வாகன நிறுத்துமிடங்களைப் பற்றியும் புதிய வாயிலின் நிறத்தைப் பற்றியும் முந்நூறு செய்திகள் வரை வாதிடக்கூடிய ஒரு குடியிருப்புச் சங்க வாட்ஸ்அப் குழுவை நம்மில் பெரும்பாலோர் அறிவோம் — அதே நேரத்தில் ஒரு வீட்டில் உண்மையிலேயே தவறான ஒன்று நடந்துகொண்டிருக்கும், யாரும் ஒரு வார்த்தையும் சொல்ல மாட்டார்கள். மௌனம் பண்பானதாகவும், பரந்த மனப்பான்மையாகவும் கூடத் தோன்றலாம். கொரிந்துவில் சரியாக அப்படிப்பட்ட ஒரு மௌனத்தைப் பற்றிப் பவுல் கேள்விப்பட்டிருக்கிறார் — ஆனால் இது அதைவிட மோசமானது: சபை அமைதியாக இருப்பது மட்டுமல்ல, தன்னைக் குறித்துப் பெருமையும் படுகிறது. ஒருவன் தன் மாற்றாந்தாயுடன் வாழ்கிறான்; சபை அதை ஏற்றுக்கொள்வதை ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியின் அடையாளமாகக் கருதுகிறது. பவுல் அதைப் பற்றிப் பண்பாக இருக்க மறுக்கிறார். இந்த அதிகாரம் சுருக்கமானது, நேரடியானது, சங்கடமானது — அப்படி இருக்கவே அது எழுதப்பட்டது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ரோம உலகத்திற்குள் ஒரு தனித்துவமான மக்களாக இருக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் சபை. 1–4 அதிகாரங்களில் பெருமையைக் கையாண்ட பின், பவுல் இப்போது குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகள் பற்றிய செய்திகளுக்குத் திரும்புகிறார் — மிக அதிர்ச்சியானதிலிருந்து தொடங்கி. கிறிஸ்துவின் மரணம் சமூகத்தைச் சுத்திகரிக்க அழைக்கிறது என்று சொல்ல, இந்த அதிகாரம் இஸ்ரவேலின் பஸ்கா சித்திரங்களை — புளிப்பில்லாத அப்பம், ஆட்டுக்குட்டி — பயன்படுத்துகிறது; பவுல் பின்னர் சார்ந்திருக்கும் ஒரு கொள்கையையும் வகுக்கிறது: சபை தன்னைத்தானே நியாயந்தீர்க்கிறது, பரந்த உலகத்தை அல்ல.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சபை பெருமையுடன் சகித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு பாலியல் ஒழுக்கக்கேட்டை எதிர்கொள்வது; மனந்திரும்பாத அந்த மனிதனை, அவனுடைய இறுதி மீட்பின் நம்பிக்கையில், ஐக்கியத்திலிருந்து நீக்கும்படி அறிவுறுத்துவது; இந்தக் கண்டிப்பு சபைக்குள் இருப்பவர்களுக்கே பொருந்தும், வெளியாட்களுக்கு அல்ல என்று தெளிவுபடுத்துவது.
- 5:1–2 — அது வெளிப்படையாகப் பேசப்படுகிறது என்கிறார் பவுல்: ஒருவன் தன் தகப்பனுடைய மனைவியை — பெரும்பாலும் அவனுடைய மாற்றாந்தாயை — வைத்திருக்கிறான்; இது புறஜாதியாரிடையே கூடச் சகித்துக்கொள்ளப்படாத ஒன்று என்கிறார். அதைவிட மோசம், துக்கப்பட வேண்டிய சபை அதைக் குறித்து இறுமாப்பாக இருக்கிறது.
- 5:3–5 — சரீரத்தில் தூரமாயிருந்தாலும், பவுல் ஏற்கெனவே அந்த விஷயத்தைத் தீர்ப்பிட்டுவிட்டார். கர்த்தராகிய இயேசுவின் வல்லமையுடன் அவர்கள் கூடிவரும்போது, இந்த மனிதனை மாம்சத்தின் அழிவுக்காகச் சாத்தானிடம் ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும் — சபையின் பாதுகாப்புக்கு வெளியே வைக்க வேண்டும் — கர்த்தருடைய நாளில் அவனுடைய ஆவி இரட்சிக்கப்படும்படி.
- 5:6–8 — அவர்கள் மேன்மைபாராட்டுவது நல்லதல்ல: கொஞ்சம் புளித்தமா பிசைந்த மா முழுவதையும் புளிப்பாக்கும். நம்முடைய பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியாகிய கிறிஸ்து பலியிடப்பட்டிருக்கிறார்; ஆகவே அவர்கள் பழைய புளித்தமாவாகிய துர்க்குணத்தோடும் பொல்லாப்போடும் அல்ல, நேர்மையும் உண்மையுமாகிய புதிய அப்பத்தோடு பண்டிகையை ஆசரிக்க வேண்டும்.
- 5:9–13 — முந்தைய ஒரு கடிதத்தில் விபசாரக்காரருடன் கலந்திருக்கக்கூடாது என்று அவர் அவர்களுக்கு எழுதியிருந்தார் — ஆனால் அவர் குறிப்பிட்டது அப்படி வாழும் சக விசுவாசிகளையே, உலகத்திலுள்ள எல்லோரையும் அல்ல; அப்படியானால் உலகத்தை விட்டே போக வேண்டியிருக்கும். வெளியே இருப்பவர்களைத் தேவன் நியாயந்தீர்க்கிறார்; உள்ளே இருப்பவர்களைச் சபை நியாயந்தீர்த்து, பொல்லாதவனைத் தங்களிடமிருந்து நீக்க வேண்டும்.
முக்கிய வசனம்: 1 கொரிந்தியர் 5:6 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் சில சமயம் கடுமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது; இன்றும் அது மனதைக் கலக்குகிறது. ஆனால் அதன் இலக்கு, தீங்கு கவனிக்கப்படாமல் இருந்தபோது தன்னைத்தானே பாராட்டிக்கொண்ட ஒரு சபை; அதன் அறிவிக்கப்பட்ட நோக்கம் அந்த மனிதனின் அழிவு அல்ல, அவனுடைய மீட்பு. பல கிறிஸ்தவர்கள் மறந்துவிடும் ஒரு வரம்பையும் அது வகுக்கிறது: சபையின் கண்டிப்பு அதன் சொந்த உறுப்பினர்களுக்கே; சுற்றியுள்ள சமூகத்தைக் கண்காணிக்கவோ கண்டனம் செய்யவோ அது அனுமதிச்சீட்டு அல்ல.