அரண்மனையில் ஓர் அனாதை

சிலர் தாங்கள் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்துசேர்ந்ததே, தங்களைவிட மிக வல்லமையுள்ள ஒருவர் அவர்களுக்காக ஒரு தீர்மானம் எடுத்ததால்தான்; அங்கே வந்தபின் என்ன செய்வது என்று அவர்கள் தீர்மானிக்கவேண்டியிருந்தது. எஸ்தர் அவர்களில் ஒருத்தி. அவள் ராஜஸ்திரீயாக விண்ணப்பிக்கவில்லை. அவள் ஓர் அனாதைப் பெண், வயதில் மூத்த ஓர் உறவினனால் வளர்க்கப்பட்டவள்; ஒரு ராஜ தேடலுக்குப் பின் இன்னும் அநேகரோடு சேர்த்து ஒரு ராஜாவின் அந்தப்புரத்துக்குள் கொண்டுபோகப்படுகிறாள். அதிகாரம் விரைவாகவும் அதிகம் கருத்துச் சொல்லாமலும் நகர்கிறது; அது இன்று வாசிக்கக் கலக்கமூட்டுகிறது. ஆனாலும் முடிவில், கதையின் மீதிப் பகுதி சார்ந்திருக்கப்போகும் அமைதியான இரண்டு உண்மைகள் இடம்பெற்றுவிடுகின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: எஸ்தரும் மொர்தெகாயும் யூதப் புலம்பெயர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் — பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகப்பட்டு, பெர்சியப் பேரரசிலேயே தங்கிவிட்டவர்களின் சந்ததியினர். மொர்தெகாயைப் பென்யமீன் கோத்திரத்துக்கும், சவுல் ராஜாவின் குடும்பவழியான கீஸ் என்ற மனிதனுக்கும் அதிகாரம் வேண்டுமென்றே தொடர்புபடுத்துகிறது; அவனுடைய சத்துரு வரும்போது அது முக்கியமாகும். பெரிய கதையில், தேவனுடைய ஜனம் இப்போது சிதறிய சிறுபான்மையினர், அந்நிய அதிகாரத்துக்குள் ஞானத்தால் பிழைத்திருக்கிறவர்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தங்கள் ஜாதியைக் காப்பாற்றப்போகும் இருவரையும் சரியான நிலைகளில் வைப்பதற்கு — எஸ்தர் சிங்காசனத்தில், ராஜா நன்றிக்கடன்பட்டிருக்கும் ஒருவனாக மொர்தெகாய் — அவர்களுடைய யூத அடையாளம் மறைவாகவே இருக்கும்போது.

• 2:1–4 — ராஜாவின் கோபம் தணிந்தபின், அவன் ஒரு புதிய ராஜஸ்திரீயைத் தெரிந்தெடுக்கும்படி, ஒவ்வொரு நாட்டிலிருந்தும் அழகான இளம்பெண்களைச் சூசானிலுள்ள அந்தப்புரத்துக்குக் கூட்டிச்சேர்க்க அவனுடைய ஊழியர்கள் யோசனை சொல்கிறார்கள். அந்த யோசனை அவனுக்குப் பிடிக்கிறது.
• 2:5–11 — குடும்பம் எருசலேமிலிருந்து சிறைப்பட்டுப்போன பென்யமீனனான மொர்தெகாயையும், அவளுடைய பெற்றோர் இறந்தபின் அவன் வளர்த்த அவனுடைய ஒன்றுவிட்ட சகோதரியாகிய எஸ்தர் என்றும் அழைக்கப்பட்ட அத்சாளையும் சந்திக்கிறோம். அவள் அந்தப்புரத்துக்குள் கொண்டுபோகப்படுகிறாள்; பொறுப்பிலிருந்த அதிகாரியின் தயவைப் பெறுகிறாள்; மொர்தெகாயின் ஆலோசனைப்படி தான் யூதப் பெண் என்பதை வெளிப்படுத்துவதில்லை.
• 2:12–18 — ஒரு வருஷ அழகுச் சிகிச்சைகளுக்குப் பின் ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஓர் இரவுக்கு ராஜாவிடம் போகிறாள். ஏழாம் வருஷத்தில் எஸ்தரின் முறை வரும்போது, ராஜா மற்றவர்கள் எல்லாரையும்விட அவளை நேசித்து, அவள் தலையில் ராஜகிரீடத்தை வைத்து, அவள் கனத்துக்காக ஒரு விருந்தை நடத்துகிறான்.
• 2:19–23 — ராஜாவின் வாசலில் உட்கார்ந்திருக்கும் மொர்தெகாய், ராஜாவைக் கொல்ல இரண்டு ராஜ அதிகாரிகள் செய்யும் சதியை அறிகிறான். அவன் எஸ்தரிடம் சொல்கிறான்; அவள் மொர்தெகாயின் பெயரில் ராஜாவுக்குத் தெரிவிக்கிறாள்; சதிசெய்தவர்கள் தூக்கிலிடப்படுகிறார்கள்; அந்த நிகழ்வு ராஜ நாளாகமங்களில் எழுதப்படுகிறது — பின்பு மறக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.

முக்கிய வசனம்: எஸ்தர் 2:17  ·  அதனால் என்ன: வேதபகுதி அந்தப்புரத்தை அங்கீகரிப்பதுமில்லை, கண்டனம் செய்வதுமில்லை; பெண்களை ஒரு பேரரசின் உடைமையாக வெறுமனே காட்டுகிறது; அந்தச் சங்கடத்தை உணருவது நேர்மையானதே. எஸ்தரின் கதை தெரிவு இல்லாமல் தொடங்குகிறது; ஆனாலும் பின்னர் அவள் தனக்கு விலையுயர்ந்த ஒரு தெரிவைச் செய்வாள். இன்று அநேகர் தாங்கள் தெரிந்தெடுக்காத இடங்களிலிருந்து தொடங்குகிறார்கள்; அங்கே அவர்கள் செய்வது இன்னும் முக்கியமானதாயிருக்கலாம்.