ಒಣ ಎಲುಬುಗಳ ಕಣಿವೆ

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಜಾರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ವಾಕ್ಯ ಗೊತ್ತು: 'ನಾವು ಇನ್ನೇನೂ ಮಾಡಲಾಗದು.' ಅದರ ನಂತರ ಜನರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸೆರೆಯವರು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದರು. ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ: ನಮ್ಮ ಎಲುಬುಗಳು ಒಣಗಿಹೋಗಿವೆ, ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹೋಯಿತು, ನಾವು ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆಮೇಲೆ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ನಿಖರವಾಗಿ ಆ ಭಾವನೆಯಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಒಂದು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ — ಹೊಸ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಿಳುಪೇರಿ, ಚದುರಿ, ತೀರಾ ಒಣಗಿದ ಎಲುಬುಗಳು. ಮತ್ತು ಈಗ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: ಈ ಎಲುಬುಗಳು ಜೀವಿಸಬಲ್ಲವೇ? ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಉತ್ತರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಉತ್ತರ: ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಬಲ್ಲೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇನ್ನೂ ಮೂರನೇ ಅಂಕ, ಮತ್ತು ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎರಡನೆಯ ಅರ್ಧದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ತಿರುವಿನ ಬಿಂದು. ಅಧ್ಯಾಯಗಳು 34 ಮತ್ತು 36ರ ವಾಗ್ದಾನಗಳು — ಒಬ್ಬ ಕುರುಬನು, ಹೊಸ ಹೃದಯ, ಆತ್ಮನು — ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದೃಶ್ಯವಾಗಿ ನಾಟಕೀಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ: ಸತ್ತ ಒಂದು ಜನರೊಳಗೆ ಉಸಿರು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು. ಆಮೇಲೆ ಎರಡನೆಯ ಒಂದು ಗುರುತು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ವಿಭಜಿತವಾಗಿದ್ದ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣವನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಅರಸನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರದ ಯೆಹೂದ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಓದುಗರು ಆ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ ಕೇಳಿದರು — ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕೊನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವ (ದಾನಿಯೇಲನು 12:2) ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸತ್ತ ಒಂದು ಜನಾಂಗವನ್ನು ದೇವರು ಮತ್ತೆ ಜೀವಕ್ಕೆ ತಂದು, ದಾವೀದ ವಂಶದ ಒಬ್ಬನೇ ಅರಸನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಿ, ತನ್ನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಅವರ ನಡುವೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಟ್ಟು, ಅವರ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ತರಬಲ್ಲನು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಾಗ್ದಾನದಿಂದ ಸೆರೆಯವರ ಹತಾಶೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು.

• 37:1–10 — ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಎಲುಬುಗಳಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿಸುವಂತೆ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಗಲಗಲನೆ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ, ನರಗಳೂ ಮಾಂಸವೂ ಚರ್ಮವೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತವೆ — ಆದರೆ ಉಸಿರಿಲ್ಲ. ಅವನು ಉಸಿರಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿಸುತ್ತಾನೆ (ಅದೇ ಇಬ್ರಿಯ ಪದ ಉಸಿರು, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತದೆ), ಮತ್ತು ಅವು ಎದ್ದುನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ, ಒಂದು ಮಹಾ ಸೈನ್ಯ.
• 37:11–14 — ದೇವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಈ ಎಲುಬುಗಳು ತಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುವ ಇಡೀ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ವಂಶ. ಅವನು ಅವರ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ತೆರೆದು, ಅವರನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ, ಅವರು ಜೀವಿಸುವಂತೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವರೊಳಗೆ ಇಡುವನು.
• 37:15–23 — ಎರಡನೆಯ ಗುರುತು: ಎರಡು ಕೋಲುಗಳು, ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಯೆಹೂದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದರ ಮೇಲೆ ಯೋಸೇಫನಿಗಾಗಿ (ಉತ್ತರದ ಕುಲಗಳು) ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ರೆಹಬ್ಬಾಮನ ಕಾಲದಿಂದ ಒಡೆದುಹೋಗಿದ್ದ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಒಂದೇ ಜನಾಂಗವಾಗುವವು.
• 37:24–28 — 'ನನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ದಾವೀದನು' ಅವರ ಏಕೈಕ ಕುರುಬ-ಅರಸನಾಗಿರುವನು; ಅವರು ದೇವರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವರು, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನದ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಇರುವುದು. ದೇವರ ಪವಿತ್ರಾಲಯ ಅವರ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಗಳು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವವು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು 37:11–12  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಎಲುಬುಗಳು ಕೇವಲ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಅವು ತೀರಾ ಒಣಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯನ್ನು ತಿದ್ದದೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಎಂದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಶಾವಾದವಲ್ಲ, 'ಇವು ಜೀವಿಸಬಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳುವವನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ. ಒಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನೋ, ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನೋ, ತಮ್ಮನ್ನೋ ಒಳಗೊಳಗೇ ಕೈಬಿಟ್ಟಿರುವ ಯಾರಿಗಾದರೂ, ಅದು ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ.