நாணல்களுக்கிடையே ஒரு பெட்டி

ஒரு வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான சில காரியங்கள், முக்கியமான யாரும் பார்க்காதபோது நடக்கின்றன. ஒரு தாய் இரவில் நீர் புகாத ஒரு பெட்டியைச் செய்கிறாள். ஒரு அக்காள் என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்கத் தூரத்தில் நிற்கிறாள். நதியில் குளிக்கும் ஒரு இளம்பெண் ஒரு குழந்தையின் அழுகையைக் கேட்டு, முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்ளாமல் இருக்கத் தீர்மானிக்கிறாள். தாங்கள் ஒரு தேசத்தின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கிறோம் என்று இவர்களில் யாருக்கும் தெரியாது. யாத்திராகமம் 2 ஏறக்குறைய முழுவதும் இப்படிப்பட்ட சிறிய, மனித முடிவுகளால் ஆனது; அவை சேர்ந்து, இஸ்ரவேலை எகிப்திலிருந்து வெளியே நடத்தப்போகும் குழந்தையைக் காப்பாற்றுகின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஒவ்வொரு எபிரெய ஆண் குழந்தையையும் நைல் நதியில் போடும்படி பார்வோன் இப்போதுதான் கட்டளையிட்டான். இந்த அதிகாரம் அந்தக் கட்டளைக்கு ஒரு முரண்நகையுடன் பதில் சொல்கிறது: ஒரு எபிரெய ஆண் குழந்தை ஒரு பெட்டியில் நைல் நதிக்குள் போகிறது, பார்வோனின் வீட்டாரால் தத்தெடுக்கப்பட்டு வெளியே வருகிறது. பின்பு அது வேகமாக நகர்கிறது: நீதி செய்ய மோசே எடுத்த முதல் முயற்சியின் தோல்வி, அவனுடைய வெளிநாட்டு வாழ்வு, மீதியானில் அமைதியான நாற்பது ஆண்டுகள். மீட்பவன் ஆயத்தப்படுத்தப்படுகிறான், ஆனால் யாரும் திட்டமிடும் விதத்தில் அல்ல. இஸ்ரவேலின் பெருமூச்சைத் தேவன் கேட்டு, ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு ஆகியோருடன் செய்த தம் உடன்படிக்கையை நினைவுகூருவதுடன் அதிகாரம் முடிகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தைரியமுள்ள சாதாரணப் பெண்களின் ஒரு சங்கிலி வழியாக மோசேயைக் கதைக்குள் கொண்டுவருவது, அவனுடைய சொந்த வைராக்கியத்தால் இஸ்ரவேலை விடுவிக்க முடியாது என்று காட்டுவது, மேலும் கேட்கிறவரும் நினைவுகூருகிறவரும் செயல்படவிருக்கிறவருமான தேவன் பக்கம் கவனத்தைத் திருப்புவது.

• 2:1–10 — ஒரு லேவியத் தம்பதிக்கு ஒரு மகன் பிறக்கிறான்; அவனை மூன்று மாதம் மறைத்து வைக்கிறார்கள். அவன் தாய் நாணல் பெட்டியைக் கீலால் பூசி, நாணல்களுக்கிடையே வைக்கிறாள்; அவன் அக்காள் கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறாள். பார்வோனின் மகள் அவனைக் கண்டு இரக்கம்கொள்கிறாள்; அக்காளின் சாதுரியமான யோசனையால், அவனுக்குப் பாலூட்ட அவனுடைய சொந்தத் தாய்க்கே கூலி கொடுக்கிறாள். அவள் அவனுக்கு மோசே என்று பெயரிடுகிறாள்; உரை அந்தப் பெயரைத் தண்ணீரிலிருந்து 'எடுக்கப்பட்டவன்' என்பதுடன் இணைக்கிறது.
• 2:11–15 — வளர்ந்த பின், ஒரு எகிப்தியன் ஒரு எபிரெயனை அடிப்பதை மோசே காண்கிறான்; இங்குமங்கும் பார்த்து அவனைக் கொன்றுவிடுகிறான். மறுநாள் சண்டையிடும் இரண்டு எபிரெயர்கள் அதை அவன் முகத்துக்கு நேராக வீசுகிறார்கள்: 'எங்கள்மேல் உன்னை அதிகாரியாக வைத்தது யார்?' பார்வோன் கேள்விப்படுகிறான்; மோசே உயிர் தப்ப மீதியானுக்கு ஓடுகிறான்.
• 2:16–22 — மீதியானிலுள்ள ஒரு கிணற்றருகே, ஏழு சகோதரிகளைத் துன்புறுத்திய மேய்ப்பர்களை மோசே துரத்துகிறான். அவர்களுடைய தகப்பனும் மீதியானின் ஆசாரியனுமான ரெகுவேல் அவனை ஏற்றுக்கொண்டு, தன் மகள் சிப்போராளை அவனுக்குக் கொடுக்கிறான். மோசே தங்கள் மகனுக்குக் கெர்சோம் என்று பெயரிடுகிறான் — அந்நிய தேசத்தில் பரதேசியாக இருப்பதைக் குறிக்கும் ஒரு ஒலி விளையாட்டு.
• 2:23–25 — ஆண்டுகள் கடந்து எகிப்தின் ராஜா மரிக்கிறான், ஆனால் அடிமைத்தனம் தொடர்கிறது. இஸ்ரவேல் கூப்பிடுகிறது; தேவன் கேட்கிறார், தம் உடன்படிக்கையை நினைவுகூருகிறார், பார்க்கிறார், கவனிக்கிறார். நான்கு வினைச்சொற்கள், நான்கும் தேவனுடையவை — பின்வரும் எல்லாவற்றுக்கும் அவை வழியமைக்கின்றன.

முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 2:24  ·  அதனால் என்ன: மோசே தன் சொந்தக் கைகளால் அநீதியைச் சரிசெய்ய முயன்று, தப்பியோடுகிறவனாக முடிகிறான். நல்ல கோபம் தேவனுடைய வேளைக்குச் சமமானதல்ல என்பதில் இந்த அதிகாரம் நேர்மையாக இருக்கிறது. தங்கள் கூக்குரல்கள் எங்கும் போய்ச் சேராததுபோல் தோன்றும் எவருக்கும் அது ஒன்றை நீட்டுகிறது: கண்ணுக்குத் தெரியும் எதுவும் மாறுவதற்கு வெகு முன்பே தேவன் கேட்டார், நினைவுகூர்ந்தார் என்று கடைசி வரிகள் வலியுறுத்துகின்றன.