மீண்டும் பேசப்பட்ட பத்து வார்த்தைகள்

திருமண ஆண்டுவிழாவில், சில சமயம் ஒரு தம்பதி தங்கள் வாக்குறுதிகளைப் புதுப்பிக்கிறார்கள். வார்த்தைகள் முதல் நாளில் இருந்தவற்றைப் போலவே ஏறக்குறைய இருக்கின்றன; ஆனால் இப்போது முன்வரிசையில் பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்; அதன்பின் நடந்த அனைத்தாலும் வாக்குறுதிகள் அதிக அர்த்தமுள்ளவையாகின்றன. உபாகமம் 5 அப்படிப்பட்ட ஒரு புதுப்பித்தல். ஓரேபில் பத்துக் கட்டளைகள் முதன்முதலில் கொடுக்கப்பட்டபோது, கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் மக்களில் பெரும்பாலோர் பிள்ளைகளாக இருந்தார்கள், அல்லது இன்னும் பிறக்கவேயில்லை. உடன்படிக்கை அவர்களுடைய பெற்றோரோடு மட்டுமல்ல — இங்கே நின்றுகொண்டிருக்கும், இன்று உயிரோடிருக்கும் அவர்களோடும் பண்ணப்பட்டது என்று மோசே அவர்களுக்குச் சொல்கிறான். பின்பு, நாற்பது வருடங்கள் போதித்ததைக் காட்டும் சில மாற்றங்களோடு, பத்து வார்த்தைகளை மீண்டும் பேசுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பத்துக் கட்டளைகள் சீனாய் உடன்படிக்கையின் மையத்தில் இருக்கின்றன (யாத்திராகமம் 20); இப்போது மீதியெல்லாம் விரியும் சுருக்கமாக, உபாகமத்தின் நியாயப்பிரமாணத்தின் தலைப்பில் நிற்கின்றன. மூன்றாம் பகுதி ஒரு தலைமுறையிலிருந்து அடுத்த தலைமுறைக்குக் கைமாற்றப்படுகிறது; அது எப்படி என்று இந்த அதிகாரம் காட்டுகிறது: உடன்படிக்கை ஒரு அருங்காட்சியகப் பொருள் அல்ல; ஒவ்வொரு தலைமுறையும் தன்னுடையதாகப் பெற்றுக்கொள்ளும் ஒன்று. பின்னர் இயேசுவும் அப்போஸ்தலர்களும் இந்தக் கட்டளைகளை அவற்றின் இருதயத்திலும் நோக்கத்திலும் இன்னும் கட்டுப்படுத்துபவையாக மேற்கோள் காட்டுவார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பத்துக் கட்டளைகளைப் புதிய தலைமுறைக்கு அவர்களுடைய சொந்த உடன்படிக்கையாக முன்வைப்பது; மோசேயை அவர்களுடைய மத்தியஸ்தனாக்கிய ஓரேபின் பயத்தை நினைவுகூருவது; புத்தகத்தில் தொடர்ந்துவரும் அனைத்துக்கும் அஸ்திபாரமாக இந்த வார்த்தைகளை அமைப்பது.

• 5:1–5 — கேட்கும்படி மோசே இஸ்ரவேலை அழைக்கிறான். தேவன் ஓரேபில் உடன்படிக்கை பண்ணியது 'நம்முடைய பிதாக்களோடு' மட்டுமல்ல, இன்று உயிரோடிருக்கும் நம் எல்லாரோடும். தேவன் அக்கினியின் நடுவிலிருந்து முகமுகமாய்ப் பேசினார்; மக்கள் பயந்ததால் மோசே அவர்களுக்கு நடுவே நின்றான்.
• 5:6–21 — யாத்திராகமம் 20இல் உள்ளபடியே பத்து வார்த்தைகள், குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளோடு. ஓய்வுநாள் 'ஆசரிக்கப்பட' வேண்டும்; அதற்கான காரணம் சிருஷ்டிப்பு அல்ல, நினைவு: நீங்கள் எகிப்தில் அடிமைகளாக இருந்தீர்கள்; ஆகவே உங்கள் வேலைக்காரரும் ஓய்வெடுக்க வேண்டும். கடைசிக் கட்டளையில், பிறனுடைய மனைவி முதலில், அவனுடைய வீட்டிலிருந்தும் வயல்களிலிருந்தும் தனியாகப் பட்டியலிடப்படுகிறாள்.
• 5:22–27 — இந்த வார்த்தைகளைத் தேவன் உரத்த சத்தத்தோடு பேசினார்; வேறொன்றையும் கூட்டவில்லை; இரண்டு கற்பலகைகளில் அவற்றை எழுதினார். அக்கினிக்குப் பயந்த மூப்பர்கள், மோசே அருகே போய் மீதியைக் கேட்கும்படி கேட்டு, தாங்கள் கேட்டுக் கீழ்ப்படிவதாக வாக்களித்தார்கள்.
• 5:28–33 — தேவன் அவர்களுடைய வேண்டுகோளை அங்கீகரித்து, ஒரு ஏக்கத்தையும் சேர்க்கிறார்: அவர்களுக்கும் அவர்களுடைய பிள்ளைகளுக்கும் நன்றாயிருக்கும்படி, எப்போதும் எனக்குப் பயப்படுகிற 'இப்படிப்பட்ட இருதயம் அவர்களுக்கு இருந்தால் நலமாயிருக்கும்'. கட்டளைகளைப் பெற மோசே தங்குகிறான்; தேவனுடைய வழியில் நடக்கும்படி மக்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 5:3  ·  அதனால் என்ன: ஓய்வுநாளுக்கான மாற்றப்பட்ட காரணத்தில் சற்று நின்று யோசிப்பது தகும். ஓய்வு அடிமைத்தனத்தின் நினைவில் வேரூன்றியிருக்கிறது; ஆகவே அது வேலைக்காரருக்கும் அந்நியருக்கும் மிருகங்களுக்கும்கூட — ஒரு விடுமுறை நாளை ஒருபோதும் கோர முடியாதவர்களுக்கு — கொடுக்கப்பட வேண்டும். அதிகாரமற்றவர்களாக இருந்ததை நினைவுகூரும் ஒரு விசுவாசம் அதிகாரமற்றவர்களைப் பாதுகாக்கவே நோக்கம் கொண்டது. 29ஆம் வசனத்திலுள்ள தேவனுடைய பெருமூச்சு, நியாயப்பிரமாணம் விதிகளைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, இருதயங்களைப் பற்றியது என்று காட்டுகிறது.