உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கு

மருத்துவமனை நடைபாதையில் உட்கார்ந்திருந்த குடும்பங்களுக்கு, உரையாடல்களை முடித்துவிடும் அந்த வாக்கியம் தெரியும்: 'இனி எங்களால் செய்யக்கூடியது எதுவும் இல்லை.' அதன்பின் ஜனங்கள் கேள்வி கேட்பதை நிறுத்தி, ஏற்பாடுகளைச் செய்யத் தொடங்குகிறார்கள். பாபிலோனிலிருந்த சிறைப்பட்டவர்கள் தங்களைப் பற்றி அந்த வாக்கியத்தை அடைந்துவிட்டிருந்தார்கள். அவர்களுடைய சொந்த வார்த்தைகள் இந்த அதிகாரத்தில் மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன: எங்கள் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயின, எங்கள் நம்பிக்கை போயிற்று, நாங்கள் அறுப்புண்டுபோனோம். பின்பு எசேக்கியேல் சரியாக அந்த உணர்வைப் போலவே தோன்றும் ஒரு பள்ளத்தாக்கில் வைக்கப்படுகிறார் — புதிய போர்க்களம் அல்ல, நெடுங்காலமாக வெளுத்து, சிதறி, மிகவும் உலர்ந்துபோன எலும்புகள். வேறு யாரும் இனி கேட்காத கேள்வியைத் தேவன் அவரிடம் கேட்கிறார்: இந்த எலும்புகள் உயிர்பெறுமா? எசேக்கியேலின் பதில் புத்தகத்திலேயே மிக நேர்மையான பதில்: நீரே அறிவீர்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதிதான்; எசேக்கியேலின் இரண்டாம் பாதியின் உணர்ச்சிபூர்வமான திருப்புமுனை. அதிகாரங்கள் 34, 36-ன் வாக்குறுதிகள் — ஒரு மேய்ப்பன், ஒரு புதிய இருதயம், ஆவியானவர் — இங்கே ஒரே காட்சியாக நாடகமாக்கப்படுகின்றன: மரித்த ஒரு ஜனத்துக்குள் சுவாசம் நுழைகிறது. பின்பு இரண்டாவது அடையாளம், நெடுங்காலம் பிளவுபட்டிருந்த வடக்கையும் தெற்கையும் ஒரே ராஜாவின் கீழ் மீண்டும் ஒன்றுசேர்க்கிறது. பிற்கால யூத, கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் சரீர உயிர்த்தெழுதலின் ஒரு சித்திரத்தையும் கேட்டார்கள் — பழைய ஏற்பாட்டின் முடிவை நோக்கி அதிகத் தெளிவாகும் (தானியேல் 12:2), புதிய ஏற்பாட்டில் மையமாக இருக்கும் ஒரு நம்பிக்கை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மரித்த ஒரு தேசத்தைத் தேவன் மீண்டும் உயிர்ப்பித்து அதன் தேசத்துக்குத் திரும்பக் கொண்டுவர முடியும் என்ற தெளிவான வாக்குறுதியால் சிறைப்பட்டவர்களின் நம்பிக்கையின்மைக்குப் பதில் சொல்வது — தாவீதின் வம்சத்து ஒரே ராஜாவின் கீழ் மீண்டும் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டு, தேவனுடைய வாசஸ்தலம் என்றென்றைக்கும் அவர்கள் நடுவில் இருக்க.

• 37:1–10 — பள்ளத்தாக்கில் எலும்புகளுக்குத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லும்படி எசேக்கியேலுக்குச் சொல்லப்படுகிறது. அவை கலகலவென்று ஒன்றுசேருகின்றன; நரம்புகளும் சதையும் தோலும் அவற்றை மூடுகின்றன — ஆனால் சுவாசம் இல்லை. அவர் சுவாசத்துக்குத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்கிறார் (அதே எபிரெயச் சொல் சுவாசம், காற்று, ஆவி ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது); அவை மிகப் பெரிய சேனையாக எழுந்து நிற்கின்றன.
• 37:11–14 — தேவன் விளக்குகிறார்: இந்த எலும்புகள், தங்கள் நம்பிக்கை அற்றுப்போனது என்று சொல்லும் இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் அனைவரும். அவர் அவர்களுடைய கல்லறைகளைத் திறந்து, அவர்களைத் தேசத்துக்குத் திரும்பக் கொண்டுவந்து, அவர்கள் பிழைக்கும்படி தம்முடைய ஆவியை அவர்களுக்குள் வைப்பார்.
• 37:15–23 — இரண்டாவது அடையாளம்: இரண்டு கோல்கள் — ஒன்றில் யூதாவுக்கென்றும், மற்றொன்றில் யோசேப்புக்கென்றும் (வடக்குக் கோத்திரங்கள்) எழுதப்பட்டவை — எசேக்கியேலின் கையில் ஒன்றாக இணைக்கப்படுகின்றன. ரெகொபெயாமின் காலமுதல் பிளவுபட்டிருந்த ராஜ்யங்கள் தங்கள் விக்கிரகங்களிலிருந்து சுத்திகரிக்கப்பட்டு மீண்டும் ஒரே தேசமாகும்.
• 37:24–28 — 'என் தாசனாகிய தாவீது' அவர்களுடைய ஒரே மேய்ப்பன்-ராஜாவாக இருப்பான்; அவர்கள் தேவனுடைய வழிகளைக் கைக்கொண்டு, தேசத்தில் என்றென்றைக்கும் வாழ்ந்து, ஒரு சமாதான உடன்படிக்கையைப் பெறுவார்கள். தேவனுடைய பரிசுத்த ஸ்தலம் அவர்கள் நடுவில் நிற்கும்; ஜாதிகள் அதை அறிந்துகொள்வார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 37:11–12  ·  அதனால் என்ன: எலும்புகள் வெறுமனே தூங்குகின்றன என்று இந்த அதிகாரம் பாசாங்கு செய்வதில்லை — அவை மிகவும் உலர்ந்திருக்கின்றன; நம்பிக்கையின்மை திருத்தப்படாமல் அப்படியே மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது. இங்கே நம்பிக்கை என்பது சூழ்நிலையைப் பற்றிய நேர்மறை எண்ணம் அல்ல; 'இவை உயிர்பெறுமா?' என்று கேட்பவர்மேல் வைக்கும் விசுவாசம். ஓர் உறவையோ, ஒரு சமூகத்தையோ, தங்களையோ உள்ளுக்குள் கைவிட்டுவிட்ட எவருக்கும், அது அமர்ந்து யோசிக்க வேண்டிய கேள்வி.