போரின் நாட்கள், பூரீமின் நாட்கள்

குடும்பங்களும் தேசங்களும் தாங்கள் மயிரிழையில் தப்பியதைக் கொண்டாட்டங்களோடு நினைவுகூருகின்றன — ஒரு விடுமுறை நாள், ஒரு சிறப்பு உணவு, அங்கே இல்லாத பிள்ளைகளுக்கு மீண்டும் சொல்லப்படும் கதை. அந்தக் கொண்டாட்டங்கள் மகிழ்ச்சியானவை; ஆனால் அவற்றின் அடியிலுள்ள வரலாற்றைப் பார்த்தால், அது அரிதாகவே சுத்தமாக இருக்கிறது. ஒரு குழுவின் வெற்றி பொதுவாக இன்னொரு குழுவின் இழப்பாக இருந்தது. புத்தகத்தின் மீட்பு, யூத சமூகங்கள் இன்றும் கைக்கொள்ளும் ஒரு பண்டிகையாக மாறும் இடம் எஸ்தர் 9; அது இறந்தவர்களை எண்ணுவதால், புத்தகத்தில் வாசிப்பதற்கு மிகக் கடினமான அதிகாரங்களில் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: எஸ்தர் 3-ல் எழுந்த அச்சுறுத்தல் இறுதியாகத் தீர்க்கப்படுகிறது. யூதர்களை அழிக்கச் சீட்டினால் தெரிந்தெடுக்கப்பட்ட நாள், தங்களைத் தாக்கியவர்களை அவர்கள் மேற்கொள்ளும் நாளாகிறது. அந்நிய ஆட்சியின் கீழுள்ள இஸ்ரவேலைப் பற்றிய வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், இந்த அதிகாரம் சிதறிய ஜனத்தின் பிழைப்பை உறுதிசெய்து, மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்துக்கு வெளியே, சீனாயில் அல்ல நினைவில் வேரூன்றிய ஒரு பண்டிகையை அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புத்தகத்தின் பெரிய தலைகீழ் மாற்றத்தை முழுமையாக்குவதும், பூரீமின் தோற்றம், தேதிகள், வழக்கங்கள் ஆகியவற்றை விளக்குவதும் — அதே நேரத்தில், உரை தற்காப்பாக முன்வைக்கும், ஆனால் வாசகர்கள் இன்னும் எதிர்கொள்ளவேண்டிய ஒரு வன்முறையைப் பதிவுசெய்வதும்.

• 9:1–10 — ஆதார் மாதம் பதின்மூன்றாம் தேதியில் யூதர்கள் கூடி, தங்களுக்குத் தீங்கு தேடியவர்களை மேற்கொள்கிறார்கள்; மொர்தெகாயைப் பற்றிய பயத்தால் அதிகாரிகள் அவர்களுக்கு உதவுகிறார்கள். சூசான் கோட்டையில் ஐந்நூறு பேர் கொல்லப்படுகிறார்கள், ஆமானின் பத்துக் குமாரர்களும்கூட; ஆனால் கொள்ளை எதுவும் எடுக்கப்படவில்லை என்று உரை வலியுறுத்துகிறது.
• 9:11–16 — சூசானில் இரண்டாம் நாள் போருக்கும், ஆமானின் குமாரர்களின் உடல்களைக் காட்சிப்படுத்துவதற்கும் எஸ்தர் கேட்கிறாள்; இன்னும் முந்நூறு பேர் கொல்லப்படுகிறார்கள். நாடுகளில் அவர்களுடைய சத்துருக்களில் எழுபத்தையாயிரம் பேர் இறந்ததாக எபிரெய உரை எண்ணுகிறது — மீண்டும், கொள்ளை இல்லாமல்.
• 9:17–19 — யூதர்கள் பதினான்காம் தேதியில் இளைப்பாறி விருந்து கொண்டாடுகிறார்கள்; சூசானில் பதினைந்தாம் தேதியில். ஆகவே கிராமப்புற ஊர்களிலுள்ள யூதர்கள் பதினான்காம் தேதியைத் தங்கள் சந்தோஷ நாளாகக் கைக்கொள்கிறார்கள் என்று உரை குறிப்பிடுகிறது.
• 9:20–28 — விருந்தோடும், ஒருவருக்கொருவர் உணவுப் பங்குகளை அனுப்புவதோடும், ஏழைகளுக்குக் கொடைகளோடும் இரண்டு நாட்களையும் ஒவ்வொரு வருஷமும் கைக்கொள்ளும்படி மொர்தெகாய் எல்லா இடங்களிலுமுள்ள யூதர்களுக்கு எழுதுகிறான். நாளைத் தெரிந்தெடுக்க ஆமான் போட்ட சீட்டாகிய 'பூர்' என்பதன் பெயரால் அந்தப் பண்டிகை பூரீம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
• 9:29–32 — முழு அதிகாரத்தோடு எஸ்தர் இரண்டாவது கடிதம் ஒன்றைச் சேர்த்து, பண்டிகையையும் அதன் உபவாச, புலம்பல் காலங்களையும் உறுதிப்படுத்துகிறாள். அவளுடைய கட்டளை எழுதிவைக்கப்படுகிறது.

முக்கிய வசனம்: எஸ்தர் 9:22  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தை மென்மையாக்கக் கூடாது. தாக்கியவர்களுக்கு எதிரான தற்காப்பாகவே உரை கொலைகளைச் சித்தரிக்கிறது; கொள்ளை எடுக்கப்படவில்லை என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறது; ஆனாலும் எஸ்தர் கேட்ட இரண்டாம் நாளையும், மிகப் பெரிய மரண எண்ணிக்கையையும் அது பதிவுசெய்கிறது. யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களுமான உண்மையுள்ள வாசகர்கள் நீண்டகாலமாக இதோடு போராடியிருக்கிறார்கள். பூரீம் பண்டிகையோ பிழைப்பையும், அயலாரோடு பகிர்ந்துகொள்ளும் உணவையும், ஏழைகளுக்கான கொடைகளையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.