதையே தங்கள் நம்பிக்கையாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டுப் பட்டினியால் வாடும் என்று அறிவிக்கும் அடையாளச் செயல்களின் தொடரை (அதிகாரங்கள் 4–5) எசேக்கியேல் 4 தொடங்குகிறது. தீர்க்கதரிசியின் உடலே செய்தியாகிறது: அவர் ஜனங்களின் அக்கிரமத்தை அடையாளமாகச் சுமந்து, பஞ்சத்தின் அப்பத்தையும் தீட்டான அப்பத்தையும் புசிக்கிறார். சில வருஷங்களுக்குள், கி.மு. 588–586-ன் பாபிலோனிய முற்றுகை இந்த நடிப்பை நிஜமாக்கியது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நடித்துக்காட்டப்படும் அடையாளங்களின் மூலம் எருசலேமுக்கு வரவிருக்கும் முற்றுகையை அறிவிப்பது — மாதிரி முற்றுகை, இஸ்ரவேல் மற்றும் யூதாவின் அக்கிரமத்துக்காக ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் கட்டப்பட்டுப் படுத்திருக்கும் நீண்ட நாட்கள், அளவுபடுத்தப்பட்ட தீட்டான அப்பம் — வார்த்தைகளைக் கேட்கமாட்டாத சிறைப்பட்டவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பைக் கண்ணால் காணும்படியாக.

• 4:1–3 — எசேக்கியேல் ஒரு மண் செங்கலை எடுத்து, அதில் எருசலேமை வரைந்து, முற்றுகைச் சுவர், கொத்தளம், பாளயங்கள், மதில் இடிக்கும் யந்திரங்கள் ஆகியவற்றால் அதை முற்றுகையிடுகிறார். தனக்கும் நகரத்துக்கும் இடையே ஓர் இரும்புத் தட்டை மதிலைப்போல வைத்து, தன் முகத்தை அதற்கு நேராகத் திருப்புகிறார்: தேவனே எருசலேமுக்கு விரோதமாக நிற்கிறார்.
• 4:4–8 — இஸ்ரவேலின் அக்கிரமத்தைச் சுமந்து அவர் 390 நாள் தன் இடதுபக்கமாய்ப் படுத்திருக்க வேண்டும்; பின்பு யூதாவுக்காக 40 நாள் தன் வலதுபக்கமாய் — ஒவ்வொரு வருஷத்துக்கும் ஒரு நாள். திரும்ப முடியாதபடி கயிறுகளால் கட்டப்பட்டு, திறந்த புயத்தோடு முற்றுகையை நோக்கி, நகரத்துக்கு விரோதமாகத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்கிறார்.
• 4:9–11 — அந்த நாட்களுக்காக அவர் கோதுமை, வாற்கோதுமை, பெரும்பயறு, சிறுபயறு, தினை, கம்பு ஆகியவை கலந்த ஒரு பாத்திரத்திலிருந்து அப்பம் செய்கிறார் — காலியாகிக்கொண்டிருக்கும் களஞ்சியத்தின் அடியில் மிஞ்சியவை. அவர் ஒரு நாளைக்கு இருபது சேக்கல் எடை — ஏறக்குறைய 230 கிராம் — மட்டுமே புசிக்கலாம்; ஒரு ஹின்னில் ஆறில் ஒரு பங்கு தண்ணீர் — ஒருவேளை அரை லிட்டருக்குச் சற்று அதிகம் — மட்டுமே குடிக்கலாம்.
• 4:12–15 — ஜனங்கள் பார்க்க, அவர் அதை வாற்கோதுமை அடையைப்போல மனித மலத்தின்மேல் சுட வேண்டும்; ஜாதிகளின் நடுவே இஸ்ரவேல் தீட்டான அப்பத்தைப் புசிக்கும் என்பதற்கு அது அடையாளம். ஓர் ஆசாரியனாகிய தான் தீட்டான எதையும் ஒருபோதும் புசித்ததில்லை என்று எசேக்கியேல் ஆட்சேபிக்கிறார்; தேவன் அதற்குப் பதிலாகப் பசுவின் சாணத்தைப் பயன்படுத்த அவரை அனுமதிக்கிறார் — அது அக்காலத்தில் பொதுவான எரிபொருள்; இன்றும் பல இந்திய கிராமங்களில் அப்படியே.
• 4:16–17 — தேவன் விளக்குகிறார்: அவர் எருசலேமின் அப்பம் என்னும் ஆதாரக்கோலை முறிப்பார். அதன் ஜனங்கள் கவலையோடும் திகைப்போடும் அப்பத்தை நிறுத்துப் புசித்து, தண்ணீரை அளந்து குடிப்பார்கள்; உணவும் தண்ணீரும் தீர்ந்துபோகும்போது தங்கள் அக்கிரமத்தில் கரைந்துபோவார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 4:16  ·  அதனால் என்ன: சாணத்தைப் பற்றிய விவரம் வெறுமனே அதிர்ச்சியூட்டுவதற்காக அங்கே இல்லை. முற்றுகையும் சிறையிருப்பும் உண்மையில் என்ன செய்கின்றன என்பதை அது காட்டுகிறது: அவை உணவை மட்டுமல்ல, கண்ணியத்தையும், தன் விசுவாசத்தின்படி வாழும் திறனையும் பறித்துவிடுகின்றன. எசேக்கியேலின் ஆட்சேபனை நேர்மையானது; தேவன் அதைக் கேட்கிறார். பற்றாக்குறை, இடம்பெயர்வு, அல்லது நீண்ட மருத்துவமனை வாசம் ஆகியவற்றைக் கடந்துவந்த எவருக்கும் அவமானம் எவ்வளவு வலிக்கும் என்று தெரியும். இந்த அதிகாரம் அதைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்கிறது; தீர்க்கதரிசிக்குப் பதிலளிக்கும் தேவனும் அப்படியே.