சத்தியப்பிரமாணத்தின் கீழ் அறிவிக்கப்பட்ட கிறிஸ்தவத்தின் தனித்துவக் கூற்று. வேறொரு நாமம்... இல்லை. மற்ற எல்லா வழிகளும் அடைக்கப்பட்டுள்ளன; இந்த ஒன்று திறந்திருக்கிறது. பன்மைத்துவக் கலாச்சாரங்களில் இந்த வசனம் பிரபலமற்றது, ஆனால் சுவிசேஷத்திற்கு இன்றியமையாதது.

இயேசுவைக் குற்றவாளியாகத் தீர்த்த அதே நீதிமன்றத்தின் முன் பேதுரு இதைப் பேசுகிறார். அவர் எந்த இராஜதந்திர மென்மையையும் சேர்க்கவில்லை. அவர்கள் மௌனமாக்க முயன்ற நாமமே, அவர்களுக்கும் எல்லோருக்கும் இரட்சிப்பின் ஒரே நம்பிக்கை என்று பெயரிட்டு அறிவிக்கப்படுகிறது.

அவர்கள் இயேசுவோடுகூட இருந்தவர்கள். படிப்பறியாத மீனவர்கள் ஆலோசனைச் சங்கத்தைவிடச் சிறப்பாகப் பேசியதற்கான ஒரே விளக்கம். கிறிஸ்துவோடு இருப்பது ஒருவர்மேல் முத்திரை பதிக்கிறது; தவறாமல் அடையாளம் காணக்கூடிய ஒரு சுவட்டை விட்டுச்செல்கிறது.

புத்தகப் படிப்பின் சான்றிதழ்கள் இதை உண்டாக்குவதில்லை. இயேசுவோடு செலவிடும் நேரமே இதை உண்டாக்குகிறது. தன்னால் விளக்க முடியாத தைரியத்தை உலகம் அடையாளம் கண்டு, அதன் ஊற்றுவரை பின்தொடர்ந்து செல்கிறது — உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரோடு அவர்கள் கொண்டிருந்த உறவு.

தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிதலில் வேரூன்றிய சட்ட ஒத்துழையாமை. தேவன் கட்டளையிடுவதை மனித அதிகாரம் தடைசெய்யும்போது, கீழானது மேலானதற்கு இடம்கொடுக்க வேண்டும். அப்போஸ்தலர்கள் கலவரம் செய்யவில்லை; அவர்கள் வெறுமனே தொடர்கிறார்கள்.

அவர்கள் அந்த ஒழுக்கக் கேள்வியை ஆலோசனைச் சங்கத்தின் பக்கமே திருப்பிவிடுகிறார்கள் — நீங்களே யோசித்துப்பாருங்கள். அதிகாரிகளின் மனசாட்சி வெறுமையானதல்ல; தேவன் எதைக் கட்டளையிடுகிறார் என்று அவர்கள் அறிவார்கள். அவருடைய இரட்சிப்பின் அறிவிப்பைத் தடைசெய்வது, தங்களைத் தேவனுக்கும் மேலாக வைப்பதாகும்.

அச்சுறுத்தல்கள் நின்றுபோக வேண்டும் என்று அவர்கள் ஜெபிக்கவில்லை; அச்சுறுத்தல்கள் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கும்போதே தைரியத்திற்காக ஜெபித்தார்கள் (வசனங்கள் 29-30). கேட்கப்பட்ட ஜெபத்திற்கு ஆவியானவர் பதில் கொடுத்தார். அவர் பெரும்பாலும் அப்படியே செய்கிறார் — கேட்கப்படாத ஜெபத்திற்கு அரிதாகவே.

அந்த அசைவு ஆவியானவரின் உறுதிப்படுத்தல். அறை அசைகிறது; சீடர்களும் அசைகிறார்கள். எதிர்ப்பின் பயத்திற்கான மருந்து எதிர்ப்பை நீக்குவது அல்ல, பணிக்காகப் புதிதாக நிரப்பப்படுவதே.