புதிய நாட்டுக்குக் குடிபெயரும் குடும்பங்களுக்கு இந்த முறை பெரும்பாலும் தெரியும். முதல் தலைமுறை வரவேற்கப்படுகிறது; முக்கியமான ஒருவர் அவர்களுக்காக உத்தரவாதம் தருகிறார். பின்பு அந்த வரவேற்பை நினைவில் வைத்திருந்தவர்கள் மறைகிறார்கள், புதிதாக வந்தவர்கள் தொடர்ந்து பெருகுகிறார்கள், ஒருநாள் ஒரு தலைவன் அவர்களைப் பார்த்து அயலாரை அல்ல, ஒரு பிரச்சினையைக் காண்கிறான். யாத்திராகமம் சரியாக அங்கேதான் தொடங்குகிறது. யோசேப்பு மறைந்துவிட்டான், அவன் பெற்ற தயவு மறக்கப்பட்டது; அவனை அறியாத ஒரு பார்வோன், பெருகிவரும் அந்நிய மக்களை உழைப்பால் நசுக்கி, பிறப்பைத் தடுத்து ஒழிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கிறான். இஸ்ரவேலின் மகத்தான மீட்புக் கதையாக மாறவிருக்கும் இந்தப் புத்தகம், பயத்தின் மேல் கட்டப்பட்ட ஒரு அரசுக் கொள்கையுடன் தொடங்குகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆதியாகமம் எகிப்தில் எழுபது பேர் கொண்ட ஒரு குடும்பத்துடனும், தேவன் ஒருநாள் அவர்களை வெளியே கொண்டுவருவார் என்று வாக்குறுதி தந்து மரிக்கும் யோசேப்புடனும் முடிந்தது. யாத்திராகமம் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் தொடர்கிறது: அநேக சந்ததி என்ற வாக்குறுதி நிறைவேறிவிட்டது, ஆனால் தேசம் என்ற வாக்குறுதி முன்னெப்போதையும்விடத் தொலைவில் தெரிகிறது. வேதாகமக் கதையின் மூன்றாம் பகுதியான இஸ்ரவேல் இங்கே முழுமையாகத் தொடங்குகிறது. குடும்பம் ஒரு தேசமாகிறது; அந்தத் தேசம் அடிமை மக்களாகி, ஆபிரகாமின் தேவன் இன்னும் தம் வார்த்தையைக் காக்கிறாரா என்று காத்திருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒடுக்குதலின் நடுவிலும் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி வளர்வதைக் காட்டுவது, முழுப் புத்தகமும் தீர்க்கும் நெருக்கடியை அமைப்பது, மேலும் வேதாகமம் அடிக்கடி திரும்பும் ஒரு முறையை அறிமுகப்படுத்துவது: ராஜாவைவிட தேவனுக்கு அதிகம் பயப்படும் சாதாரண மக்கள்.
- 1:1–7 — யாக்கோபின் குமாரர்களின் பெயர்ப் பட்டியல் இந்தப் புத்தகத்தை ஆதியாகமத்துடன் இணைக்கிறது. பின்பு காலத்தில் ஒரு தாவல்: அந்தத் தலைமுறை மரிக்கிறது, அவர்களுடைய சந்ததியார் தேசம் நிறையும் அளவுக்குப் பெருகுகிறார்கள். படைப்பின் 'பலுகிப் பெருகுங்கள்' என்பதை இந்த மொழி எதிரொலிக்கிறது — தேவனின் முதல் ஆசீர்வாதம் அமைதியாகச் செயல்படுவதுபோல.
- 1:8–14 — 'யோசேப்பை அறியாத' ஒரு புதிய ராஜா இஸ்ரவேலைப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலாக நடத்துகிறான். ஆளோட்டிகள் அவர்களைப் பித்தோம், ராமசேஸ் என்ற களஞ்சிய நகரங்களைக் கட்டும்படி விரட்டுகிறார்கள்; சாந்து, செங்கல், வயல்வேலை ஆகியவற்றால் உழைப்பு கசப்பாகிறது. ஆனாலும் அவர்கள் எவ்வளவு ஒடுக்கப்பட்டார்களோ அவ்வளவு அதிகமாகப் பெருகினார்கள்.
- 1:15–21 — பிறக்கும் ஆண் குழந்தைகளைக் கொல்லும்படி பார்வோன் எபிரெய மருத்துவச்சிகளான சிப்பிராளுக்கும் பூவாளுக்கும் கட்டளையிடுகிறான். அவர்கள் தேவனுக்குப் பயந்து அதைச் செய்யவில்லை; பின்பு பார்வோனுக்கு ஒரு சாமர்த்தியமான சாக்கு சொல்கிறார்கள். உரை இந்த இரண்டு பெண்களின் பெயர்களைச் சொல்கிறது, வல்லமையுள்ள பார்வோனைப் பெயரில்லாமல் விடுகிறது; தேவன் அவர்களுக்கே சொந்தக் குடும்பங்களைத் தருகிறார்.
- 1:22 — மறைவான கொலை தோல்வியடைந்தபோது, பார்வோன் அதை வெளிப்படையாக்குகிறான்: ஒவ்வொரு எபிரெய ஆண் குழந்தையும் நைல் நதியில் போடப்பட வேண்டும். அதிகாரம் அந்தக் கட்டளையுடன் முடிகிறது; அடுத்த அதிகாரம் ஒரு ஆண் குழந்தையுடன் தொடங்குகிறது.
- முந்தைய தேதி (ஏறக்குறைய கி.மு. 1446): 1 இராஜாக்கள் 6:1ஐ நேரடி ஆண்டுக்கணக்காக எடுக்கிறது; 'ராமசேஸ்' என்பதை ஒரு பழைய இடப்பெயரின் பிற்காலப் புதுப்பிப்பாக விளக்குகிறது.
- பிந்தைய தேதி (ஏறக்குறைய கி.மு. 1260, இரண்டாம் ராமசேஸின் கீழ்): 480 ஆண்டுகளை ஒரு முழு எண்ணாக அல்லது அடையாள எண்ணாக (12 × 40) வாசிக்கிறது, எகிப்திய இடப்பெயர்களைப் பின்பற்றுகிறது; வரலாற்று யாத்திரையை ஏற்கும் தொல்லியலாளர்களில் பெரும்பாலோரின் கருத்து.
- குறைந்தபட்சவாதக் கருத்து: தேதியிடக்கூடிய ஒற்றை யாத்திரையை மீட்டெடுக்க முடியாது; இக்கதை ஒரு தேசியத் தோற்றக் கதை, எகிப்தில் வாழ்ந்த செமிட்டிய மக்களின் நினைவுகளை அது பாதுகாத்திருக்கலாம்.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 1:17 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தில் அதிகாரம் முழுமையானதாகத் தெரிகிறது; ஆனாலும் இரண்டு மருத்துவச்சிகளைக் கொலை செய்ய வைக்க அதனால் முடியவில்லை. பட்டமும் படையும் இல்லாமல், கொடுமையில் பங்கெடுக்க வெறுமனே மறுக்கும் மக்களை இக்கதை கனம்பண்ணுகிறது. கடினமான சூழல்களில் வாழும் பல வாசகர்கள் இதில் தைரியம் கண்டிருக்கிறார்கள்: உண்மைப்பற்று எப்போதும் ஒரு மீட்பாகத் தெரிவதில்லை; சில நேரங்களில் அது அமைதியாக 'முடியாது' என்று சொல்வதாகத் தெரிகிறது.