ஒரு மருத்துவர் நோயாளியிடம் நேர்மையான முன்கணிப்பைச் சொல்கிறார்; எதிர்பாராத ஒன்று நடக்கிறது: நோயாளி தேநீரின் சுவையையும், ஜன்னலிலுள்ள வெளிச்சத்தையும், பக்கத்து அறையிலுள்ள பேரக்குழந்தையின் சத்தத்தையும் கவனிக்கத் தொடங்குகிறார். முடிவு வருகிறது என்று அறிவது எப்போதும் ஒரு வாழ்க்கையை நசுக்குவதில்லை; சில வேளைகளில் அதை விழிக்கச்செய்கிறது. பிரசங்கி 9 அப்படியே செயல்படுகிறது. அது வேதத்திலுள்ள எதைப்போலவும் இருண்டதாகத் தொடங்குகிறது — எல்லாருக்கும் ஒரே முடிவு, மரித்தவர்கள் ஒன்றும் அறியார்கள் — பின்பு, ஏறக்குறைய திடீரென்று, ஒரு கனிவான கட்டளையாகத் திரும்புகிறது: போ, உன் அப்பத்தைச் சந்தோஷத்தோடே புசி, சுத்தமான வஸ்திரங்களை அணிந்துகொள், உன் மனைவியை நேசி, உன் வேலையை உன் முழுப் பெலத்தோடும் செய். நிழலே மேசையை ஒளிரச்செய்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், மரணம் ஆதியாகமம் 3-ல் நுழைந்து, புதிய படைப்பில் இறுதியாக ஒழிக்கப்படும் ஓர் அத்துமீறல்காரன். பிரசங்கி நடுவில் நின்று, பிற்கால நம்பிக்கை முழுமையாகக் கண்ணுக்குத் தெரியாத நிலையில், அதை நேராகப் பார்க்கிறது. மரணம் எல்லாரையும் சமமாக்குகிறது என்ற அதன் தெளிவான கூற்று 9ஆம் அதிகாரம் — அதன் மிக நினைவில் நிற்கும் பதிலும் இங்கே: இன்றைய ஈவுகளைத் தேவனுடைய கையிலிருந்து வருபவையாகப் பெற்றுக்கொள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மரணத்தின் சமமாக்கும் வல்லமையையும் தற்செயலையும் எதிர்கொள்வது; அந்த நேர்மைக்குள்ளிருந்தே சாதாரண மகிழ்ச்சிகளை — உணவு, திருமணம், வேலை — தேவன் அங்கீகரித்த பங்காகப் பரிந்துரைப்பது; அமைதியான ஞானத்துக்கு உலகம் எவ்வளவு குறைவாகப் பலன் அளிக்கிறது என்பதைக் குறிப்பிடுவது.
- 9:1–6 — நீதிமான்களும் ஞானிகளும் தேவனுடைய கையில் இருக்கிறார்கள்; ஆனாலும் தனக்கு என்ன காத்திருக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியாது. எல்லாருக்கும் ஒரே சம்பவம் வருகிறது — சுத்தமானவனுக்கும் அசுத்தமானவனுக்கும், ஆராதிக்கிறவனுக்கும் ஆராதிக்காதவனுக்கும். செத்த சிங்கத்தைவிட உயிருள்ள நாய் மேல்; உயிரோடிருப்பவர்களுக்குக் குறைந்தபட்சம் தாங்கள் மரிப்போம் என்று தெரியும்.
- 9:7–10 — ஆகவே போ: மகிழ்ச்சியான இருதயத்தோடு புசித்துக் குடி, ஏனெனில் தேவன் ஏற்கெனவே உன் கிரியைகளை அங்கீகரித்திருக்கிறார். உன் வஸ்திரங்கள் வெண்மையாகவும், உன் தலை எண்ணெய் பூசப்பட்டதாகவும் இருக்கட்டும்; நீ நேசிக்கும் மனைவியோடு வாழ்க்கையை அனுபவி; உன் கைக்கு நேரிடுவதெதுவோ அதை உன் முழுப் பெலத்தோடும் செய், ஏனெனில் கல்லறையில் வேலை இல்லை.
- 9:11–12 — ஓட்டம் எப்போதும் வேகமுள்ளவர்களுக்கும், யுத்தம் எப்போதும் பலவான்களுக்கும் உரியதல்ல; காலமும் தற்செயலும் அவர்கள் எல்லாருக்கும் நேரிடுகின்றன. வலையில் அகப்படும் மீன்களைப்போல, திடீரென்று விழும் தீய காலங்களில் மனிதர்கள் அகப்படுகிறார்கள்.
- 9:13–18 — ஒரு பெரிய ராஜாவால் முற்றுகையிடப்பட்ட ஒரு சிறிய நகரம் ஏழையான ஒரு ஞானியால் காப்பாற்றப்படுகிறது — அதன் பின்பு அவனை யாரும் நினைவுகூருவதில்லை. பெலத்தையும் ஆயுதங்களையும்விட ஞானம் மேல்; ஆனாலும் ஒரு பாவி மிகுந்த நன்மையை அழிக்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: பிரசங்கி 9:10 · அதனால் என்ன: வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி வீரதீரமானதல்ல. அது உணவு வேளைகள், திருமணங்கள், வேலைகள், மதியப் பொழுதுகள். இவை அர்த்தத்திலிருந்து திசைதிருப்புபவை அல்ல, தேவன் ஈவை வைத்திருக்கும் இடமே என்று கோஹெலெத் சொல்கிறார். ஒரு நகரத்தைக் காப்பாற்றி மறக்கப்பட்ட ஏழை மனிதன், தன் நல்ல வேலைக்கு நன்றி பெறாத எவருக்கும் ஓர் அமைதியான ஆறுதல்.