சந்திப்பில் பட்டயம்

ஒரு நெடுஞ்சாலை இரண்டாகப் பிரியும் இடத்திலுள்ள ஒரு வழிகாட்டிப் பலகையைக் கற்பனை செய்யுங்கள்: ஓர் அம்புக்குறி ஒரு நகரத்துக்கு, மற்றொன்று வேறொரு நகரத்துக்கு. ஒரு பயணி உறுதியில்லாமல் நின்று, ஒரு நாணயத்தைச் சுண்டுகிறார். எசேக்கியேல் 21-ல் அந்தச் சந்திப்பில் நிற்கும் பயணி பாபிலோன் ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார்; அவனுக்குப் பின்னால் அவனுடைய சேனை. ஒரு வழி அம்மோனியரின் தலைநகராகிய ரப்பாவுக்குப் போகிறது; மற்றொன்று எருசலேமுக்கு. அவன் நாணயத்தைச் சுண்டவில்லை. ஒரு படையெடுப்புக்கு முன் அவனுடைய உலகத்து ராஜாக்கள் செய்ததைச் செய்கிறான் — சகுனங்களைக் கேட்கிறான். ராஜா எந்தக் கருவியைக் கேட்டாலும், முடிவு ஏற்கெனவே வேறொருவரின் கையில் இருக்கிறது என்பதே எசேக்கியேலின் கூற்று.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி முழுவதும், யூதாவின் தேவன் அந்நியச் சாம்ராஜ்யங்களைத் தம் கருவிகளாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்று தீர்க்கதரிசிகள் எச்சரித்திருக்கிறார்கள்: அசீரியாவை 'என் கோபத்தின் கோலாக' (ஏசாயா 10:5), இப்போது பாபிலோனை. எசேக்கியேல் 21 அந்த எச்சரிக்கையை விளிம்புக்குக் கொண்டுவருகிறது. பாபிலோனுக்கு எதிரான சிதேக்கியாவின் கலகத்துக்குப் பின், சேனை வருகிறது; அதை எருசலேமுக்கு அனுப்பப்போகும் தீர்மானத்தை இந்த அதிகாரம் சித்தரிக்கிறது. அழிவுக்கு அப்பால், இன்னும் வரவிருக்கும் உரிமையுள்ள ஓர் ஆட்சியாளரையும் அது நோக்கிப் பார்க்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எருசலேமின் வீழ்ச்சி தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது என்று சிறைப்பட்டவர்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்வது; கலகக்கார ராஜாவாகிய சிதேக்கியாவின் கிரீடத்தைத் தேவனுடைய நாமத்தில் பறிப்பது; பாபிலோனின் படையெடுப்பு, அதன் சகுனங்கள்வரை, தேவனுடைய நோக்கங்களுக்கே சேவைசெய்கிறது என்று வலியுறுத்துவது.

• 21:1–7 — தெற்கின் அக்கினியைப் பற்றிய விடுகதை உருவகங்களில்லாமல் விளக்கப்படுகிறது: தேவன் எருசலேமுக்கும், அதன் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கும், தேசத்துக்கும் விரோதமாகத் தம்முடைய பட்டயத்தை உருவி, நீதிமானையும் துன்மார்க்கனையும் சங்கரிக்கிறார். ஜனங்கள் ஏன் என்று கேட்கும்படி, எசேக்கியேல் உடைந்த இருதயத்தோடு பொது இடத்தில் பெருமூச்சுவிட வேண்டும்; ஒவ்வொரு இருதயத்தையும் உருகச்செய்யும் செய்தி வருகிறது என்று அவர் அவர்களுக்குச் சொல்கிறார்.
• 21:8–17 — பட்டயத்தின் பாடல் — வெட்டுவதற்காகக் கூர்மையாக்கப்பட்டு, மெருகேற்றப்பட்டு, கொலைசெய்கிறவனின் கையில் கொடுக்கப்பட்டது. பட்டயம் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கும்போது, எசேக்கியேல் கதறி, துக்கத்தில் தன் தொடையில் அடித்துக்கொண்டு, கைகொட்டும்படி சொல்லப்படுகிறார்.
• 21:18–24 — எசேக்கியேல் பாபிலோனிலிருந்து இரண்டு வழிகளைக் குறித்து, பிரியும் இடத்தில் ஒரு வழிகாட்டிப் பலகையை வைக்கிறார். ராஜா நின்று சகுனம் தேடுகிறான்: அம்புகளைக் குலுக்குகிறான், வீட்டுச் சுரூபங்களிடம் கேட்கிறான், ஈரலைப் பார்க்கிறான். அவனுடைய வலது கையில் வரும் பதில் எருசலேம். அவனுக்கு ஆணையிட்டிருந்ததால், அதன் ஜனங்கள் அந்தச் சகுனம் பொய்யானது என்று நினைக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்களுடைய அக்கிரமம் நினைக்கப்படும்; அவர்கள் பிடிக்கப்படுவார்கள்.
• 21:25–27 — யூதாவின் 'பரிசுத்தக்குலைச்சலான துன்மார்க்க அதிபதியாகிய' சிதேக்கியா தன் தலைப்பாகையையும் கிரீடத்தையும் எடுத்துப்போடும்படி சொல்லப்படுகிறான். தாழ்ந்தது உயர்த்தப்படும், உயர்ந்தது தாழ்த்தப்படும். கவிழ்ப்பேன், கவிழ்ப்பேன், கவிழ்ப்பேன் — உரிமையுள்ளவர் வரும்வரை.
• 21:28–32 — இந்த முறை தப்பி, யூதாவை நிந்தித்த அம்மோனியரும் பட்டயத்தைச் சந்திப்பார்கள். அவர்கள் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட தேசத்திலேயே பட்டயம் அதன் உறைக்குள் திரும்பப் போடப்படும்; அவர்கள் அக்கினிக்கு இரையாவார்கள், இனி நினைக்கப்படமாட்டார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 21:27  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் சங்கடமானது: பட்டயத்தைச் சுழற்றும் ஒரு தேவன், வழிகாட்டும் ஒரு புறஜாதி ராஜாவின் சகுனங்கள். ஆனாலும் அதன் கூற்று குறிப்பிடத்தக்கது. சாம்ராஜ்யங்களின் போர்த்திட்டக் கூட்டங்கள்கூடத் தேவனுடைய நோக்கங்களுக்கு வெளியே இல்லை; எவ்வளவு மெருகேற்றப்பட்டாலும் எந்தக் கிரீடமும் நிரந்தரமானது அல்ல. 'உரிமையுள்ளவர் வரும்வரை' என்பது சிறந்த ஓர் ஆட்சியாளரைக் குறித்த நம்பிக்கைக்கு இடம் விடுகிறது; இன்று அதிகாரம் கைமாறுவதைக் கவனிக்கும் வாசகர்களுக்கு, எந்தச் சிங்காசனமும் இறுதியானது அல்ல என்ற நினைவூட்டலும்கூட.