அப்போஸ்தலர்கள் தங்கள் முதன்மையான பணியிலிருந்து இழுத்துச் செல்லப்பட மறுக்கிறார்கள். விதவைகள் முக்கியமானவர்கள், உணவும் முக்கியமானது — ஆனால் வசனத்தை விலையாகக் கொடுத்து அல்ல. எல்லாவற்றையும் நிர்வகிப்பவர்களாக மாறும் ஆவிக்குரிய தலைவர்கள் சபையைப் போஷிப்பதை நிறுத்திவிடுகிறார்கள்.

தீர்வு புறக்கணிப்பு அல்ல, பொறுப்பைப் பகிர்ந்தளித்தல். அந்தப் பணி செய்யப்பட வேண்டும்; ஆனால் அனைத்தையும் ஒரே நபர்கள் செய்ய வேண்டியதில்லை. பன்னிருவரும் வசனத்திலேயே நிலைத்திருக்கும்படி, பந்திவிசாரிப்புக்காக ஏழுபேர் நியமிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஒரே வாக்கியத்தில் போதகரின் கொள்கைப் பிரகடனம். இரண்டு முன்னுரிமைகள் — ஜெபம், தேவவசனத்தைப் போதித்தல் — இடைவிடாமல் பற்றிக்கொள்ளப்படுகின்றன. ஓர் ஊழியரின் அட்டவணையில் உள்ள மற்ற எல்லாவற்றையும் இந்த இரண்டோடும் ஒப்பிட்டுச் சோதிக்க வேண்டும்.

ஆழமற்றதாக மாறும் சபைகளில் பெரும்பாலும் இதைவிட்டு விலகிப்போன தலைவர்கள் இருக்கிறார்கள். தலைவர்கள் உட்கொள்ளும் ஜெபமும் வசனமுமே சபையின் உணவாகிறது. மேலே கிணறு வற்றும்போது, கீழே மக்கள் தாகமடைகிறார்கள்.

சுருக்கமாகச் சொல்லும் வசனம். அப்போஸ்தலர்கள் தங்களை வசனத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்தபோது, வசனம் பரவியது. ஆரோக்கியமான ஊழியம் பெருகும் சீடர்களை உண்டாக்குகிறது — வெறுமனே தக்கவைக்கப்படும் எண்ணிக்கைகளை அல்ல.

ஆசாரியர்களில் அநேகர் விசுவாசத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள். சிலுவையில் அறையப்படுவதற்காக வற்புறுத்திய அதே வகுப்பினர் இப்பொழுது உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தார்கள். சுவிசேஷத்தால் எட்ட முடியாத அளவுக்கு வேரூன்றிய பகைமை எதுவுமில்லை. எதிர்ப்பவர்களுக்காக ஜெபியுங்கள்; அவர்களில் சிலர் கீழ்ப்படிதலின் பாதையில் இருக்கலாம்.

உதவிக்காரராக இருந்து பிரசங்கியாக மாறிய ஸ்தேவான், பகைமையான ஆலோசனைச் சங்கத்தை ஒளிவீசும் முகத்தோடு எதிர்கொள்கிறார் — சீனாயிலிருந்து இறங்கிவந்த மோசேயின் எதிரொலி (யாத்திராகமம் 34:29). தேவனால் நிறைந்த மனிதர் தாம் எங்கே இருந்தார் என்பதற்கான அடையாளங்களைச் சுமந்து வருகிறார்.

எந்த அழகுசாதனமும் இதை உண்டாக்காது. தேவனோடு தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஐக்கியம் மட்டுமே, அநியாயமான அழுத்தத்தின் கீழ் இருக்கும் ஒரு முகத்தில் கண்ணுக்குத் தெரியும் சமாதானத்தை விட்டுச்செல்கிறது. ஆலோசனைச் சங்கம் அதைக் கண்டது; கண்டதை அவர்களால் மறக்க முடியவில்லை.