மகிமை வீட்டை நிரப்புகிறது

நம்மில் பெரும்பாலோர் ஏதாவது ஒரு திறப்புவிழாவில் நின்றிருக்கிறோம்: ஒரு புதிய சபைக் கட்டடம், ஒரு பள்ளி, குடும்பம் குடிபுகுவதற்கு முன்பு ஒரு போதகராலோ குருவானவராலோ ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒரு வீடு. உரைகள், கூட்டம், உணவு இருக்கின்றன; அவை எல்லாவற்றுக்கும் அடியில், யாரும் உரக்கச் சொல்லாத ஒரு கேள்வி: இந்த இடம் உண்மையில் முக்கியமானதாக இருக்குமா? சாலொமோனின் ஆலயம் முடிந்துவிட்டது; இது அதன் திறப்பு நாள். ஆசாரியர்கள் பழைய மரப்பெட்டியைத் தாவீதின் நகரத்திலிருந்து உள்ளறைக்குச் சுமந்து வருகிறார்கள்; யாராவது பேசுவதற்கு முன்பே, ஆசாரியர்கள் தங்கள் ஊழியத்தைச் செய்ய முடியாத அளவுக்கு அடர்த்தியாக ஒரு மேகம் வீட்டை நிரப்புகிறது. பின்பு ராஜா முழுச் சபைக்கும் முன்பாக நின்று ஜெபிக்கிறான். அவன் ஜெபம் அந்தப் பெரிய கேள்வியை நேர்மையாகக் கேட்கிறது: தேவன் உண்மையில் ஒரு வீட்டில் வாசம்பண்ண முடியுமா?

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், ஆபிரகாம் முதல் கொடுக்கப்பட்ட ஓர் இடத்தின் வாக்குத்தத்தம் ஓர் உச்சத்தை அடைகிறது: இஸ்ரவேல் தேசத்தில் இருக்கிறது, தாவீதின் குமாரன் சிங்காசனத்தில் இருக்கிறான், தேவனுடைய பிரசன்னம் எருசலேமில் தங்குகிறது. அந்த மேகம் யாத்திராகமம் 40இல் ஆசரிப்புக்கூடாரத்தை நிரப்பிய மகிமையை நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் சாலொமோனின் ஜெபம் ஏற்கெனவே பாவம், வறட்சி, தோல்வி, சிறையிருப்பு வரை முன்னோக்கிப் பார்த்து, முன்கூட்டியே மன்னிப்பைக் கேட்கிறது. வரிசையில் வாசிக்கும்போது, ராஜ்யத்தின் மிகப் பிரகாசமான நாளே வரப்போவதன் நிழலைச் சுமந்திருக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவன் ஆலயத்தில் தம் மக்கள் நடுவே வாசம்பண்ண வருவதைக் காட்டுவது; அதே நேரத்தில், தேவன் எந்தக் கட்டடத்தையும்விட மிகப் பெரியவர் என்றும், மக்கள் ஜெபித்து மன்னிப்புப் பெறும் இடமாக இருப்பதே ஆலயத்தின் உண்மையான பங்கு என்றும் சாலொமோனின் ஜெபத்தின் மூலம் வலியுறுத்துவது.

• 1 இராஜாக்கள் 8:1–11 — இலையுதிர்காலப் பண்டிகையில் மூப்பர்கள் கூடுகிறார்கள்; ஆசாரியர்கள் பெட்டியை உள்ளறைக்குள் கொண்டுவருகிறார்கள்; அதில் சீனாயிலிருந்து வந்த இரண்டு கற்பலகைகள் மட்டுமே இருக்கின்றன. அவர்கள் வெளியே வரும்போது, ஒரு மேகம் — கர்த்தருடைய மகிமை — வீட்டை நிரப்புகிறது.
• 1 இராஜாக்கள் 8:12–21 — சாலொமோன் மக்களிடம் பேசுகிறான்: தேவன் தாவீதைத் தெரிந்துகொண்டார், அவன் குமாரன் வீட்டைக் கட்டுவான் என்று வாக்குப்பண்ணினார், தம் வார்த்தையைக் காத்துக்கொண்டார். ஆலயம் ஒரு ராஜாவின் சாதனையாக அல்ல, நிறைவேறிய ஒரு வாக்குத்தத்தமாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
• 1 இராஜாக்கள் 8:22–53 — பெரும் ஜெபம். வானாதி வானங்களும் தேவனைக் கொள்ளாது என்று சாலொமோன் ஒப்புக்கொண்டு, பின்பு இந்த வீட்டை நோக்கிச் செய்யப்படும் ஜெபங்களைக் கேட்கும்படி அவரிடம் கேட்கிறான்: மக்கள் பாவம்செய்யும்போது, வறட்சியோ பஞ்சமோ தாக்கும்போது, சேனைகள் தோற்கும்போது, ஓர் அந்நியன் ஜெபிக்க வரும்போது, இஸ்ரவேல் சிறைப்பட்டுப்போய்த் திரும்பும்போதும் கூட.
• 1 இராஜாக்கள் 8:54–66 — அவன் மக்களை ஆசீர்வதித்து, தேவனுக்கு உண்மையாக இருக்கும்படி அவர்களை வலியுறுத்துகிறான். ஏராளமான பலிகளும் பதினான்கு நாள் கொண்டாட்டமும் தொடர்கின்றன; தாவீதுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் தேவன் செய்த எல்லா நன்மைகளுக்காகவும் மகிழ்ச்சியோடு மக்கள் வீடு திரும்புகிறார்கள்.
• 2 நாளாகமம் 5:1–6:42 — நாளாகமம் அதே நாளை அதிக இசையோடு சொல்கிறது: லேவியப் பாடகர்களும் நூற்றிருபது எக்காளக்காரர்களும் தேவனைத் துதிக்கிறார்கள்; அவருடைய மாறாத கிருபை என்றென்றைக்கும் உள்ளது என்று அவர்கள் பாடும்போது மேகம் வருகிறது. சாலொமோன் ஒரு வெண்கல மேடையிலிருந்து ஜெபிக்கிறான்; அவன் ஜெபம் சங்கீதம் 132இன் வரிகளோடு முடிகிறது.

முக்கிய வசனம்: 1 இராஜாக்கள் 8:27  ·  அதனால் என்ன: விசுவாசமுள்ள மக்களுக்கு இன்றும் தேவைப்படும் இரண்டு விஷயங்களைச் சாலொமோனின் ஜெபம் ஒன்றாகப் பிடித்துக்கொள்கிறது: தேவன் எந்தக் கட்டடத்துக்கும் மிகப் பெரியவர்; ஆனாலும் ஓர் உண்மையான இடத்துக்கு வந்து கேட்கும்படி அவர் நம்மை அழைக்கிறார். ஜெபம் அந்நியனையும் சேர்த்துக்கொள்வதையும் கவனியுங்கள். தேடி வரும் எவருக்கும் திறந்திருக்கவே அந்த வீடு நோக்கம்கொண்டிருந்தது — பிற்காலத் தீர்க்கதரிசிகளும் இயேசுவுமே அதை வலியுறுத்துவார்கள்.