பண்டிகைக் காலத்தில் ஒரு கூட்டுக்குடும்பச் சமையலறை சொல்லப்படாத திறமைகளால் இயங்குகிறது: ஒருவர் அரைக்கிறார், ஒருவர் பொரிக்கிறார், ஒருவர் குழந்தைகளை எண்ணெயிலிருந்து தள்ளி வைக்கிறார், வெங்காயம் சாப்பிட முடியாதவர் யார் என்று ஒருவர் நினைவில் வைத்திருக்கிறார். யாரும் எல்லாவற்றையும் செய்வதில்லை; ஒருவர் அப்படிச் செய்ய முயன்றால், பொருட்கள் கருகிவிடுகின்றன. எபேசியர் 4 சபையை அப்படிக் கற்பனை செய்கிறது. தேவன் செய்திருப்பதைப் பற்றி மூன்று அதிகாரங்கள் செலவிட்ட பின், எழுதுகிறவர் இப்போது 'ஆகையால்' என்கிறார் — அவர் முதலில் கேட்பது வீரச்செயல் அல்ல, ஒற்றுமை; முழுச் சரீரமும் வளரும்படி ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பங்கைச் செய்வது. பின்பு அவர் மிக நடைமுறையாகிறார்: கோபம், களவு, கவனக்குறைவான பேச்சு.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. எபேசியரின் முதல் பாதி தேவனுடைய திட்டத்தின் கதையைச் சொன்னது; இங்கே தொடங்கும் இரண்டாம் பாதி, அந்தக் கதையால் உருவான ஒரு சமூகம் எப்படி நடந்துகொள்கிறது என்று கேட்கிறது. சின்ன ஆசியாவிலுள்ள சபைகளில் யூதரும் புறஜாதியாரும், அடிமைகளும் சுதந்திரரும், எல்லாத் தொழில்களையும் சேர்ந்த மக்களும் கலந்திருந்தார்கள் — அப்படிப்பட்ட கலப்பான ஒரு சரீரம் எப்படி ஒன்றாக நிலைத்து முதிர்ச்சியடைய முடியும் என்று இந்த அதிகாரம் விவரிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: விசுவாசத்தை ஒரு வாழ்க்கை முறையாக மாற்றுவது: ஒரே கர்த்தர், ஒரே விசுவாசம், ஒரே ஞானஸ்நானம் பொறுமையான ஒற்றுமையைக் கோருகின்றன; கிறிஸ்து கொடுக்கும் வரங்கள் தனிப்பட்ட அந்தஸ்துக்காக அல்ல, முழுச் சரீரத்தையும் பக்திவிருத்தியடையச் செய்வதற்காகவே.
- 4:1–6 — 'கர்த்தர் நிமித்தம் கைதியாகிய' பவுல், அவர்கள் தங்கள் அழைப்புக்குப் பாத்திரராக நடக்கும்படி வேண்டிக்கொள்கிறார் — தாழ்மையோடும், சாந்தத்தோடும், நீடிய பொறுமையோடும், ஒருவரையொருவர் தாங்கி — ஆவியானவரின் ஒற்றுமையைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்: ஒரே சரீரம், ஒரே ஆவி, ஒரே நம்பிக்கை, ஒரே கர்த்தர், ஒரே விசுவாசம், ஒரே ஞானஸ்நானம், எல்லாருக்கும் ஒரே தேவனும் பிதாவும்.
- 4:7–16 — கிறிஸ்து ஒவ்வொருவருக்கும் கிருபையின் ஒரு பங்கைக் கொடுத்திருக்கிறார். சங்கீதம் 68ஐ எதிரொலித்து, பரமேறிய கிறிஸ்து அப்போஸ்தலர்களையும், தீர்க்கதரிசிகளையும், சுவிசேஷகர்களையும், மேய்ப்பர்களையும், போதகர்களையும் கொடுத்தார் என்று எழுதுகிறவர் சொல்கிறார் — ஊழியத்துக்காக எல்லாரையும் தகுதிப்படுத்தவும், சரீரம் முதிர்ச்சியடையவும், ஒவ்வொரு புதிய போதனையாலும் அலைகழிக்கப்படாதிருக்கவும், அன்பில் தன்னைத்தானே பக்திவிருத்தியடையச் செய்யவும்.
- 4:17–24 — புத்தியில் அந்தகாரப்பட்டு, பேராசைக்கும் காமவிகாரத்துக்கும் தங்களை ஒப்புக்கொடுத்திருக்கிற தங்களைச் சுற்றியுள்ள புறஜாதியாரைப் போல அவர்கள் இனி வாழக் கூடாது. மாறாக, பழைய மனுஷனைக் களைந்துபோட்டு, மனதில் புதிதாக்கப்பட்டு, தேவனுடைய சாயலாகச் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட புதிய மனுஷனைத் தரித்துக்கொள்ள வேண்டும்.
- 4:25–32 — திட்டவட்டமான அறிவுரைகள் தொடர்கின்றன: உண்மையைப் பேசுங்கள்; கோபங்கொண்டாலும் பாவஞ்செய்யாதிருங்கள், சூரியன் அஸ்தமிக்கிறதற்கு முன்னே அது தணியட்டும்; திருடுவதை நிறுத்தி, குறைவுள்ளவர்களுக்குக் கொடுக்கும்படி உழையுங்கள்; பக்திவிருத்திக்கேதுவானதை மட்டுமே பேசுங்கள்; கசப்பை விட்டுவிட்டு, தேவன் உங்களுக்கு மன்னித்ததுபோல ஒருவருக்கொருவர் மன்னித்து, தயவாயிருங்கள்.
முக்கிய வசனம்: எபேசியர் 4:32 · அதனால் என்ன: விசுவாச சமூகங்கள் பெரும்பாலும் கோட்பாட்டுக்காகப் பிளவுபடுகின்றன; ஆனால் அதைவிட அடிக்கடி, காயப்பட்ட பெருமை, புறங்கூறுதல், இரவோடு இரவாக இறுகவிடப்பட்ட மனக்கசப்புகள் ஆகியவற்றுக்காகப் பிளவுபடுகின்றன. இந்த அதிகாரம் இறையியலுக்குச் செலவிடும் அளவுக்கு, அந்தச் சாதாரணப் பாவங்களுக்கும் மையைச் செலவிடுகிறது. அதன் அறிவுரை — நாள் முடிவதற்கு முன் கோபத்தைச் சரிசெய்யுங்கள், கொடுக்கும்படி உழையுங்கள், கட்டியெழுப்பும்படி பேசுங்கள் — எந்த வீடும், அலுவலகமும், சபையும் சோதித்துப் பார்க்கக்கூடிய நடைமுறை ஞானம்.