அகோலாளும் அகோலிபாளும்

'நீயும் உன் சகோதரியைப்போலத்தான்' என்று தொடங்கும் வாக்குவாதத்தை ஒவ்வொரு குடும்பமும் அறியும். அது காயப்படுத்தவே சொல்லப்படுகிறது; ஏனெனில் ஒருவர் தன் வாழ்க்கையைக் கெடுத்துக்கொள்வதை நீ பார்த்தும், அதே வழியில் நடந்தாய் என்று அது சொல்கிறது. எசேக்கியேல் 23 அந்தக் குற்றச்சாட்டின்மேல் ஒரு முழு அதிகாரத்தையும் கட்டுகிறது. அகோலாள், அகோலிபாள் என்ற இரண்டு சகோதரிகள் சமாரியாவையும் எருசலேமையும் குறிக்கிறார்கள்; மூத்தவளுக்கு என்ன நடந்தது என்பதை இளையவள் சரியாகக் கண்டும், இன்னும் மோசமாக நடந்தாள். தொடங்குவதற்கு முன் வாசகர்கள் எச்சரிக்கப்பட வேண்டும்: மூலத்தில் இந்த உருவகக் கதை வெளிப்படையான பாலியல் மொழியில் உள்ளது; பெண்களின் அவமானத்தையும் வன்முறையான தண்டனையையும் அது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பாக முன்வைக்கிறது. பல வாசகர்கள் அதை ஆழ்ந்த கலக்கம் தருவதாகக் காண்கிறார்கள்; அந்த உணர்வு தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படத் தகுந்தது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேவனோடு இஸ்ரவேல் செய்த உடன்படிக்கை அடிக்கடி ஒரு திருமணமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டது; விக்கிரகாராதனையும் அந்நிய வல்லரசுகளில் நம்பிக்கை வைத்தலும் உண்மையின்மையாகக் காட்டப்பட்டன (ஓசியா 1–3; எரேமியா 3). எசேக்கியேல் 23 அந்த உருவகத்தை அதன் மிகக் கடுமையான வடிவத்துக்குக் கொண்டுபோகிறது. வடக்கு ராஜ்யமாகிய சமாரியா ஏற்கெனவே கி.மு. 722-ல் அசீரியாவிடம் விழுந்துவிட்டது. யூதா அதைப் பார்த்தும், அசீரியா, பாபிலோன், எகிப்து ஆகியவற்றிடம் மாறிமாறிப் பாதுகாப்பைத் தேடிக்கொண்டே இருந்தது. எருசலேமின் வரவிருக்கும் வீழ்ச்சி அவளுடைய சகோதரியின் வீழ்ச்சியைத் திரும்பச் செய்வதாக இந்த உருவகக் கதை வாதிடுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யூதாவின் அரசியலை ஆவிக்குரிய துரோகமாகக் குற்றம்சாட்டுவது: கர்த்தரை நம்புவதற்குப் பதிலாகச் சாம்ராஜ்யங்களையும் அவற்றின் தெய்வங்களையும் நாடியது, சமாரியாவின் முடிவின் பாடத்தைப் புறக்கணித்தது — ஆகவே எருசலேமின் நியாயத்தீர்ப்பு, அவள் வருவதைக் கண்டும் செய்த தெரிவுகளின் விளைவாகக் காட்டப்படுகிறது.

• 23:1–10 — எகிப்தில் தங்கள் இளவயதுமுதலே உண்மையற்றவர்களாயிருந்த இரண்டு சகோதரிகள் தேவனுக்குரியவர்கள். அகோலாள் ('அவளுடைய கூடாரம்') சமாரியா; அகோலிபாள் ('என் கூடாரம் அவளில் இருக்கிறது') எருசலேம். அகோலாள் அசீரியரின் அதிகாரிகளாலும் விக்கிரகங்களாலும் கவரப்பட்டு அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தாள்; தேவன் அவளை அவர்கள் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார். அவர்கள் அவளை நிர்வாணமாக்கிக் கொன்றார்கள் — சமாரியாவின் வீழ்ச்சிக்கும் நாடுகடத்தலுக்கும் இது ஒரு சித்திரம்.
• 23:11–21 — அகோலிபாள் அதைக் கண்டும் இன்னும் அதிகமாகப் போனாள். அவளும் அசீரியாவால் கவரப்பட்டாள்; பின்பு சுவர்களில் சிவப்பு வண்ணத்தில் வரையப்பட்ட பாபிலோனியரின் உருவங்களைக் கண்டு அவர்களால் கவரப்பட்டு, அவர்களிடம் தூதர்களை அனுப்பினாள். அவர்கள்மேல் சலிப்படைந்தபோது, தன் இளவயதின் எகிப்திய உறவுகளுக்குத் திரும்பினாள். கேட்பவர்களை அதிர்ச்சியடையச்செய்யும்படி மொழி வேண்டுமென்றே முரட்டுத்தனமாக உள்ளது.
• 23:22–35 — தேவன் அவளுடைய முன்னாள் கூட்டாளிகளை அவளுக்கு விரோதமாகத் திருப்புவார்: பாபிலோனியரும் மற்ற ஜனங்களும் ஆயுதம் தாங்கி வருவார்கள்; அவள் அங்கவீனமாக்கப்பட்டு, ஆடை உரிக்கப்பட்டு, வெறுமையாக விடப்படுவாள். அவள் தேவனை மறந்து அவருக்குத் தன் முதுகைக் காட்டியதால், திகிலும் பாழ்க்கடிப்பும் நிறைந்த தன் சகோதரியின் பாத்திரத்தைக் குடிப்பாள்.
• 23:36–49 — இறுதியான கூட்டுத் தீர்ப்பு, சித்திரத்துக்குப் பின்னாலுள்ள திட்டவட்டமான பாவங்களைப் பெயரிடுகிறது: விக்கிரகாராதனை, விக்கிரகங்களுக்குப் பிள்ளைகளைப் பலியிடுதல், பின்பு அதே நாளில் தேவனுடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் பிரவேசித்தல், அந்நியத் தூதர்களை நாடத் தங்களை அலங்கரித்துக்கொள்ளுதல். நீதியுள்ள நியாயாதிபதிகள் அவர்களைக் குற்றவாளிகளாகத் தீர்ப்பார்கள். அதிகாரத்தின் கடைசி வார்த்தைகள் அதன் நோக்கத்தைத் தருகின்றன: 'நான் கர்த்தராகிய ஆண்டவர் என்று அறிந்துகொள்வீர்கள்.'

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 23:35  ·  அதனால் என்ன: இரண்டு காரியங்கள் சேர்த்துப் பிடிக்கப்பட வேண்டும். தேவனுடைய தண்டனையாக ஒரு பெண் ஆடை உரிக்கப்பட்டுக் கொடூரமாக நடத்தப்படும் சித்திரத்தை, எந்தப் பெண்ணுக்கும் எதிரான வன்முறையை நியாயப்படுத்தப் பயன்படுத்த முடியாது; இப்படிப்பட்ட வேதபகுதிகள் எப்படித் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன என்பதற்காகப் பல விசுவாசிகள் உட்படப் பல வாசகர்கள் துக்கிப்பது சரியே. அதிகாரத்தின் அடிப்படைக் குற்றச்சாட்டு இன்னும் தைக்கிறது: மக்களும் தேசங்களும் இறுதியில் தங்களுக்கே எதிராகத் திரும்பும் வல்லமைகளில் தங்கள் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை அடிக்கடி வைக்கிறார்கள்; மற்றவர்களுக்கு நடந்ததை ஏற்கெனவே பார்த்திருந்தும் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளத் தவறுகிறார்கள்.