← అన్ని అధ్యాయాలు
208 / 1113 · ద్వితీయోపదేశకాండము 12 · నిర్గమనం & అరణ్య యాత్ర · అరణ్య సంవత్సరాల ముగింపు — క్రీ.పూ. 15వ లేదా 13వ శతాబ్దం (వివాదాస్పదం); రచనా కాలం వివాదాస్పదం

దేవుడు ఎంచుకునే స్థలం

వివాదాస్పదం

దాదాపు ఏ పాత భారతీయ పట్టణంలో నడిచినా, ప్రతిచోటా చిన్న పూజా స్థలాలు కనిపిస్తాయి — చెట్ల కింద, కూడళ్ల దగ్గర, కొండ శిఖరాలపై, దుకాణాల్లో. పవిత్రత భూభాగమంతటా విస్తరించి ఉంటుంది. కనాను కూడా దాదాపు అలాగే ఉండేది — ఎత్తైన కొండలపై బలిపీఠాలు, పచ్చని చెట్ల పక్కన పవిత్ర స్తంభాలు. ద్వితీయోపదేశకాండము 12 దానికి వ్యతిరేక దిశలో వెళ్తుంది. ఆ స్థలాలను పడగొట్టండి, అది చెబుతుంది; మీ బలులను, దశమభాగాలను, మొక్కుబడులను ఒకే స్థలానికి మాత్రమే తీసుకురండి — 'మీ దేవుడైన యెహోవా ఎంచుకునే స్థలానికి.' పాత నిబంధనలో అత్యంత దూరగామి ప్రభావం చూపిన అధ్యాయాలలో ఇది ఒకటి; చరిత్రకారులు అత్యధికంగా చర్చించే వాటిలో కూడా ఒకటి.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇక్కడ, మూడవ అంకంలోనే, ద్వితీయోపదేశకాండపు వివరమైన ధర్మశాస్త్ర సంహిత (12–26 అధ్యాయాలు) మొదలవుతుంది. దాని మొదటి నియమం ఆరాధనను ఒకే పరిశుద్ధ స్థలం చుట్టూ పునర్నిర్మిస్తుంది. తర్వాత వచ్చే కథలో, ఆ స్థలానికి మొదట పేరు లేదు; మందసం షిలోహులో ఉంటుంది, తర్వాత దావీదు, సొలొమోనుల కాలంలో యెరూషలేము ఎంచుకోబడిన పట్టణం అవుతుంది. తర్వాత రాజులు 'ఉన్నత స్థలాలను' తొలగించారా లేదా అనే దాని ఆధారంగా తీర్పు తీర్చబడతారు; హిజ్కియా, యోషీయాల సంస్కరణలు ఈ అధ్యాయపు దర్శనాన్ని అమలుపరుస్తాయి.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఇశ్రాయేలు ఆరాధనను ఎంచుకోబడిన ఒకే స్థలంలో ఒకే దేవునికి బంధించడానికి, అది కనానీయుల ఆచారాలను గ్రహించకుండా కాపాడడానికి; అదే సమయంలో పరిశుద్ధ స్థలానికి దూరంగా నివసించే కుటుంబాలు సాధారణ మాంసాహారం తినడాన్ని సాధ్యం చేయడానికి.

వచనాల వెంబడి
  • 12:1–7 — కనానీయుల ప్రతి ఆరాధనా స్థలాన్ని నాశనం చేయండి — బలిపీఠాలు, స్తంభాలు, పవిత్ర స్తంభాలు, చెక్కిన ప్రతిమలు — పర్వతాలపై, కొండలపై, పచ్చని చెట్ల కింద. దేవుని ఆ విధంగా ఆరాధించవద్దు. బదులుగా ఆయన తన పేరును ఉంచడానికి ఎంచుకునే స్థలాన్ని వెదకండి; మీ అర్పణలను అక్కడికి తెచ్చి, మీ ఇంటివారితో కలిసి ఆనందించండి.
  • 12:8–19 — ఇకపై ప్రతివాడూ తనకు సరి అనిపించినది చేయడం కుదరదు. దేశంలో వారికి విశ్రాంతి కలిగిన తర్వాత, దహనబలులు, దశమభాగాలు, మొక్కుబడులు ఎంచుకోబడిన స్థలానికి మాత్రమే వెళ్తాయి. ఆహారం కోసం మాంసాన్ని జింకను గానీ దుప్పిని గానీ వధించినట్టు ఇంటి దగ్గరే వధించవచ్చు, కానీ రక్తాన్ని పారబోయాలి. లేవీయుని నిర్లక్ష్యం చేయవద్దు.
  • 12:20–28 — దూరంగా నివసించేవారి కోసం ఆ అనుమతి మళ్లీ చెప్పబడుతుంది: మీ పట్టణాల్లో స్వేచ్ఛగా మాంసం తినండి, కానీ రక్తాన్ని ఎన్నడూ తినవద్దు, ఎందుకంటే రక్తమే ప్రాణం. పరిశుద్ధ కానుకలను మాత్రం ఇంకా ఎంచుకోబడిన స్థలానికే తీసుకురావాలి.
  • 12:29–32 — ఆ జనాలు తమ దేవుళ్లను ఎలా సేవించారో అనుకరించడానికి వారిని అడగవద్దు; వారు తమ కుమారులను, కుమార్తెలను కూడా అగ్నిలో కాల్చారు. దేవుడు ఆజ్ఞాపించినదాన్ని సరిగ్గా చేయండి — దేనినీ కలపవద్దు, దేనినీ తీసివేయవద్దు.
⚖︎ ఒకే పరిశుద్ధ స్థలం గురించిన నియమం మోషే నుండి వచ్చిందా, లేక తర్వాతి రాజరిక కాలపు సంస్కరణల నుండా?
హద్దులు
అత్యంత ముందు: మోయాబు మైదానాల్లో మోషే (క్రీ.పూ. 15వ లేదా 13వ శతాబ్దం). విస్తృతంగా అంగీకరించబడే అత్యంత ఆలస్యపు కాలం: సుమారు క్రీ.పూ. 622లో యోషీయా సంస్కరణ, మందిరంలో ఒక 'ధర్మశాస్త్ర గ్రంథం' దొరికినప్పుడు (2 రాజులు 22–23); చెర కాలంలో గానీ దాని తర్వాత గానీ మరింత సంపాదకీయ మార్పులతో.
అభిప్రాయాలు
  • సాంప్రదాయిక దృక్పథం: ఈ నియమం మోషేదే; 'ఆ స్థలం' ఉద్దేశపూర్వకంగా తెరిచి ఉంచబడింది, మొదట షిలోహులో, తర్వాత యెరూషలేములో నెరవేరింది.
  • విమర్శనాత్మక మెజారిటీ దృక్పథం: డబ్ల్యు. ఎం. ఎల్. డి వెట్ (W. M. L. de Wette, 1805) నుండి, చాలామంది పండితులు ద్వితీయోపదేశకాండపు కేంద్ర భాగాన్ని యోషీయా గ్రంథపు చుట్టతో గుర్తిస్తారు; కేంద్రీకరణను మోషే స్వరంలో రాయబడిన 7వ శతాబ్దపు కార్యక్రమంగా చూస్తారు.
  • మధ్యేమార్గ దృక్పథం: పాత ఉత్తర లేదా మోషే సంప్రదాయాలు కాలక్రమంలో సేకరించబడి, పునర్నిర్మించబడి, రాజుల కాలంలో గానీ చెర కాలంలో గానీ తుది రూపాన్ని చేరాయి.
మా పఠనం: కథనంలో దాని స్థానంలోనే — దేశంలోకి ప్రవేశించే ముందు మోషే ఇచ్చిన ఆదేశంగా — మేము ఈ అధ్యాయాన్ని చదువుతాము; అది ఎప్పుడు, ఎలా రాయబడిందనేది నిజంగా వివాదాస్పదమని, యోషీయా సంస్కరణ దానితో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉందని గుర్తిస్తాము.
ఇది ఏమి చూపుతుందిఇనుప యుగపు ఇశ్రాయేలు, యూదాలలో స్థానిక పూజా స్థలాలు, 'ఉన్నత స్థలాలు' సమృద్ధిగా నమోదై ఉన్నాయి (ఉదాహరణకు అరాదులోని మందిరం); ఈ నియమం కోరినట్టే, రాజులు వాటిని మూసివేయడంలో పదే పదే విఫలమై, తర్వాత ప్రయత్నించినట్టు రాజుల గ్రంథాలు చూపుతాయి.
ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయిపాఠం ఎక్కడా యెరూషలేము పేరు చెప్పదు, ఈ నియమపు కాలం వివాదాస్పదం; ఆ జనాలకు ఆపాదించబడిన పిల్లల బలి ఆచారం కొన్ని ప్రాచీన మధ్యధరా మూలాల్లో నమోదై ఉంది, కానీ దాని పరిమాణం వివాదాస్పదం.

ముఖ్య వచనం: ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఆరాధన స్థానిక ఆచారం ఏది అందిస్తే దానితో కాక, దేవుని నిర్దేశంతో రూపొందాలనే ఈ అధ్యాయపు సహజ అవగాహన ఇంకా పాఠకులకు సవాలు విసురుతుంది. నిజమైన ఆరాధన ఒక కొండకు కట్టుబడినది కాదు, 'ఆత్మతోను సత్యముతోను' చేసేది అని సమరయ స్త్రీతో యేసు చెప్పిన మాటల ద్వారా క్రైస్తవులు దీనిని చదువుతారు; నమ్మకమైన, కల్తీ లేని ఆరాధన పట్ల శ్రద్ధ మాత్రం అలాగే నిలిచి ఉంటుంది.

← వర్షాన్ని త్రాగే దేశంఆశీర్వాదం-శాపం ఎంపికను, షెకెము దగ్గరి కొండలను మీరు ఇప్పుడే చదివారు (ద్వితీయోపదేశకాండము 11). తర్వాత, ఇశ్రాయేలును ఇతర దేవుళ్ల వైపు ఆకర్షించే ప్రవక్తలు, బంధువులు, పట్టణాల వైపు ధర్మశాస్త్రం తిరుగుతుంది (ద్వితీయోపదేశకాండము 13).ఒక సూచన దారి తప్పించినప్పుడు →
మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి
← అన్ని అధ్యాయాలు