லாட்டரியில் பரிசு விழுந்து, பணம் மகிழ்ச்சியை வாங்க முடியுமா என்று அறிவியல்பூர்வமாகச் சோதிக்க நீங்கள் தீர்மானிப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். கனவு வீட்டைக் கட்டுவீர்கள், பழத்தோட்டம் நடுவீர்கள், இசைக்குழுவை அமர்த்துவீர்கள், களஞ்சியத்தை நிரப்புவீர்கள், உங்கள் கண்கள் விரும்பிய எதையும் மறுக்கமாட்டீர்கள். பிரசங்கி 2 அந்தச் சோதனையே — அதற்குச் செலவுசெய்ய வசதியுள்ள ஒரு ராஜா நடத்தியது. அந்தப் பட்டியல் சாலொமோனின் சொந்தக் கட்டுமானத் திட்டம்போல ஒலிக்கிறது — வீடுகள், திராட்சத்தோட்டங்கள், தோப்புகள், குளங்கள், வேலைக்காரர், வெள்ளியும் பொன்னும், பாடகர்கள். ஆய்வு அறிக்கையோ நொறுக்கிவிடுகிறது: என் கைகள் செய்த எல்லாவற்றையும் பார்த்தேன்; அது ஆவியாக, காற்றைத் துரத்துவதாக இருந்தது. அதைவிட மோசம், ஞானியும் மூடனும் ஒரே மரணத்தைச் சந்திக்கிறார்கள்; வேறொருவன் எல்லாவற்றையும் சுதந்தரிப்பான். ஆனாலும் அதிகாரம் விரக்தியில் முடிவதில்லை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், எல்லாவற்றையும் பெற்றிருந்தும் வழிவிலகிப்போன ஒரு ராஜாவை இஸ்ரவேலின் கதை இப்போதுதான் காட்டியிருக்கிறது. பிரசங்கி 2 அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை உள்ளிருந்து சிந்திக்கிறது. ஒவ்வொரு நல்ல காரியமும் இறுதியான காரியமாக்கப்படும்போது அதன் வரம்புகளை அது வெளிப்படுத்துகிறது — ஒருவன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும் அவனுக்கு என்ன லாபம் என்று இயேசு கேட்கும்வரை முழு வேதாகமமும் முன்னெடுத்துச்செல்லும் கருப்பொருள் இது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இன்பமும் சாதனையும் ஞானமும் நிலையான லாபத்தைத் தர முடியுமா என்று சோதிப்பது, அவற்றால் முடியாது என்று முடிவுசெய்வது; பின்பு, சாதாரண மகிழ்ச்சியை வாழ்க்கையிடமிருந்து பறித்தெடுக்கும் பரிசாக அல்ல, தேவனிடமிருந்து பெறும் ஈவாக மறுவடிவமைப்பது.
- 2:1–11 — அவர் சிரிப்பையும் திராட்சரசத்தையும் முயன்று பார்க்கிறார்; பின்பு பெரிய வேலைகள்: வீடுகள், திராட்சத்தோட்டங்கள், கனிதரும் மரங்களுள்ள தோட்டங்களும் தோப்புகளும், அவற்றுக்கு நீர்ப்பாய்ச்சக் குளங்கள், வேலைக்காரர், மந்தைகள், பொக்கிஷம், பாடகர்கள். தமக்கு எதையும் மறுக்கவில்லை. ஆனால் எல்லாவற்றையும் பார்வையிடும்போது, அது சுவாசமும் காற்றைத் துரத்துவதுமாக இருக்கிறது; சூரியனுக்குக் கீழே லாபம் இல்லை.
- 2:12–17 — அவர் ஞானத்தையும் மதியீனத்தையும் ஒப்பிட்டு எடைபோடுகிறார். இருளைவிட வெளிச்சம் மேலானதுபோல, ஞானம் மேலானது — ஆனாலும் ஞானியும் மூடனும் ஒரே முடிவைச் சந்தித்து, இருவரும் மறக்கப்படுகிறார்கள். ஆகவே அவர் வாழ்க்கையை வெறுக்கிறார்.
- 2:18–23 — தம் பிரயாசத்தையும் அவர் வெறுக்கிறார்; ஏனெனில் தமக்குப் பின்பு வரும் ஒருவனுக்கு எல்லாவற்றையும் விட்டுச்செல்ல வேண்டும் — அவன் ஞானியாக இருக்கலாம், மூடனாக இருக்கலாம். வேதனை நிறைந்த பகல்கள், ஓய்வில்லாத இரவுகள்: இதுவும் ஆவியே.
- 2:24–26 — திருப்பம்: புசித்து, குடித்து, தன் வேலையில் மகிழ்ச்சி காண்பதைவிட மேலானது ஒன்றுமில்லை — இதுவும் தேவனுடைய கையிலிருந்து வருகிறது என்று அவர் காண்கிறார். மகிழ்ச்சி பெற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது, பறித்தெடுக்கப்படுவதில்லை.
முக்கிய வசனம்: பிரசங்கி 2:24 · அதனால் என்ன: நவீன வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி, அடுத்த வாங்குதலோ பதவி உயர்வோ திட்டமோ கடைசியில் திருப்திதரும் என்ற வாக்குறுதியின்மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. போதகர் அந்தச் சோதனையை எல்லைவரை நடத்தி, நேர்மையாக அறிக்கை தருகிறார். அவருடைய மாற்றுவழி பிரமாண்டமானதல்ல: ஒரு வேளை உணவு, ஒரு பானம், திருப்திதரும் வேலை — தேவனிடமிருந்து திறந்த கைகளோடு பெற்றுக்கொள்ளப்படுபவை. துரத்திச் சோர்ந்துபோன எவருக்கும் அது விடுதலை தரும் வார்த்தை.