இப்படிப்பட்ட காலத்துக்காக

மௌனமாக இருப்பதே பாதுகாப்பான தேர்வாக இருந்த ஒரு தருணத்தை நம்மில் பெரும்பாலோர் அறிந்திருக்கிறோம்; அதை நாம் தேர்ந்தெடுத்திருந்தாலும் எல்லாரும் புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள். வேலையிடத்தில் ஒரு நண்பர் வெளியே தள்ளப்படுகிறார்; அவருக்காகப் பேசுவது உங்களுக்கு உண்மையான விலையைக் கொடுக்கும். எஸ்தர் அப்படிப்பட்ட ஒரு தருணத்தில் இருக்கிறாள்; ஆனால் இங்கே பணயம் உயிரா மரணமா என்பது. அவள் ராஜஸ்திரீ, வசதியாக இருக்கிறாள், அவளுடைய யூத அடையாளம் இன்னும் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது; பேரரசு முழுவதும் அவளுடைய ஜனங்களை அழித்தொழிக்க இப்போதுதான் ஓர் ஆணை வெளியாகியிருக்கிறது. அரண்மனை மதில்கள் அவளைப் பாதுகாக்கக்கூடும். பாதுகாப்பான ஓர் இடம் ஓர் அழைப்பாகவும் இருக்கிறதா என்று கேட்கும் உரையாடல்தான் எஸ்தர் 4.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பெரிய கதையில் இது மூன்றாம் பகுதி, அதன் சிதறிய வடிவத்தில்: இஸ்ரவேல் ஓர் அந்நியப் பேரரசின் கீழ் வாழ்கிறது; அவர்களில் அநேகர் ஒருபோதும் வீடு திரும்புவதில்லை. எஸ்தரின் ஜனங்கள் உண்மையான ஆபத்தில் இருக்கிறார்கள் — ஆலயம் இல்லை, தீர்க்கதரிசி இல்லை, கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்வரை எந்த அற்புதமும் இல்லை. இந்த அதிகாரம் புத்தகத்தை அச்சுறுத்தலிலிருந்து பதில்செயலுக்குத் திருப்புகிறது. தேவன் ஒருமுறைகூடப் பெயரிடப்படுவதில்லை; ஆனாலும் ஓர் அந்நிய அரசவையில் சாதாரண தைரியத்தின் வழியாக விடுதலை வரமுடியுமா என்ற கேள்வியைக் கதை அமைதியாக எழுப்புகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எஸ்தரைச் சலுகையிலிருந்து ஆபத்துக்கு நகர்த்துவதும், புத்தகத்தின் மையக் கருத்தை — ஒருவருடைய பதவி அவரைவிடப் பெரிய ஒரு நோக்கத்துக்காக இருக்கக்கூடும் என்பதை — தேவனை வெளிப்படையாகப் பெயரிடாமலேயே வெளிப்படுத்துவதும்.

• 4:1–3 — மொர்தெகாய் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, இரட்டுடுத்தி, ராஜாவின் வாசலில் புலம்புகிறான்; நாடுகள் எங்கும் யூதர்கள் உபவாசித்துத் துக்கிக்கிறார்கள். எந்தத் திட்டமும் உருவாகும் முன்னரே துக்கம் பகிரங்கமாகிறது.
• 4:4–9 — அரண்மனைக்குள் பாதுகாப்பாக இருக்கும் எஸ்தர் வஸ்திரங்களை அனுப்புகிறாள்; பின்பு என்ன பிரச்சினை என்று அறிய ஆத்தாக் என்ற நம்பிக்கைக்குரிய ஒரு ஊழியனை அனுப்புகிறாள். மொர்தெகாய் ஆணையின் ஒரு நகலையும், ஆமான் கருவூலத்துக்குக் கொடுப்பதாக வாக்களித்த தொகையையும் திருப்பி அனுப்பி, ராஜாவிடம் மன்றாடும்படி அவளைக் கேட்கிறான்.
• 4:10–14 — எஸ்தர் ஆபத்தை விளக்குகிறாள்: அழைக்கப்படாமல் ராஜாவின் உள்முற்றத்துக்குள் நுழையும் எவனும், ராஜா தன் செங்கோலை நீட்டினாலொழிய, சாகவேண்டும்; அவளோ ஒரு மாதமாக அழைக்கப்படவில்லை. அரண்மனை அவளைக் காப்பாற்றாது என்றும், உதவி 'வேறொரு இடத்திலிருந்து' வரக்கூடும் என்றும் மொர்தெகாய் பதில் சொல்லி, 'இப்படிப்பட்ட காலத்துக்காக' அவள் ராஜஸ்திரீயானாளோ என்று கேட்கிறான்.
• 4:15–17 — சூசானிலுள்ள எல்லா யூதர்களும் தனக்காக மூன்று நாள் உபவாசிக்கும்படி எஸ்தர் கேட்கிறாள்; அவளும் அவளுடைய தாதிகளும் அப்படியே செய்வார்கள். பின்பு சட்டத்துக்கு விரோதமாக அவள் உள்ளே போவாள்: 'நான் செத்தாலும் சாகிறேன்.'

முக்கிய வசனம்: எஸ்தர் 4:14  ·  அதனால் என்ன: மொர்தெகாயின் வார்த்தைகள் பெரும்பாலும் ஊக்கமாக மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன; ஆனால் அவற்றின் சூழலில் அவை ஆறுதல் அளவுக்கே எச்சரிக்கையுமாகும்: மௌனம் உன்னைப் பாதுகாக்காது; உன் இடத்தின் நோக்கம் சரியாக அந்த விலையுயர்ந்த காரியமாகவே இருக்கலாம். எஸ்தர் நிச்சயத்தோடு பதில் சொல்வதில்லை. உபவாசத்தோடும், சமூகத்தோடும், கண்களைத் திறந்துகொண்டு எடுத்த ஒரு தீர்மானத்தோடும் பதில் சொல்கிறாள்.