நீங்கள் ஒரு உருவத்தையும் காணவில்லை

தொலைவில் வாழும் நீங்கள் நேசிக்கும் ஒருவரின் தொலைபேசிக் குரலை நினைத்துப்பாருங்கள். அவர்களுடைய முகத்தைக் காண முடியாது; ஆனால் அந்தக் குரலை எங்கேயும் அடையாளம் கண்டுகொள்வீர்கள்; ஒரு அந்நியரின் புகைப்படத்தை அவர்கள் என்று ஒருபோதும் தவறாக நினைக்கமாட்டீர்கள். உபாகமம் 4 அப்படிப்பட்ட ஒரு நினைவின்மேல் அனைத்தையும் கட்டுகிறது. ஓரேபில் மலை எரிந்தது, தேவன் பேசினார் — அவர்கள் எந்த உருவத்தையும் காணவில்லை, அக்கினியின் நடுவிலிருந்து ஒரு சத்தத்தை மட்டுமே கேட்டார்கள் என்று மோசே மக்களுக்கு நினைப்பூட்டுகிறான். ஆகவே உலகத்திலுள்ள எதுவும் — ஆணோ பெண்ணோ, மிருகமோ பறவையோ, சூரியனோ நட்சத்திரமோ, எந்தச் சிலையும் — அவருக்குப் பதிலாக நிற்கக்கூடாது. இஸ்ரவேலின் தேவனை ஏன் உருவமாகச் சித்தரிக்க முடியாது என்பது பற்றிய மோசேயின் பெரிய பிரசங்கமே இந்த அதிகாரம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 4ஆம் அதிகாரம் முதல் உரையை முடித்து, முழுப் புத்தகத்தின் கருப்பொருளையும் கூறுகிறது: தேவனுடைய சமீபம், ஞானமாக அவருடைய நியாயப்பிரமாணம், விக்கிரகங்களின் ஆபத்து, திரும்புவதற்கான சாத்தியம். அது வெகு தொலைவு முன்னோக்கியும் பார்க்கிறது — ஜனங்களுக்குள்ளே சிதறடிக்கப்படுவதையும் அங்கிருந்து தேவனைத் தேடுவதையும் — கி.மு. 722, 586 ஆகிய சிறையிருப்புகள் முதல் திரும்பி வருதலைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசிகளின் வாக்குத்தத்தங்கள்வரை, மூன்றாம் பகுதியின் பிற்கால அதிகாரங்கள் சரியாக இதையே கொண்டிருக்கும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: 1–3 அதிகாரங்களின் வரலாற்றை உண்மையுள்ள கீழ்ப்படிதலுக்கான அழைப்பாக மாற்றுவது; விக்கிரகத் தடையை ஓரேபில் இஸ்ரவேல் அனுபவித்ததில் வேரூன்றச் செய்வது; நியாயத்தீர்ப்பும் சிறையிருப்பும்கூடத் தேவனிடம் செல்லும் கதவை மூடாது என்று வாக்களிப்பது.

• 4:1–14 — தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள் — ஒன்றையும் கூட்டாமலும் ஒன்றையும் குறைக்காமலும். அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிவதே ஜனங்களின் பார்வையில் இஸ்ரவேலின் ஞானமாக இருக்கும்: இவ்வளவு சமீபமான தேவனையுடைய வேறு எந்த ஜனம் உண்டு? ஓரேபை நினைவுகூருங்கள்; அங்கே நீங்கள் சத்தத்தைக் கேட்டீர்கள், இரண்டு பலகைகளில் பத்து வார்த்தைகளைப் பெற்றீர்கள், ஒரு உருவத்தையும் காணவில்லை.
• 4:15–24 — நீங்கள் ஒரு உருவத்தையும் காணாததால், எந்த வகையான சிலையையும் உண்டாக்காதீர்கள்; சூரியனையும் சந்திரனையும் நட்சத்திரங்களையும் பணியாதீர்கள். தேவன் உங்களைத் தம்முடைய சொந்த ஜனமாக இருக்கும்படி 'இரும்புக் காளவாயாகிய' எகிப்திலிருந்து கொண்டுவந்தார். மோசே கடக்கமாட்டான்; ஆனால் அவர்கள் மறக்கக்கூடாது: தேவன் பட்சிக்கிற அக்கினி, எரிச்சலுள்ள தேவன்.
• 4:25–31 — எதிர்காலத் தலைமுறைகள் விக்கிரகங்களிடம் திரும்பினால், அவர்கள் ஜனங்களுக்குள்ளே சிதறடிக்கப்பட்டு, மரத்தாலும் கல்லாலுமான தெய்வங்களைச் சேவிப்பார்கள். ஆனாலும் அங்கேயும், அவர்கள் முழு இருதயத்தோடும் முழு ஆத்துமாவோடும் கர்த்தரைத் தேடினால், அவரைக் கண்டடைவார்கள்; ஏனெனில் அவர் இரக்கமுள்ளவர், தம்முடைய உடன்படிக்கையை மறக்கமாட்டார்.
• 4:32–40 — முழு வரலாற்றையும் கேளுங்கள்: அக்கினியின் நடுவிலிருந்து தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்டு உயிரோடிருந்த, அல்லது அடையாளங்களாலும் அற்புதங்களாலும் இன்னொரு ஜனத்தின் நடுவிலிருந்து அவருக்கென்று எடுக்கப்பட்ட வேறு எந்த ஜனமாவது உண்டா? கர்த்தரே தேவன் — மேலே வானத்திலும் கீழே பூமியிலும்; வேறொருவரும் இல்லை.
• 4:41–49 — மோசே யோர்தானுக்குக் கிழக்கே மூன்று அடைக்கலப் பட்டணங்களைப் பிரித்தெடுக்கிறான் — பேசேர், கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத், கோலான். பின்பு, யோர்தானுக்கு அப்பால் அவன் இஸ்ரவேலுக்கு முன்பாக வைக்கவிருக்கும் நியாயப்பிரமாணத்தை ஒரு தலைப்பு அறிமுகப்படுத்துகிறது.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 4:29  ·  அதனால் என்ன: மதக் கலை நிறைந்த ஒரு உலகத்தில் உருவத் தடை விசித்திரமாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் அதன் நோக்கம் தனிப்பட்டது: தேவன் பேசுகிறவரும் கேட்கப்படுகிறவருமான ஒருவர்; உடைமையாக்கவோ சுமந்துசெல்லவோ கட்டுப்படுத்தவோ கூடிய ஒரு பொருள் அல்ல. இந்த அதிகாரம் தோல்விக்கும் இடமளிக்கிறது. வெகுதூரம் அலைந்துபோனவர்களுக்கும் — அது சொல்வதுபோல, சிறையிருப்புக்குள் — முழு இருதயத்தோடு தேடுவது இன்னும் கண்டடைதலுக்கு நடத்துகிறது என்று சொல்லப்படுகிறது.