மனாசே: மிக நீண்ட, மிக இருண்ட ஆட்சி

சில பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோர் கட்டியதை — தொழிலை, நற்பெயரை, வீட்டின் பழக்கங்களை — அவிழ்ப்பதிலேயே தங்கள் முழு வாழ்க்கையையும் கழிக்கிறார்கள். சில வேளைகளில் அது ஒரு விடுதலை. மனாசேயிடத்தில் அது நேர்மாறானது. எசேக்கியா வழிபாட்டுத் தலங்களை அகற்றி, ஒரு பெரிய பஸ்காவை நடத்தியிருந்தார்; பன்னிரண்டு வயதில் முடிசூட்டப்பட்ட அவர் மகனோ பலிபீடங்களைத் திரும்பவும் வைத்து, ஆலய முற்றங்களை நட்சத்திர ஆராதனையால் நிரப்பி, தன் சொந்த மகனை அக்கினியில் கடக்கச் செய்கிறான். யூதாவின் வேறெந்த ராஜாவையும்விட நீண்ட காலம் — ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகள் — அவன் ஆட்சிசெய்கிறான். ராஜ்யத்தின் முடிவு முத்திரையிடப்பட்ட தருணமாக இராஜாக்கள் இதைச் சொல்லுகிறது. நாளாகமம் இன்னொரு அதிகாரத்தைச் சேர்க்கிறது: விலங்கிடப்பட்ட ஒரு ராஜா கடைசியில் ஜெபிக்கிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: கி.மு. 701-ன் விடுதலை ஒரு புதிய யுகத்தின் ஆரம்பம்போலத் தோன்றியிருக்கலாம். மாறாக, எசேக்கியாவின் சீர்திருத்தங்கள் ஒரு தலைமுறைக்குள் திருப்பப்படுகின்றன; அசீரியாவின் அமைதியான கப்பங்கட்டும் நாடாகப் பல பத்தாண்டுகள் யூதா நிலைத்துவிடுகிறது. இராஜாக்களுக்கு இதுவே திருப்புமுனை: இதற்குப் பின் சிறையிருப்பு நிச்சயமானதாகப் பேசப்படுகிறது; யோசியாவின் சீர்திருத்தம்கூட அதைத் திருப்பப்போவதில்லை. திரும்பிவந்த சிறையிருப்போருக்காக எழுதப்பட்ட நாளாகமம், அவர்களுடைய சொந்த அனுபவத்தைப் பிரதிபலிக்கும் சிறையிருப்பு, மனந்திரும்புதல், திரும்பிவருதல் ஆகிய ஒரு கதையைச் சேர்க்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நல்ல ராஜா ஒருவர் பின்தொடர்ந்தும்கூட யூதா ஏன் சிறையிருப்புக்குப் போனது என்பதை விளக்குவது: விக்கிரக ஆராதனையும் இரத்தஞ்சிந்துதலும் நிறைந்த மனாசேயின் நீண்ட ஆட்சி திருப்புமுனையாக முன்வைக்கப்படுகிறது; அதேசமயம், மிக மோசமான ராஜாகூடத் தன்னைத் தாழ்த்தினால் திரும்பப்பெறப்பட முடியும் என்று நாளாகமம் காட்டுகிறது.

• 2 இராஜாக்கள் 21:1–9 — பன்னிரண்டு வயதில் மனாசே ராஜாவாகி ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகள் ஆட்சிசெய்கிறான். ஆகாப் செய்ததுபோல அவன் மேடைகளைத் திரும்பவும் கட்டி, பாகாலுக்குப் பலிபீடங்களையும் ஓர் அசேரா தூணையும் நிறுத்துகிறான்; ஆலய முற்றங்களில் நட்சத்திரங்களை ஆராதிக்கிறான்; தன் மகனை அக்கினியில் கடக்கச் செய்கிறான்; செத்தவர்களோடு பேசுவதாகச் சொல்பவர்களிடமும் ஆவிகளிடம் ஆலோசனை கேட்கிறவர்களிடமும் ஆலோசனை கேட்கிறான். கர்த்தர் துரத்திவிட்ட ஜாதிகளைவிட அதிக தீமையைச் செய்யும்படி அவன் யூதாவை நடத்துகிறான்.
• 2 இராஜாக்கள் 21:10–18 — தம்முடைய ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாக, கேட்கிற யாவருடைய காதுகளும் அதிரும்படியான ஒரு பேரழிவைத் தேவன் அறிவிக்கிறார்: சமாரியாவின்மேல் பயன்படுத்தப்பட்ட அளவுநூலால் எருசலேம் அளக்கப்படும்; கவிழ்த்துவைக்கப்பட்ட ஒரு தாலத்தைப்போலத் துடைக்கப்படும். மனாசே எருசலேமை ஒரு முனை தொடங்கி மறுமுனைவரை குற்றமற்ற இரத்தத்தாலும் நிரப்புகிறான். அவன் மரித்து ஊசாவின் தோட்டத்தில் அடக்கம்பண்ணப்படுகிறான்.
• 2 இராஜாக்கள் 21:19–26 — அவன் மகன் ஆமோன் அதே முறையில் இரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சிசெய்கிறான். அவனுடைய அதிகாரிகள் அரண்மனையில் அவனைக் கொலைசெய்கிறார்கள்; தேசத்து ஜனங்கள் சதிகாரர்களைக் கொன்று, ஆமோனின் எட்டு வயது மகனாகிய யோசியாவை ராஜாவாக்குகிறார்கள்.
• 2 நாளாகமம் 33:1–10 — மனாசேயின் பாவங்களின் பட்டியலை ஏறக்குறைய அதே வார்த்தைகளில் நாளாகமம் திரும்பச் சொல்லி, கர்த்தர் அவனோடும் அவனுடைய ஜனத்தோடும் பேசினார், ஆனால் அவர்கள் கேட்க மனதில்லாதிருந்தார்கள் என்று சேர்க்கிறது.
• 2 நாளாகமம் 33:11–17 — இங்கே மட்டுமே: அசீரியத் தளபதிகள் மனாசேயைக் கொக்கிகளாலும் வெண்கல விலங்குகளாலும் பிடித்துப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகிறார்கள். துயரத்தில் அவன் தன்னைத் தாழ்த்தி ஜெபிக்கிறான்; தேவன் அவனை எருசலேமுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவருகிறார். அவன் வெளி மதிலைத் திரும்பக் கட்டி, ஆலயத்திலிருந்து அந்நிய தெய்வங்களை அகற்றி, கர்த்தருடைய பலிபீடத்தைத் திரும்ப நிலைநிறுத்தி, கர்த்தருக்குச் சேவைசெய்யும்படி யூதாவுக்குச் சொல்லுகிறான்; இருந்தாலும் ஜனங்கள் மேடைகளில் பலியிடுவதைத் தொடர்கிறார்கள்.
• 2 நாளாகமம் 33:18–25 — அவனுடைய ஜெபம் ராஜாக்களுடைய மற்றும் ஞானதிருஷ்டிக்காரருடைய குறிப்புகளில் பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆமோன் பின்தொடர்ந்து, தன் தகப்பன் செய்ததுபோலத் தன்னைத் தாழ்த்தாமல், தன் ஊழியக்காரரால் கொலைசெய்யப்படுகிறான்; யோசியா சிங்காசனத்தில் வைக்கப்படுகிறான்.

முக்கிய வசனம்: 2 நாளாகமம் 33:12  ·  அதனால் என்ன: இரண்டு விவரிப்புகளும் ஒன்றோடொன்று சுலபமாகப் பொருந்தாத இரண்டு பாடங்களைக் கற்பிக்கின்றன. மனந்திரும்புதலைவிட நீண்ட காலம் நிலைக்கும் விளைவுகளைச் செயல்கள் கொண்டிருக்கின்றன என்று இராஜாக்கள் சொல்லுகிறது: அரை நூற்றாண்டுக்காலம் செய்யப்பட்ட தீங்கு, பிற்காலத்தில் ஏற்பட்ட ஓர் இருதய மாற்றத்தால் அழிக்கப்படுவதில்லை. தன் பிள்ளையைப் பலியிட்ட ஒரு ராஜாவும்கூட இரக்கத்தின் எல்லைக்கு அப்பால் இல்லை என்று நாளாகமம் சொல்லுகிறது. நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு இரண்டும் தேவை — நாம் ஏற்படுத்தும் தீங்கைப் பற்றிய நேர்மையும், தன்னைத் தாழ்த்தும் ஒரு ஜெபத்துக்குத் தேவன் இன்னும் பதிலளிக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையும்.