சுருள், காவல்காரன், மௌனம்

இரவில் ஒரு பெரிய கட்டுமானத் தளத்தில், காவல்காரன் ஓர் எளிய வேலையைச் செய்கிறான். அவன் வேலியைச் சுற்றி நடக்கிறான்; நெருப்பையோ திருடனையோ கண்டால், விசில் ஊதிக் கூச்சலிடுகிறான். நெருப்பைத் தானே அணைக்கவோ, சத்தத்தையும் மீறித் தூங்குகிறவர்கள் எல்லாரையும் தடுக்கவோ அவனால் முடியாது. ஆனால் புகையைக் கண்டும் அவன் மௌனமாயிருந்தால், தவறு அவனுடையதுதான் என்று எல்லாரும் ஒப்புக்கொள்வார்கள். எசேக்கியேல் 3, சிறைப்பட்டவர்கள்மேல் அந்த இளம் தீர்க்கதரிசிக்குச் சரியாக அந்தப் பொறுப்பையே கொடுக்கிறது. அது ஒரு விசித்திரமான உணவுக்குப் பின் வருகிறது — தேனின் ருசியுள்ள ஒரு சுருள் — அதைவிட விசித்திரமான ஒன்றுக்கு முன் வருகிறது: கூச்சலிட நியமிக்கப்பட்ட மனிதன் பேச முடியாமல் போவான் என்று சொல்லப்படுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி தேவஜனங்களைச் சிறையிருப்புக்குக் கொண்டுபோயிருக்கிறது; எசேக்கியேல் 3-ல் தீர்க்கதரிசியின் ஊழிய நியமனம் நிறைவடைகிறது. அவர் பேச வேண்டிய வார்த்தை அவருக்குள்ளேயே எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது; நாடுகடத்தப்பட்டவர்களை எச்சரிக்கும் பொறுப்புள்ள காவல்காரனாக அவர்கள் நடுவே அவர் வைக்கப்படுகிறார். பின்பு தேவன் அவருடைய நாவைக் கட்டுகிறார். இப்போதுமுதல் எருசலேமின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய செய்தி வரும்வரை (33:21–22), தேவன் அவருடைய வாயைத் திறக்கும்போது மட்டுமே எசேக்கியேல் பேசுவார் — கேட்க மனதில்லாத ஜனத்துக்கு அவருடைய மௌனமே செய்தியின் ஒரு பகுதியாகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எசேக்கியேலின் அழைப்பை நிறைவுசெய்வது: அவர் தேவனுடைய வார்த்தையை உள்வாங்குகிறார், கடினமான ஜனத்தை எதிர்கொள்ளக் கடினப்படுத்தப்படுகிறார், சிறைப்பட்டவர்களோடு உட்கார்ந்திருக்கிறார், அவர்களுடைய காவல்காரனாகப் பொறுப்பாளியாக்கப்படுகிறார்; எருசலேம் விழும்வரை அவருடைய முழு ஊழியத்தையும் வடிவமைக்கும், தேவன் கொடுத்த ஊமைத்தன்மையின் கீழ் வைக்கப்படுகிறார்.

• 3:1–3 — எசேக்கியேல் புலம்பலும் ஐயோவும் நிறைந்த சுருளைப் புசிக்கிறார்; அது அவர் வாயில் தேனைப்போல மதுரமாயிருக்கிறது. தேவனுடைய வார்த்தை பேசப்படுவதற்கு முன்பு முழுமையாக உள்வாங்கப்பட வேண்டும்; அதன் உள்ளடக்கம் கடுமையானதாயிருந்தாலும், அதைப் பெற்றுக்கொள்வது இனிமையானது.
• 3:4–11 — உண்மையில் கேட்கக்கூடிய, அந்நிய பாஷை பேசும் அந்நியரிடம் அவர் அனுப்பப்படவில்லை; கேட்கமாட்டாத இஸ்ரவேலிடம் அனுப்பப்படுகிறார். அவர்களுடைய முகத்துக்கு ஈடாக, தேவன் அவருடைய முகத்தையும் நெற்றியையும் கன்மலையைவிடக் கடினமாக்குகிறார் — இது ஒருவேளை 'தேவன் பலப்படுத்துகிறார்' என்று பொருள்படும் அவருடைய பெயரைக் குறித்த ஒரு சொல் விளையாட்டாக இருக்கலாம். அவர்கள் கேட்டாலும் மறுத்தாலும், அவர் சிறைப்பட்டவர்களிடம் பேச வேண்டும்.
• 3:12–15 — ஆவி அவரைத் தூக்கிக்கொண்டுபோகிறது; ஜீவன்களின் இறக்கைகளும் சக்கரங்களும் எழுப்பும் இரைச்சல் அவருக்குப் பின்னால் கேட்கிறது. கசப்போடும் ஆவியில் கொதிப்போடும், கர்த்தருடைய கரம் அவர்மேல் பலமாயிருக்க, அவர் தெல்-ஆபீபிலுள்ள சிறைப்பட்டவர்களிடம் போய், ஏழு நாள் திகைத்தவராக அவர்கள் நடுவே உட்கார்ந்திருக்கிறார்.
• 3:16–21 — ஏழு நாட்களுக்குப் பின்பு தேவன் அவரை இஸ்ரவேலுக்குக் காவல்காரனாக நியமிக்கிறார். அவர் துன்மார்க்கனை எச்சரிக்கத் தவறி, அவன் தன் பாவத்தில் மரித்தால், அவனுடைய இரத்தப்பழி அவர்மேல் இருக்கும்; அவர் எச்சரித்தும் அவன் அதைப் புறக்கணித்தால், அவர் தம் சொந்த ஆத்துமாவைத் தப்புவித்துக்கொண்டார். தீமைக்குத் திரும்பும் நீதிமானுக்கும் இதுவே பொருந்தும்.
• 3:22–27 — சமபூமியில் அவர் மறுபடியும் மகிமையைக் கண்டு முகங்குப்புற விழுகிறார். தன் வீட்டுக்குள் அடைத்துக்கொள்ளும்படி ஆவி அவரிடம் சொல்கிறது; அவர் கயிறுகளால் கட்டப்படுவார், அவர்களைக் கடிந்துகொள்ள முடியாதபடி அவருடைய நாவு மேல்வாயோடு ஒட்டிக்கொள்ளும். தேவன் அவருடைய வாயைத் திறக்கும்போது மட்டுமே அவர் பேசுவார்: கேட்கிறவன் கேட்கட்டும்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 3:17  ·  அதனால் என்ன: காவல்காரன் என்ற உருவகம் நம்மைச் சிந்திக்கவைக்கிறது; அதே சமயம் விடுதலையும் அளிக்கிறது. அது உண்மையான பொறுப்பைக் கொடுக்கிறது: ஒருவருக்கு ஆபத்து வருவதை நீங்கள் கண்டால், மௌனம் நடுநிலையானது அல்ல. ஆனால் அது ஓர் எல்லையையும் வைக்கிறது: எச்சரிப்பதற்கே நீங்கள் பொறுப்பு, மற்றொருவரின் தெரிவுகளுக்கு அல்ல. பெற்றோர், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் தாங்கள் ஒருபோதும் கட்டுப்படுத்த முடியாதவற்றுக்காக அடிக்கடி குற்ற உணர்வைச் சுமக்கிறார்கள். எசேக்கியேல் தெளிவாகவும் நேர்மையாகவும் பேசும்படி சொல்லப்படுகிறார் — பின்பு கேட்பதைக் கேட்கிறவர்களிடமே விட்டுவிடும்படியும்.