மழையைக் குடிக்கும் ஒரு தேசம்

கால்வாயால் நீர்பெறும் வயலுக்கும் பருவமழைக்காகக் காத்திருக்கும் வயலுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் இந்தியாவின் எந்த விவசாயிக்கும் தெரியும். ஒன்றை நீங்கள் நிர்வகிக்கிறீர்கள்; மற்றதற்காக வானத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். மோசே சரியாக அந்த வேறுபாட்டையே காட்டுகிறான். எகிப்தில், அவன் சொல்கிறான், நீங்கள் விதையை விதைத்து உங்கள் காலால் நீர்பாய்ச்சினீர்கள் — நைல் நதியிலிருந்து வரும் பாசனக் கால்வாய்களை இயக்கி. முன்னாலுள்ள தேசம் வேறுபட்டது: வானத்து மழையைக் குடிக்கும் மலைகளும் பள்ளத்தாக்குகளும்; வருடத்தின் தொடக்கம் முதல் முடிவுவரை தேவனுடைய கண்கள் நோக்கியிருக்கும் ஒரு தேசம். அது அதிக வளமானது, ஆனால் நீங்கள் அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. அது உங்களை மேலே பார்க்கக் கற்றுக்கொடுக்கும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி வனாந்தரத்திலிருந்து தேசத்துக்கான கைமாற்றத்தை நெருங்குகிறது. 12ஆம் அதிகாரத்தில் விரிவான சட்டங்கள் தொடங்குவதற்கு முன், இந்த அதிகாரம் நீண்ட தொடக்கப் பிரசங்கத்தை (5–11 அதிகாரங்கள்) நிறைவுசெய்கிறது. அது தன் முக்கிய இழைகளை ஒன்றுசேர்க்கிறது — தேவன் செய்ததை நினைவுகூருங்கள், அவரை நேசியுங்கள், உங்கள் பிள்ளைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுங்கள் — பின்பு சீகேமுக்கு அருகே ஆசீர்வாதமும் சாபமும் அறிவிக்கப்படும் இரண்டு மலைகளைப் பெயரிட்டு முடிகிறது; அந்தச் சடங்கு பின்னர் யோசுவாவின் கீழ் நிறைவேற்றப்பட்டது (யோசுவா 8).

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேசத்தையே தேவனைச் சார்ந்திருப்பதற்கான அன்றாட நினைவூட்டலாக்குவதும், ஆசீர்வாதத்தின் பாதைக்கும் சாபத்தின் பாதைக்கும் இடையே ஒரு உண்மையான, திறந்த தெரிவை இஸ்ரவேலின் முன் வைப்பதும்.

• 11:1–7 — தேவனை நேசியுங்கள், உங்கள் சொந்தக் கண்கள் கண்டதை நினைவுகூருங்கள்: எகிப்தின் வாதைகள், கடலில் மூழ்கிய பார்வோனின் சேனை, பாலைவனத்தில் கிடைத்த ஏற்பாடு, தாத்தானையும் அபிராமையும் விழுங்கிய பூமி. மோசே அதைக் கண்ட தலைமுறையிடம் பேசுகிறான், அவர்களுடைய பிள்ளைகளிடம் அல்ல.
• 11:8–17 — தேசத்தில் நீண்ட காலம் வாழும்படி கீழ்ப்படியுங்கள். நதியிலிருந்து கையால் நீர்பாய்ச்சப்பட்ட எகிப்தைப் போலல்லாமல், இந்த தேசம் முன்மாரியையும் பின்மாரியையும் சார்ந்திருக்கிறது. உண்மைத்தன்மை தானியத்தையும் திராட்சரசத்தையும் எண்ணெயையும் புல்லையும் கொண்டுவருகிறது; வேறே தெய்வங்களிடம் திரும்புவது வானத்தை அடைத்துவிடுகிறது.
• 11:18–25 — ஷேமாவின் அறிவுரைகளைத் திரும்பச் சொல்லி, இந்த வார்த்தைகளைக் கையிலும் நெற்றியிலும் கட்டவும், வீட்டிலும் வழியிலும் பிள்ளைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கவும், வாசல் நிலைகளிலும் வாசல்களிலும் எழுதவும் மோசே சொல்கிறான். அப்பொழுது அவர்கள் கால் மிதிக்கும் ஒவ்வொரு இடமும் — வனாந்தரம் முதல் லீபனோனும் ஐப்பிராத்தும் வரை — அவர்களுடையதாகும்.
• 11:26–32 — ஆசீர்வாதமும் சாபமும் இன்று அவர்கள் முன் வைக்கப்படுகின்றன. யோர்தானைக் கடந்தவுடன், மோரேயின் கருவாலி மரங்களுக்கு அருகே, கெரிசீம் மலையில் ஆசீர்வாதத்தையும் ஏபால் மலையில் சாபத்தையும் அவர்கள் அறிவிக்க வேண்டும்.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 11:26  ·  அதனால் என்ன: வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி கால்வாயைவிடப் பருவமழையைப் போன்றது — நாம் கடினமாக உழைக்கிறோம், இருந்தும் நம்மால் கட்டளையிட முடியாதவற்றையே சார்ந்திருக்கிறோம். இந்த அதிகாரம் அந்தச் சார்பை ஒரு அச்சுறுத்தலாக அல்ல, தினமும் வாழப்பட வேண்டிய ஒரு உறவாகக் கருதுகிறது; விசுவாசத்தின் நடைமுறையைச் சாதாரண இடங்களில் வைக்கிறது: சமையலறை, சாலை, வாசல்.