← అన్ని అధ్యాయాలు
201 / 1113 · ద్వితీయోపదేశకాండము 5 · నిర్గమనం & అరణ్య యాత్ర · నిర్గమం తర్వాత నలభైయవ సంవత్సరం — సుమారు క్రీ.పూ. 1406 లేదా సుమారు క్రీ.పూ. 1220 (వివాదాస్పదం)

పది మాటలు, మళ్లీ పలుకబడినవి

వివాదాస్పదం

పెళ్లి వార్షికోత్సవం రోజున, కొన్నిసార్లు దంపతులు తమ ప్రమాణాలను నూతనపరచుకుంటారు. మాటలు దాదాపు మొదటి రోజున ఉన్నట్టే ఉంటాయి, కానీ ఇప్పుడు ముందు వరుసలో పిల్లలు ఉన్నారు; అప్పటి నుండి జరిగినవాటన్నిటి వల్ల ఆ వాగ్దానాలకు మరింత అర్థం ఉంది. ద్వితీయోపదేశకాండము 5 అలాంటి నూతనీకరణే. హోరేబులో పది ఆజ్ఞలు మొదటిసారి ఇవ్వబడినప్పుడు, వింటున్నవారిలో చాలామంది పిల్లలు, లేదా ఇంకా పుట్టలేదు. నిబంధన వారి తల్లిదండ్రులతో మాత్రమే కాదని — ఇక్కడ నిలబడి, ఈ రోజు బ్రతికి ఉన్న వారితోనే అని మోషే వారికి చెబుతాడు. తర్వాత, నలభై సంవత్సరాలు నేర్పినదాన్ని చూపే కొన్ని మార్పులతో, అతను ఆ పది మాటలను మళ్లీ పలుకుతాడు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: పది ఆజ్ఞలు సీనాయి నిబంధన కేంద్రంలో ఉన్నాయి (నిర్గమకాండము 20); ఇప్పుడు అవి ద్వితీయోపదేశకాండపు ధర్మశాస్త్రానికి శిరస్సుగా, మిగతాదంతా విప్పారే సారాంశంగా నిలుస్తాయి. మూడవ అంకం ఒక తరం నుండి మరొక తరానికి అందించబడుతోంది; ఎలాగో ఈ అధ్యాయం చూపుతుంది: నిబంధన ఒక ప్రదర్శనశాల వస్తువు కాదు, ప్రతి తరం తనదిగా స్వీకరించేది. తర్వాత యేసు, అపొస్తలులు ఈ ఆజ్ఞలను, వాటి హృదయంలో, లక్ష్యంలో ఇంకా బద్ధులను చేసేవిగా ఉల్లేఖిస్తారు.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: పది ఆజ్ఞలను క్రొత్త తరానికి వారి సొంత నిబంధనగా అందించడానికి, మోషేను వారి మధ్యవర్తిగా చేసిన హోరేబులోని భయాన్ని గుర్తుచేయడానికి, గ్రంథంలో తర్వాత వచ్చే అన్నిటికీ ఈ మాటలను పునాదిగా ఉంచడానికి.

వచనాల వెంబడి
  • 5:1–5 — వినమని మోషే ఇశ్రాయేలును పిలుస్తాడు. దేవుడు హోరేబులో నిబంధన చేశాడు — 'మన పితరులతో' మాత్రమే కాదు, మనతో, ఈ రోజు బ్రతికి ఉన్న అందరితో. దేవుడు అగ్నిలో నుండి ముఖాముఖిగా మాట్లాడాడు; వారు భయపడినందున మోషే వారి మధ్య నిలిచాడు.
  • 5:6–21 — నిర్గమకాండము 20లో ఉన్నట్టే పది మాటలు, కొన్ని గమనించదగిన తేడాలతో. విశ్రాంతి దినాన్ని 'ఆచరించాలి'; దాని కారణం సృష్టి కాదు, జ్ఞాపకం: మీరు ఐగుప్తులో దాసులుగా ఉన్నారు, కాబట్టి మీ దాసులు కూడా విశ్రాంతి తీసుకోవాలి. చివరి ఆజ్ఞలో పొరుగువాని భార్య, అతని ఇల్లు, పొలాల నుండి వేరుగా, మొదట పేర్కొనబడింది.
  • 5:22–27 — ఈ మాటలను దేవుడు గొప్ప స్వరంతో పలికి, ఇంకేమీ కలపలేదు; వాటిని రెండు రాతి పలకలపై రాశాడు. అగ్నికి భయపడిన పెద్దలు, మోషేను దగ్గరికి వెళ్లి మిగతాది వినమని అడిగి, తాము విని లోబడతామని వాగ్దానం చేశారు.
  • 5:28–33 — దేవుడు వారి విన్నపాన్ని ఆమోదించి, ఒక ఆశను జోడిస్తాడు: తనకు ఎల్లప్పుడూ భయపడేలా 'వారికి అలాంటి హృదయం ఉంటే ఎంత బాగుండును' — వారికి, వారి పిల్లలకు మేలు కలిగేలా. ఆజ్ఞలను స్వీకరించడానికి మోషే ఉండిపోతాడు; దేవుని మార్గంలో నడవమని ప్రజలు ప్రోత్సహించబడతారు.
⚖︎ పది ఆజ్ఞలను ఎలా లెక్కించాలి?
హద్దులు
పాఠం స్వయంగా 'పది మాటలు' అని చెబుతుంది (ద్వితీయోపదేశకాండము 4:13; 10:4), కానీ వాటికి సంఖ్యలు ఇవ్వదు; అందులో పదికి పైగా ఆజ్ఞార్థక వాక్యాలు ఉన్నాయి, కాబట్టి ఏ విభజన అయినా ఒక వ్యాఖ్యానమే.
అభిప్రాయాలు
  • యూదు సంప్రదాయం: మొదటి 'మాట' 'నిన్ను ఐగుప్తులో నుండి బయటకు తెచ్చిన నీ దేవుడైన యెహోవాను నేనే'; ఇతర దేవుళ్లు వద్దు, విగ్రహాలు వద్దు అనేవి కలిసి రెండవది.
  • కాథలిక్, లూథరన్ సంప్రదాయం (అగస్టీన్‌ను అనుసరిస్తూ): ఇతర దేవుళ్లు వద్దు, విగ్రహాలు వద్దు అనేవి కలిసి ఒకే ఆజ్ఞ; పొరుగువాని భార్యను ఆశించడం, అతని వస్తువులను ఆశించడం రెండుగా లెక్కించబడతాయి — ఈ విభజన ద్వితీయోపదేశకాండపు పదజాలాన్ని దగ్గరగా అనుసరిస్తుంది.
  • ఆర్థడాక్స్, రిఫార్మ్డ్ సంప్రదాయం (ఫైలో, జోసీఫస్‌లలో ఉన్నట్టు): ఇతర దేవుళ్లు వద్దు అనేది మొదటిది, విగ్రహాలు వద్దు అనేది రెండవది, ఆశించడం ఒకే ఆజ్ఞ.
మా పఠనం: మేము వాటిలో ఒకదాన్ని ఎంచుకోము. మూడు సంప్రదాయాలూ ఒకే విషయాన్ని కలిగి ఉన్నాయి; గీతలు ఎక్కడ పడతాయనే దానిలో మాత్రమే అవి భిన్నంగా ఉన్నాయి, ప్రతి దానికీ ప్రాచీన మూలాలు ఉన్నాయి. ఒక ప్రశ్నోత్తర గ్రంథంలో (కాటెకిజం) గానీ ప్రసంగంలో గానీ ఉన్న లెక్కింపు, వేరే సంప్రదాయానికి చెందిన పొరుగువారు నేర్చుకున్నదానికి భిన్నంగా ఉండవచ్చని పాఠకులు తెలుసుకోవాలి.
ఇది ఏమి చూపుతుందిదశాజ్ఞల రెండు రూపాంతరాలు (నిర్గమకాండము 20, ద్వితీయోపదేశకాండము 5) ప్రాచీన యూదా మతంలో పక్కపక్కనే వాడుకలో ఉండేవి; మృత సముద్రపు గ్రంథపు చుట్టలలోని ప్రతులు, నాష్ పాపిరస్ (క్రీ.పూ. 2వ–1వ శతాబ్దం) కొన్నిసార్లు వాటి పదజాలాన్ని కలిపేస్తాయి.
ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయిఈ రెండు రూపాంతరాలు ఎందుకు భిన్నంగా ఉన్నాయో, ఏది పాతదో వివాదాస్పదం; దశాజ్ఞలు మోషే వరకు వెళ్తాయా, లేక తర్వాత ప్రస్తుత రూపాన్ని పొందాయా అనే దానిపై కూడా పండితులు విభేదిస్తారు. దేవుడు వినిపించేలా మాట్లాడాడనే పాఠపు వాదన ఒక విశ్వాస వాదన.

ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 5:3  ·  కాబట్టి ఏమిటి: విశ్రాంతి దినానికి మారిన కారణం దగ్గర ఆగి ఆలోచించదగినది. విశ్రాంతి దాస్యపు జ్ఞాపకంపై ఆధారపడి ఉంది, కాబట్టి అది దాసులకు, పరదేశులకు, జంతువులకు కూడా ఇవ్వబడాలి — ఒక సెలవు దినాన్ని ఎన్నడూ డిమాండ్ చేయలేనివారికి. శక్తిహీనంగా ఉన్న కాలాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకునే విశ్వాసం శక్తిహీనులను కాపాడడానికే ఉద్దేశించబడింది. 29వ వచనంలో దేవుని నిట్టూర్పు, ధర్మశాస్త్రం కేవలం నియమాల గురించి కాదు, హృదయాల గురించి అని చూపుతుంది.

← మీరు ఏ రూపాన్నీ చూడలేదుహోరేబును జ్ఞాపకం చేసుకుని విగ్రహాలకు దూరంగా ఉండమనే మోషే విన్నపాన్ని మీరు ఇప్పుడే చదివారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 4); ఇప్పుడు అక్కడ ఇవ్వబడిన పది ఆజ్ఞలను అతను మళ్లీ చెబుతాడు. తర్వాత, షేమా (ద్వితీయోపదేశకాండము 6) మీకున్నదంతటితో దేవుని ప్రేమించమనే ఒకే పిలుపులో మొత్తం ధర్మశాస్త్రాన్ని సంక్షిప్తపరుస్తుంది.ఇశ్రాయేలూ, విను →
మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి
← అన్ని అధ్యాయాలు