இரத்தப்பழியுள்ள நகரம்

ஒரு பொற்கொல்லர் வேலை செய்வதைப் பார்த்த எவரும் அந்த உண்மையின் தருணத்தைக் கண்டிருப்பார்கள். உலோகம் மூசைக்குள் போகிறது, தீ அதிகரிக்கப்படுகிறது; ஒரே பளபளப்பான கட்டியாகத் தோன்றியது பிரிகிறது: விலையுயர்ந்த பகுதி அடியில் தங்கிப் பளபளக்கிறது; மீதி சாம்பல்நிறக் கசடாக மேலே எழும்பி, வழித்தெடுக்கப்படுகிறது. மெருகு மறைப்பதை வெப்பம் வெளிப்படுத்துகிறது. எசேக்கியேல் 22 எருசலேமுக்கு அந்தச் சித்திரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. ஆனால் முதலில் அது இன்னும் சாதாரணமான, இன்னும் கண்டனத்துக்குரிய ஒன்றைச் செய்கிறது. ஒரு நீதிமன்ற எழுத்தர் குற்றச்சாட்டை வாசிப்பதுபோல, குற்றம் குற்றமாகக் குற்றப்பத்திரிகையை வாசிக்கிறது; பின்பு சீர்கேட்டைத் தடுக்க எழுந்து நிற்க மனதுள்ள ஒரே ஒருவருக்காக நகரம் முழுவதும் தேடுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் சீனாயில் கொடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாணம் இஸ்ரவேலை ஒரு நீதியான சமூகமாக்கவே நோக்கம் கொண்டிருந்தது: பெற்றோரைக் கனம்பண்ணுதல், அந்நியனையும் அநாதையையும் விதவையையும் பாதுகாத்தல், ஓய்வுநாளைக் கைக்கொள்ளுதல், லஞ்சத்தையும் வட்டியையும் மறுத்தல். எசேக்கியேல் 22 எருசலேமை அந்த நியாயப்பிரமாணத்தோடு ஒப்பிட்டு அளந்து, ஒவ்வொரு பிரிவும், ஒவ்வொரு வகைத் தலைவராலும், மீறப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறது. தேவனுடைய நீதியை ஜாதிகளுக்குக் காட்ட வேண்டிய நகரம் இரத்தம் சிந்துதலுக்கு ஒரு பழமொழியாகிவிட்டது; தொடரும் வீழ்ச்சி அந்தத் தோல்வியின் கனியாக முன்வைக்கப்படுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எருசலேமின் குற்றம் குறிப்பானது, சமூகரீதியானது, பகிரப்பட்டது — பிரபுக்களிலும் ஆசாரியர்களிலுமிருந்து தீர்க்கதரிசிகள் மற்றும் சாதாரண நிலவுடைமையாளர்கள்வரை நீள்கிறது — என்று காட்டி, வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பை நியாயப்படுத்துவது; ஆகவே எந்தக் குழுவும் பழியை மற்றவர்மேல் சுமத்த முடியாது.

• 22:1–16 — 'இரத்தப்பழியுள்ள நகரத்தை' நியாயந்தீர்க்கும்படி எசேக்கியேல் சொல்லப்படுகிறார். பட்டியல் நீளமானது, திட்டவட்டமானது: வன்முறையாலும் அவதூறாலும் சிந்தப்பட்ட இரத்தம், விக்கிரகங்கள், அவமதிக்கப்பட்ட பெற்றோர், ஒடுக்கப்பட்ட அந்நியர், அநீதி செய்யப்பட்ட அநாதைகளும் விதவைகளும், பரிசுத்தக்குலைச்சலாக்கப்பட்ட ஓய்வுநாட்கள், குடும்பங்களுக்குள் பாலியல் தவறுகள், வாங்கப்பட்ட லஞ்சம், வசூலிக்கப்பட்ட வட்டி, சுரண்டப்பட்ட அயலார். இவை எல்லாவற்றுக்கும் அடியில்: 'என்னை மறந்தாய்.' தேவன் அவர்களை ஜாதிகளுக்குள் சிதறடிப்பார்.
• 22:17–22 — இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் களிம்பாகிவிட்டார்கள்: வெள்ளி போனபின் சூளையில் மிஞ்சிய செம்பு, வெள்ளீயம், இரும்பு, ஈயம். உலோகக் கனிமத்தைச் சூளைக்குள் சேர்ப்பதுபோல, தேவன் அவர்களை எருசலேமுக்குள் கூட்டிச்சேர்த்து, தம்முடைய கோபத்தின் வெப்பத்தில் அவர்களை உருக்குவார்.
• 22:23–29 — ஒவ்வொரு குழுவும் பெயரிடப்படுகிறது. தேசத்தின் ஆட்சியாளர்கள் கெர்ச்சிக்கும் சிங்கங்களைப்போலப் பட்சிக்கிறார்கள் — பொக்கிஷங்களை எடுத்து, பெண்களை விதவைகளாக்குகிறார்கள். ஆசாரியர்கள் பரிசுத்தமானதற்கும் சாதாரணமானதற்கும் வித்தியாசம் காட்டாமல், ஓய்வுநாட்களைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். அதிகாரிகள் ஆதாயத்துக்காக ஓநாய்களைப்போலக் கிழிக்கிறார்கள். தீர்க்கதரிசிகள் பொய்யான தரிசனங்களால் இவை எல்லாவற்றுக்கும் சுண்ணாம்பு பூசுகிறார்கள். தேசத்தின் ஜனங்கள் அபகரித்து, கொள்ளையடித்து, சிறுமையானவனையும் அந்நியனையும் ஒடுக்குகிறார்கள்.
• 22:30–31 — தாம் தேசத்தை அழிக்க வேண்டியிராதபடி, மதிலைத் திரும்பக் கட்டி, தேசத்துக்காகத் தமக்கு முன்பாகத் திறப்பிலே நிற்கும்படி ஒருவரைத் தேவன் தேடினார்; ஒருவரையும் காணவில்லை. ஆகவே அவருடைய கோபம் விழும்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 22:30  ·  அதனால் என்ன: இங்கே பட்டியலிடப்பட்டுள்ள பாவங்கள் விசித்திரமானவை அல்ல; பெரும்பாலானவை பலமுள்ளவர்கள் பலவீனரை எப்படி நடத்துகிறார்கள், பணம், குடும்பம், உண்மை பேசுதல் ஆகியவற்றைப் பற்றியவை. ஒவ்வொரு அமைப்பும் ஒரே நேரத்தில் அமைதியாகத் தோல்வியடையும்போது ஒரு சமூகம் எப்படிச் சீரழிகிறது என்பதை எசேக்கியேல் காட்டுகிறார். அவருடைய மிக ஆழமாக ஆராயும் வரி பட்டியல் அல்ல, மதிலிலுள்ள வெறுமையான திறப்பே. அது விட்டுச்செல்லும் கேள்வி தனிப்பட்டது: என் குடும்பத்தில், வேலையிடத்தில், அல்லது ஊரில், திறப்பிலே நிற்க மனதுள்ளவர் யார்?