கொப்பரையும் மௌனத் துக்கமும்

பயங்கரமான செய்தி தங்களை எட்டியபோது தாங்கள் சரியாக எங்கே இருந்தோம் என்பதைப் பெரும்பாலானோர் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள்: அந்தத் தொலைபேசி அழைப்பு, கதவைத் தட்டும் சத்தம், பல வருஷங்களுக்குப் பின்பும் உடலில் தங்கியிருக்கும் அந்தத் தேதி. எசேக்கியேல் 24, ஒரு தேதியை எழுதிவைக்கும்படி தேவன் தீர்க்கதரிசியிடம் சொல்வதோடு தொடங்குகிறது; ஏனெனில் அதே நாளில், நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தொலைவில், பாபிலோனின் சேனை எருசலேமின்மேல் முற்றுகையைத் தொடங்கியிருக்கிறது. பின்பு, அதிகாரம் போதுமான அளவு பாரமாக இல்லாததுபோல, அந்தத் தேதி தனிப்பட்டதாகிறது. 'உன் கண்களின் விருப்பம்' அவரிடமிருந்து எடுக்கப்படும் என்று எசேக்கியேல் சொல்லப்படுகிறார். காலையில் அவர் ஜனங்களிடம் பேசுகிறார்; மாலையில் அவருடைய மனைவி மரிக்கிறாள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த அதிகாரம் புத்தகத்தின் அச்சாணி. எசேக்கியேல் 1 முதல், எருசலேம் விழும் என்று தீர்க்கதரிசி சிறைப்பட்டவர்களை எச்சரித்து வந்திருக்கிறார்; இப்போது, 2 இராஜாக்கள் 25:1 பதிவுசெய்யும் அதே நாளில், முற்றுகை தொடங்குகிறது. ஜாதிகளுக்கு விரோதமான அவருடைய தீர்க்கதரிசனங்கள் தொடர்கின்றன (அதிகாரங்கள் 25–32); தப்பிவந்த ஒருவன் நகரத்தின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய செய்தியைக் கொண்டுவரும்போது மட்டுமே (33:21) அவருடைய செய்தி நம்பிக்கையை நோக்கித் திரும்புகிறது. மூன்றாம் பகுதியின் கதையில், தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் காணக்கூடிய அடையாளமாகிய ஆலயம் இழக்கப்படப்போகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேதியிடப்பட்ட பதிவோடு முடிவின் தொடக்கத்தைக் குறிப்பது; துரு எரிக்கப்பட வேண்டிய கொப்பரையாக எருசலேமைச் சித்தரிப்பது; ஆலயம் அழிக்கப்படும்போது சிறைப்பட்டவர்கள்மேல் விழப்போகும் உணர்விழந்த, திகைத்த துக்கத்துக்கு எசேக்கியேலின் சொந்த இழப்பையே ஓர் அடையாளமாக்குவது.

• 24:1–2 — ஒன்பதாம் வருஷம், பத்தாம் மாதம், பத்தாம் தேதியில், தேதியைப் பதிவுசெய்யும்படி தேவன் எசேக்கியேலிடம் சொல்கிறார்; ஏனெனில் அதே நாளில் பாபிலோன் ராஜா எருசலேமை முற்றுகையிட்டான்.
• 24:3–14 — ஒரு சமையல் கொப்பரையின் உவமை — சிறந்த துண்டுகளால் நிரப்பப்பட்டு நன்றாகக் கொதிக்கவைக்கப்படுகிறது. ஆனால் கொப்பரையே துருப்பிடித்திருக்கிறது; அந்தக் கறை நீங்குவதில்லை. எருசலேமே அந்தக் கொப்பரை: அவளில் சிந்தப்பட்ட இரத்தம் மூடப்படாமல் வெறும் பாறையின்மேல் கிடந்து கூக்குரலிடுகிறது. கொப்பரை காலியாக்கப்பட்டு, அதன் துரு எரிந்துபோகும்வரை வெறுமையாகத் தழல்களின்மேல் வைக்கப்படும். மென்மையான எந்த வழியிலும் சுத்திகரிக்கப்படும் காலம் கடந்துவிட்டது.
• 24:15–18 — திடீரென்ற ஓர் அடியால் அவருடைய கண்களின் விருப்பத்தை எடுத்துக்கொள்ளப்போவதாகத் தேவன் எசேக்கியேலிடம் சொல்லி, துக்கம் கொண்டாடும் வழக்கங்களைத் தடுக்கிறார்: உரத்த அழுகை இல்லை, தலைப்பாகையும் பாதரட்சைகளும் அணிந்தபடியே, முகம் மூடப்படாமல், துக்கம் கொண்டாடுபவர்களின் அப்பம் இல்லை. அவர் அமைதியாகப் பெருமூச்சு மட்டுமே விடலாம். காலையில் அவர் ஜனங்களிடம் பேசுகிறார்; மாலையில் அவருடைய மனைவி மரிக்கிறாள்; மறுநாள் காலையில் தனக்குச் சொல்லப்பட்டபடியே செய்கிறார்.
• 24:19–24 — இதன் பொருள் என்ன என்று ஜனங்கள் கேட்கிறார்கள். தேவனுடைய பதில்: அவர்களுடைய பலத்தின் மகிமையும் அவர்களுடைய கண்களின் விருப்பமுமாகிய ஆலயம் பரிசுத்தக்குலைச்சலாக்கப்படும்; எருசலேமில் விடப்பட்ட அவர்களுடைய மகன்களும் மகள்களும் விழுவார்கள். அவர்களும் வழக்கமான முறையில் துக்கம் கொண்டாட முடியாமல் போவார்கள்; அவர்கள் சோர்ந்துபோய், தங்களுக்குள்ளே பெருமூச்சுவிடுவார்கள். 'எசேக்கியேல் உங்களுக்கு அடையாளமாயிருப்பான்.'
• 24:25–27 — நகரத்தின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய செய்தியோடு தப்பிவந்த ஒருவன் வரும் நாளில், எசேக்கியேலின் வாய் திறக்கப்படும்; அவர் இனி மௌனமாயிருக்கமாட்டார். அது எசேக்கியேல் 33:21–22-ல் நடக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 24:16  ·  அதனால் என்ன: நெஞ்சம் சுருங்காமல் இந்த அதிகாரத்தை வாசிப்பது கடினம். ஒரு மனிதன் தன் மனைவியை இழக்கிறான்; அவனுடைய இழப்பு ஒரு தேசத்தோடு பேசும்படி, வெளிப்படையாகத் துக்கிக்கக்கூடாது என்று சொல்லப்படுகிறான். வேதபகுதி அதை மென்மையாக்கவில்லை; வாசகர்கள் அதன் விலையை உணர சுதந்திரம் உண்டு. ஆனாலும் அது உண்மையான ஒன்றையும் அங்கீகரிக்கிறது: சில இழப்புகள் வழக்கமான சடங்குகளுக்கு மிகப் பெரியவை; துக்கம் மக்களை மௌனமாகவும் திகைத்தவர்களாகவும் விட்டுவிடலாம். அந்த அனுபவத்தை அவசரமாகக் கடந்துபோகாமல், அது அதைக் கனம்பண்ணுகிறது.