ராஜாவுக்கு அடுத்த இடத்தில் மொர்தெகாய்

நல்ல கதைகள் பெரும்பாலும் போரோடு அல்ல, அதற்குப் பிந்திய அமைதியோடு முடிகின்றன: இப்போது பொறுப்பில் இருப்பவர் யார், அவர் எப்படிப்பட்டவராக மாறுகிறார். ஒரு நெருக்கடிக்குப் பின் ஒரு புதிய மேலாளர் நியமிக்கப்படுகிறார்; தான் வந்த மக்களை அவர் நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா என்பதுதான் முக்கியம். எஸ்தர் 10 அப்படிப்பட்ட ஒரு முடிவு — மூன்று வசனங்கள் மட்டுமே. நாடகம் முடிந்துவிட்டது. பேரரசு தொடர்ந்து வரி வசூலிக்கிறது. ஒருகாலத்தில் அரண்மனை வாசலில் துக்கித்து உட்கார்ந்திருந்த ஒரு யூதன் இப்போது அதில் இரண்டாவது மிக வல்லமையுள்ள மனிதன்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தலைகீழ் மாற்றத்தை நிரந்தரமாக உறுதிசெய்து புத்தகம் முடிகிறது: ஆமான் ஒருகாலத்தில் வகித்த பதவியை மொர்தெகாய் வகித்து, அதைத் தன் ஜனங்களின் நலனுக்காகப் பயன்படுத்துகிறான். வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், சிதறிய சமூகம் பாதுகாப்பாக — ஆனால் இன்னும் சிறையிருப்பில், ஓர் அந்நிய ராஜாவின் கீழ், எருசலேமுக்குத் திரும்பும் வாய்ப்பு கண்ணுக்குத் தெரியாமல் — இருக்கும் நிலையில் எஸ்தர் முடிகிறது. அடுத்த வாசிப்புகள் அந்தத் திரும்புதலுக்கே செல்கின்றன; வேதபாரகனாகிய எஸ்றா எருசலேமுக்குப் புறப்படுகிறான்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மொர்தெகாயின் நிலைத்த அந்தஸ்தையும் குணத்தையும் பதிவுசெய்து புத்தகத்தை நிறைவுசெய்வதும், கதையை ராஜ வருஷாந்தரப் பதிவுகளின் பாணியில் நிலைநிறுத்துவதும், நன்றாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதிகாரத்தின் சித்திரத்தோடு வாசகரை விட்டுச்செல்வதும்.

• 10:1 — அகாஸ்வேரு ராஜா தேசத்தின்மேலும் சமுத்திரத்தின் தீவுகளின்மேலும் கப்பம் விதிக்கிறான். பேரரசில் வாழ்க்கை தொடர்கிறது; ராஜாவின் அதிகாரம் பரந்ததாகவே இருக்கிறது.
• 10:2 — ஒரு பண்டைய ஆசிரியர் அதிகாரப்பூர்வப் பதிவுகளை மேற்கோள் காட்டுவதுபோல, ராஜாவின் செயல்களும் மொர்தெகாயின் மேன்மையும் எழுதப்பட்டிருப்பதாகச் சொல்லப்படும் மேதியா, பெர்சியா ராஜாக்களின் நாளாகமங்களைக் கதைசொல்லி சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
• 10:3 — மொர்தெகாய் ராஜாவுக்கு அடுத்த இடத்தில் இருக்கிறான்; யூதர்களுக்குள் பெரியவனாகவும் அவர்களால் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டவனாகவும் இருக்கிறான்; ஏனெனில் அவன் தன் ஜனங்களின் நன்மையைத் தேடி, தன் சந்ததியார் எல்லாருக்கும் சமாதானம் பேசினான்.

முக்கிய வசனம்: எஸ்தர் 10:3  ·  அதனால் என்ன: மொர்தெகாயைப் பற்றிய கடைசி வார்த்தை அவனுடைய பதவியைப் பற்றியது அல்ல, அதை அவன் எப்படிப் பயன்படுத்தினான் என்பதைப் பற்றியது: தன் ஜனங்களின் நன்மையைத் தேடுவதும், சமாதானம் பேசுவதும். ஏறக்குறைய எந்தச் சூழலுக்கும் — ஒரு சபை, ஒரு குடும்பம், ஒரு வேலையிடம் — பொருந்தும் தலைமைத்துவத்தின் எளிமையான, நடைமுறையான சித்திரம் இது. நாம் எந்தப் பதவியை அடைந்தாலும், அது யாருடைய நலனுக்குச் சேவை செய்கிறது என்ற கேள்வியையே இந்த அதிகாரம் விட்டுச்செல்கிறது.