- உபாகமம் 12 BSB ↗
ஏறக்குறைய எந்தப் பழைய இந்திய நகரத்தின் வழியாக நடந்தாலும் எங்கும் சன்னதிகளைக் காண்பீர்கள் — மரங்களின் கீழ், சந்திப்புகளில், மலையுச்சிகளில், கடைகளில். புனிதம் நிலப்பரப்பு முழுவதும் பரவியிருக்கிறது. கானானும் ஏறக்குறைய அப்படியே இருந்தது — உயர்ந்த மலைகளில் பலிபீடங்களும் பச்சையான மரங்களருகே புனிதக் கம்பங்களும். உபாகமம் 12 எதிர்த்திசையில் போகிறது. அந்த இடங்களை இடித்துப்போடுங்கள், அது சொல்கிறது; உங்கள் பலிகளையும் தசமபாகங்களையும் பொருத்தனைகளையும் ஒரே இடத்துக்கு மட்டும் கொண்டுவாருங்கள் — 'உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தர் தெரிந்துகொள்ளும் இடம்.' பழைய ஏற்பாட்டில் மிகப் பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்திய அதிகாரங்களில் இது ஒன்று; வரலாற்றாசிரியர்களால் மிக அதிகம் விவாதிக்கப்படும் அதிகாரங்களிலும் ஒன்று.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இங்கே, மூன்றாம் பகுதிக்குள், உபாகமத்தின் விரிவான சட்டத்தொகுப்பு (12–26 அதிகாரங்கள்) தொடங்குகிறது. அதன் முதல் சட்டம் ஆராதனையை ஒரே பரிசுத்த ஸ்தலத்தைச் சுற்றி மறுவடிவமைக்கிறது. தொடரும் கதையில், அந்த இடம் முதலில் பெயரிடப்படவில்லை; பெட்டி சீலோவில் தங்குகிறது; பின்னர் தாவீது, சாலொமோனின் கீழ் எருசலேம் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட நகரமாகிறது. இராஜாக்கள் 'மேடைகளை' அகற்றினார்களா என்பதைக் கொண்டு பின்னர் மதிப்பிடப்படுகிறார்கள்; எசேக்கியா, யோசியா ஆகியோரின் சீர்திருத்தங்கள் இந்த அதிகாரத்தின் தரிசனத்தை நடைமுறைப்படுத்துகின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் ஆராதனையை ஒரே தேவனோடு, தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒரே இடத்தில் கட்டி, கானானிய வழக்கங்களை உள்வாங்காதபடி அதைப் பாதுகாப்பதும்; பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து தொலைவில் வாழும் குடும்பங்களுக்குச் சாதாரண இறைச்சி உண்ணுதலைச் சாத்தியமாக்குவதும்.
- 12:1–7 — கானானியரின் ஒவ்வொரு ஆராதனை இடத்தையும் அழியுங்கள் — பலிபீடங்கள், தூண்கள், புனிதக் கம்பங்கள், செதுக்கப்பட்ட உருவங்கள் — மலைகளிலும் குன்றுகளிலும் பச்சையான மரங்களின் கீழும். தேவனை அப்படி ஆராதிக்காதீர்கள். மாறாக, அவர் தம்முடைய நாமத்தை வைக்கும்படி தெரிந்துகொள்ளும் இடத்தைத் தேடி, உங்கள் காணிக்கைகளை அங்கே கொண்டுவந்து, உங்கள் வீட்டாரோடு களிகூருங்கள்.
- 12:8–19 — இனி ஒவ்வொருவரும் தன் பார்வைக்குச் சரியானதைச் செய்வதில்லை. தேசத்தில் இளைப்பாறுதல் கிடைத்தவுடன், சர்வாங்க தகனபலிகளும் தசமபாகங்களும் பொருத்தனைகளும் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இடத்துக்கு மட்டுமே போக வேண்டும். உணவுக்கான இறைச்சியை வெளிமானையோ கலைமானையோ போல வீட்டிலேயே அடிக்கலாம்; ஆனால் இரத்தம் ஊற்றப்பட வேண்டும். லேவியனைக் கைவிடாதீர்கள்.
- 12:20–28 — தொலைவில் வாழ்பவர்களுக்கு அந்த அனுமதி திரும்பச் சொல்லப்படுகிறது: உங்கள் ஊர்களில் தாராளமாக இறைச்சி சாப்பிடுங்கள், ஆனால் இரத்தத்தை ஒருபோதும் சாப்பிடாதீர்கள், ஏனெனில் இரத்தமே உயிர். பரிசுத்த காணிக்கைகளோ இன்னும் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட இடத்துக்கே கொண்டுவரப்பட வேண்டும்.
- 12:29–32 — ஜனங்கள் தங்கள் தெய்வங்களை எப்படிச் சேவித்தார்கள் என்று அவர்களைப் பின்பற்றும்படி விசாரிக்காதீர்கள்; அவர்கள் தங்கள் மகன்களையும் மகள்களையும்கூட நெருப்பில் சுட்டெரித்தார்கள். தேவன் கட்டளையிடுவதைச் சரியாகச் செய்யுங்கள் — ஒன்றையும் கூட்டவும் வேண்டாம், குறைக்கவும் வேண்டாம்.
- பாரம்பரியக் கருத்து: சட்டம் மோசேயுடையது; 'அந்த இடம்' வேண்டுமென்றே திறந்துவிடப்பட்டது; அது முதலில் சீலோவிலும் பின்னர் எருசலேமிலும் நிறைவேறியது.
- விமர்சனப் பெரும்பான்மைக் கருத்து: டபிள்யூ. எம். எல். டி வெட்டே (1805) முதல், அநேக அறிஞர்கள் உபாகமத்தின் மையப்பகுதியை யோசியாவின் சுருளோடு அடையாளப்படுத்தி, மையப்படுத்துதலை மோசேயின் குரலில் எழுதப்பட்ட 7ஆம் நூற்றாண்டுத் திட்டமாகக் காண்கிறார்கள்.
- இடைநிலைக் கருத்து: பழைய வடக்கத்திய அல்லது மோசேயின் பாரம்பரியங்கள் காலப்போக்கில் சேகரிக்கப்பட்டு மறுவடிவமைக்கப்பட்டு, இராஜாக்களின் காலத்திலோ சிறையிருப்பிலோ தங்கள் இறுதி வடிவத்தை அடைந்தன.
முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 12:5 · அதனால் என்ன: ஆராதனை உள்ளூர் வழக்கம் எதைக் கொடுக்கிறதோ அதனால் அல்ல, தேவனுடைய வழிநடத்துதலால் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும் என்ற இந்த அதிகாரத்தின் உள்ளுணர்வு இன்னும் வாசகர்களுக்குச் சவால் விடுகிறது. உண்மையான ஆராதனை ஒரே மலையோடு கட்டப்பட்டதல்ல, 'ஆவியோடும் உண்மையோடும்' செய்யப்படுவது என்று சமாரியப் பெண்ணிடம் இயேசு சொன்ன வார்த்தைகளின் வழியாகக் கிறிஸ்தவர்கள் இதை வாசிக்கிறார்கள்; உண்மையுள்ள, கலப்பற்ற ஆராதனைக்கான அக்கறை நிலைத்திருக்கிறது.