ஒரு சொப்பனத்தைக் கேட்டபின் யார் வேண்டுமானாலும் அதற்கு விளக்கம் சொல்லலாம்; அதனால்தான் நேபுகாத்நேச்சார் தன் நிபுணர்களை நம்புவதில்லை. நான் என்ன சொப்பனம் கண்டேன் என்று முதலில் சொல்லுங்கள், அப்போது உங்கள் விளக்கத்தை நம்புவேன் என்கிறான். தான் முகஸ்துதி செய்யப்படுவதாகச் சந்தேகிக்கும் ஒரு மனிதனின் கோரிக்கை அது — தோல்விக்கான தண்டனை, நான்கு இளம் யூதப் பயிற்சியாளர்கள் உட்பட, ஞானிகளின் முழுக் குழுவுக்கும் மரணம். தானியேல் 2 அந்தச் சாத்தியமற்ற கோரிக்கையைச் சுற்றிச் சுழல்கிறது. பதில் வரும்போது அது ராஜாவுக்கு நல்ல செய்தி அல்ல: அவனுடையது உட்பட ஒவ்வொரு பேரரசும் ஒரு கல்லுக்காகக் காத்திருக்கும் ஒரு சிலை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் ராஜ்யம் சரிவதோடு மூன்றாம் பகுதி முடிகிறது; அதன்மேல் ஒரு கேள்வி தொங்குகிறது: தாவீதின் சிங்காசனம் விழுந்தால், தேவனுடைய ஆளுகை முடிந்துவிட்டதா? சரித்திரத்தைப் பேரரசுகளின் ஒரு வரிசையாக — ஒவ்வொன்றும் அடுத்ததால் மாற்றப்பட்டு — தேவன் ஒருபோதும் அழியாத ஒரு ராஜ்யத்தை நிறுவும்வரை காட்டும் ஒரு தரிசனத்தால் தானியேல் 2 பதில் சொல்கிறது. தேவனுடைய ராஜ்யம் ஒவ்வொரு பூமிக்குரிய ராஜ்யத்தையும்விட நீடித்திருக்கும் என்ற இந்தக் கருத்து, 'தேவனுடைய ராஜ்யத்தைப்' பற்றிய இயேசுவின் பிரசங்கம்வரையும் வேதாகமத்தின் இறுதிப் பகுதிவரையும் முன்னோக்கி ஓடுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாபிலோனின் தெய்வங்கள் அல்ல, கைப்பற்றப்பட்ட ஒரு ஜனத்தின் தேவனே சரித்திரத்தின் போக்கை வெளிப்படுத்துகிறார் என்று காட்டுவது; அரண்மனையில் தானியேலைச் செல்வாக்குள்ள இடத்தில் வைப்பது; வரப்போகும் தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்கு முன் எல்லா மனிதப் பேரரசுகளும் தற்காலிகமானவை என்று அறிவிப்பது.
- 2:1–13 — ஒரு சொப்பனத்தால் கலங்கிய ராஜா, சொப்பனத்தையும் அதன் அர்த்தத்தையும் சொல்லும்படி தன் மாயவித்தைக்காரருக்கும் நட்சத்திரக் கணிப்பாளருக்கும் கட்டளையிடுகிறான். பூமியில் ஒருவனாலும் இதைச் செய்ய முடியாது என்று அவர்கள் எதிர்க்கிறார்கள்; 2:4-ல் புத்தகம் எபிரெய மொழியிலிருந்து அராமிய மொழிக்கு மாறுகிறது; 7-ஆம் அதிகாரத்தின் முடிவுவரை அந்த மொழியையே வைத்திருக்கிறது. கடுங்கோபமடைந்த ராஜா எல்லா ஞானிகளையும் கொல்லும்படி கட்டளையிடுகிறான்.
- 2:14–23 — தானியேல் காவல் சேனாதிபதியிடம் அவகாசம் கேட்கிறான்; அவனும் அவனுடைய மூன்று நண்பர்களும் இரக்கத்துக்காக தேவனிடம் மன்றாடுகிறார்கள். இரவுத் தரிசனத்தில் அந்த மறைபொருள் தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; காலங்களையும் சமயங்களையும் மாற்றுகிறவரும், ராஜாக்களைத் தள்ளி ராஜாக்களை நிறுத்துகிறவரும், ஆழமானவைகளையும் மறைவானவைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறவருமான தேவனை அவன் துதிக்கிறான்.
- 2:24–35 — ராஜாவுக்கு முன் கொண்டுவரப்பட்ட தானியேல், எந்த ஞானியாலும் இதைச் செய்ய முடியாது, ஆனால் மறைபொருள்களை வெளிப்படுத்துகிற ஒரு தேவன் பரலோகத்தில் இருக்கிறார் என்று வலியுறுத்துகிறான். அவன் சொப்பனத்தை விவரிக்கிறான்: பொன்னாலான தலையும், வெள்ளியாலான மார்பும் புயங்களும், வெண்கலத்தாலான வயிறும் தொடைகளும், இரும்பாலான கால்களும், இரும்பும் களிமண்ணும் கலந்த பாதங்களும் கொண்ட ஒரு பிரகாசமான சிலை. கைகளால் பெயர்க்கப்படாத ஒரு கல் பாதங்களை அடிக்கிறது; முழுச் சிலையும் பதராகிக் காற்றில் பறந்துபோகிறது; அந்தக் கல் பூமியை நிரப்பும் ஒரு மலையாகிறது.
- 2:36–45 — விளக்கம்: பொன்னாலான தலை நேபுகாத்நேச்சார்; அவனுக்குப் பின் தாழ்வான ஒரு ராஜ்யம், பின்பு பூமியெல்லாம் ஆளும் மூன்றாவது, பின்பு இரும்பைப்போலப் பலமுள்ள, ஆனால் பிரிக்கப்பட்டு எளிதில் உடையும், இரும்பும் களிமண்ணும்போலக் கலந்த நான்காவது. அந்த ராஜாக்களின் நாட்களில் பரலோகத்தின் தேவன் ஒருபோதும் அழியாத ஒரு ராஜ்யத்தை நிறுவுவார்.
- 2:46–49 — ராஜா தானியேலுக்கு முன் முகங்குப்புற விழுந்து, தானியேலின் தேவனே தேவர்களுக்கு தேவனும் மறைபொருள்களை வெளிப்படுத்துகிறவருமானவர் என்று அறிக்கையிட்டு, தானியேலை பாபிலோன் மாகாணத்தின்மேல் அதிபதியாகவும் அதன் ஞானிகளுக்குத் தலைவனாகவும் ஆக்குகிறான்; தானியேலின் வேண்டுகோளின்படி அவனுடைய மூன்று நண்பர்களுக்கும் மாகாணத்தில் பதவிகள் கொடுக்கப்படுகின்றன.
முக்கிய வசனம்: தானியேல் 2:44 · அதனால் என்ன: ஒவ்வொரு தலைமுறையும் நிரந்தரமாகத் தோன்றும் ஏதோ ஒரு வல்லமையின் கீழ் வாழ்கிறது — ஒரு அரசாங்கம், ஒரு பொருளாதாரம், ஒரு சித்தாந்தம். இந்த வல்லமைகளை அவமதிக்கும்படி தானியேல் 2 வாசகர்களிடம் சொல்லவில்லை; தானியேல் அவற்றில் ஒன்றுக்குச் சேவை செய்கிறான். அவற்றைக் கண்டு பிரமிக்க அது வெறுமனே மறுக்கிறது. பொன், வெள்ளி, வெண்கலம், இரும்பு எல்லாம் காற்றில் பதராக முடிகின்றன. பெரும் அமைப்புகளின் நிழலில் தங்களைச் சிறியவர்களாக உணருகிறவர்களுக்கு, அந்தப் பார்வை தாழ்மைப்படுத்துவதும் விடுதலையளிப்பதுமாக இருக்கிறது.