- ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 5 BSB ↗
ವಿವಾಹ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾತುಗಳು ಮೊದಲ ದಿನದಂತೆಯೇ ಬಹುತೇಕ ಇರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅಂದಿನಿಂದ ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲದರ ಕಾರಣ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ. ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 5 ಅಂಥ ಒಂದು ನವೀಕರಣ. ಹೋರೇಬಿನಲ್ಲಿ ದಶಾಜ್ಞೆಗಳು ಮೊದಲು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದರು ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ — ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ, ಇಂದು ಜೀವದಿಂದಿರುವ ಅವರೊಂದಿಗೇ — ಎಂದು ಮೋಶೆ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಹತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನುಡಿಯುತ್ತಾನೆ — ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಏನನ್ನು ಕಲಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ದಶಾಜ್ಞೆಗಳು ಸೀನಾಯಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿವೆ (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 20), ಮತ್ತು ಈಗ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ತಲೆಯಲ್ಲಿ — ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ — ನಿಂತಿವೆ. ಮೂರನೇ ಅಂಕ ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ಒಡಂಬಡಿಕೆ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಲೆಮಾರೂ ತನ್ನದಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವಿಷಯ. ಯೇಸುವೂ ಅಪೊಸ್ತಲರೂ ನಂತರ ಈ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವಂಥವು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವರು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದಶಾಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಅವರದೇ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲು, ಮೋಶೆಯನ್ನು ಅವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಹೋರೇಬಿನ ಭಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಲು, ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿ ಇಡಲು.
- 5:1–5 — ಮೋಶೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ದೇವರು ಹೋರೇಬಿನಲ್ಲಿ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು 'ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ' ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂದು ಜೀವದಿಂದಿರುವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದನು. ದೇವರು ಬೆಂಕಿಯೊಳಗಿಂದ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು; ಜನರು ಭಯಪಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ಮೋಶೆ ಅವರ ನಡುವೆ ನಿಂತನು.
- 5:6–21 — ಹತ್ತು ಮಾತುಗಳು, ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 20ರಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ, ಆದರೆ ಗಮನಾರ್ಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೊಂದಿಗೆ. ಸಬ್ಬತ್ತನ್ನು 'ಆಚರಿಸಬೇಕು', ಮತ್ತು ಅದರ ಕಾರಣ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲ, ಸ್ಮರಣೆ: ನೀವು ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮರಾಗಿದ್ದಿರಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರೂ ವಿಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನೆರೆಯವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅವನ ಮನೆ ಮತ್ತು ಹೊಲಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಮೊದಲು ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
- 5:22–27 — ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ದೇವರು ಮಹಾಧ್ವನಿಯಿಂದ ನುಡಿದು, ಇನ್ನೇನನ್ನೂ ಸೇರಿಸದೆ, ಎರಡು ಕಲ್ಲಿನ ಹಲಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆದನು. ಬೆಂಕಿಗೆ ಭಯಭೀತರಾದ ಹಿರಿಯರು, ಮೋಶೆಯೇ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡು, ಕೇಳಿ ವಿಧೇಯರಾಗುವೆವು ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದರು.
- 5:28–33 — ದೇವರು ಅವರ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿ ಒಂದು ಹಂಬಲವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಅವರಿಗೂ ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುವಂತೆ, ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯಪಡುವ 'ಇಂಥ ಹೃದಯ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಒಳ್ಳೆಯದು'. ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮೋಶೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಜನರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
- ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ: ಮೊದಲ 'ಮಾತು' 'ನಿನ್ನನ್ನು ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಹೊರತಂದ ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನು ನಾನೇ'; ಬೇರೆ ದೇವರುಗಳು ಬೇಡ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಬೇಡ ಎಂಬವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎರಡನೆಯದು.
- ಕಥೋಲಿಕ ಮತ್ತು ಲೂಥರನ್ ಸಂಪ್ರದಾಯ (ಆಗಸ್ಟೀನನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ): ಬೇರೆ ದೇವರುಗಳು ಬೇಡ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಬೇಡ ಎಂಬವು ಒಂದೇ ಆಜ್ಞೆ; ನೆರೆಯವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಆಶಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವನ ಸೊತ್ತನ್ನು ಆಶಿಸುವುದು ಎರಡು ಎಂದು ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ — ಈ ವಿಭಜನೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡದ ಪದರಚನೆಯನ್ನು ನಿಕಟವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
- ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ರಿಫಾರ್ಮ್ಡ್ ಸಂಪ್ರದಾಯ (ಫಿಲೋ ಮತ್ತು ಜೋಸೀಫಸ್ರಲ್ಲಿರುವಂತೆ): ಬೇರೆ ದೇವರುಗಳು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ಮೊದಲನೆಯದು, ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ಎರಡನೆಯದು, ಮತ್ತು ಆಶಿಸುವಿಕೆ ಒಂದೇ ಆಜ್ಞೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 5:3 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಬದಲಾದ ಕಾರಣದ ಬಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಲ್ಲುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಸ್ಮರಣೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಗೊಂಡಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸೇವಕರಿಗೂ ಪರದೇಶಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ — ಒಂದು ರಜಾದಿನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಲಾಗದವರಿಗೆ — ಕೊಡಲೇಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಂಬಿಕೆ ಶಕ್ತಿಹೀನರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲೆಂದೇ ಇದೆ. ಮತ್ತು 29ನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ ದೇವರ ನಿಟ್ಟುಸಿರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಕೇವಲ ನಿಯಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ, ಹೃದಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.