எந்தக் கேப்டன் மிகச் சிறந்தவர் என்று கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் மணிக்கணக்கில் வாதிடலாம்; அந்த வாதங்கள் வியக்கத்தக்க அளவில் கசப்பாகவும் மாறலாம். அதே உள்ளுணர்வை ஒரு சபைக்குள் வைத்தால், அது 'எங்கள் போதகர்' எதிர் 'அவர்கள் போதகர்', ஒரு பிரசங்கியின் ஆதரவாளர்கள் எதிர் இன்னொருவரின் ஆதரவாளர்கள் என்றாகிவிடுகிறது. தாம் பதினெட்டு மாதங்கள் செலவிட்ட பரபரப்பான துறைமுக நகரமான கொரிந்துவில் நடந்ததாகப் பவுல் கேள்விப்பட்டது இதுதான். சிலர் தாங்கள் பவுலைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றார்கள், சிலர் அப்பொல்லோவை, சிலர் பேதுருவை, சிலர் — ஒருவேளை எல்லோரையும்விடப் பெருமையாக — கிறிஸ்துவை மட்டுமே. பவுல் எந்த அணியையும் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. அவர் ஒரு கூர்மையான கேள்வியைக் கேட்கிறார்: பவுலா உங்களுக்காகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டான்? அவர்களைச் சிலுவையிடமே திருப்புகிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — பேரரசின் நகரங்களிலுள்ள சபை, சமூக வாழ்க்கைக்குச் சுவிசேஷம் என்ன பொருள் தருகிறது என்று கற்றுக்கொள்கிறது. கொரிந்து செழிப்பானது, போட்டி நிறைந்தது, அந்தஸ்தில் கவனம் செலுத்தியது; இளம் சபையும் அந்தப் பழக்கங்களைத் தன்னுடன் உள்ளே கொண்டுவந்தது. 1 கொரிந்தியர் பவுலின் மிக நீண்ட மேய்ப்புப் பணி நிருபம்; ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பிரச்சினைகளைக் கையாளுகிறது. எல்லாப் பிரச்சினைகளும் தொடங்கும் இடத்திலேயே அது தொடங்குகிறது: தன் தலைவர்களைத் தரவரிசைப்படுத்தி, தன் ஜீவன் சிலுவையில் அறையப்பட்ட மேசியாவிடமிருந்து வருகிறது என்பதை மறந்துபோகும் ஒரு சபை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கிறிஸ்துவுக்குள் அவர்கள் யார் என்பதைக் கொரிந்தியருக்கு நினைவூட்டி நிருபத்தைத் தொடங்குவது; சபையைப் பிளக்கும் போட்டிகளை எதிர்கொள்வது; எல்லா ஞானத்திற்கும் அந்தஸ்துக்கும் அளவுகோலாகச் சிலுவையை மையத்தில் வைப்பது.
- 1:1–3 — பவுலும் சொஸ்தேனேயும் கொரிந்துவிலுள்ள தேவனுடைய சபையை வாழ்த்துகிறார்கள் — எங்கும் இயேசுவின் நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிற எல்லோருடனும் சேர்ந்து பரிசுத்தவான்களாக அழைக்கப்பட்டவர்கள்.
- 1:4–9 — அவர்கள் பெற்ற கிருபைக்காகப் பவுல் தேவனுக்கு நன்றி செலுத்துகிறார்: அவர்கள் பேச்சிலும் அறிவிலும் செல்வந்தர்கள், எந்த ஆவிக்குரிய வரத்திலும் குறைவில்லாதவர்கள். தேவன் உண்மையுள்ளவர்; முடிவுவரை அவர்களைக் காத்துக்கொள்வார்.
- 1:10–17 — குலோவேயாளின் வீட்டார் வாக்குவாதங்களைப் பற்றித் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். மக்கள் தாங்கள் பவுலை, அப்பொல்லோவை, கேபாவை, அல்லது கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதாகச் சொல்லிக்கொள்கிறார்கள். கிறிஸ்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறாரா என்று பவுல் கேட்கிறார்; தாம் ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுத்ததற்காக மகிழ்கிறார் — ஏனெனில் தாம் ஆதரவாளர்களைத் திரட்ட அல்ல, பிரசங்கிக்கவே அனுப்பப்பட்டார்.
- 1:18–25 — சிலுவையைப் பற்றிய செய்தி கெட்டுப்போகிறவர்களுக்குப் பைத்தியமாகத் தோன்றுகிறது; இரட்சிக்கப்படுகிற நமக்கோ அது தேவபெலன். சிலர் அடையாளங்களைக் கேட்கிறார்கள், வேறு சிலர் ஞானத்தைத் தேடுகிறார்கள்; ஆனால் பவுல் சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிக்கிறார்; தேவனுடைய பைத்தியம் மனித ஞானத்தைவிட ஞானமுள்ளது.
- 1:26–31 — உங்களையே பாருங்கள் என்கிறார் பவுல்: உங்களில் ஞானிகளும் வல்லவர்களும் உயர்குலத்தவர்களும் அநேகர் இல்லை. ஒருவரும் கர்த்தருக்குள்ளேயன்றி வேறெதிலும் மேன்மைபாராட்டாதபடி, தேவன் பைத்தியமானவைகளையும் பலவீனமானவைகளையும் அற்பமானவைகளையும் தெரிந்துகொண்டார்.
முக்கிய வசனம்: 1 கொரிந்தியர் 1:18 · அதனால் என்ன: விருப்பமான ஒரு தலைவர், பிரசங்கி அல்லது சபைப் பிரிவின்மேலுள்ள விசுவாசம், அமைதியாகக் கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள விசுவாசத்தின் இடத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளலாம்; ஒவ்வொரு நாட்டிலும் சபைகள் இந்த வழிகளில் பிளவுபடுகின்றன. கொரிந்து விசுவாசிகளில் பெரும்பாலோர் அந்தஸ்துள்ளவர்கள் அல்ல என்ற பவுலின் நினைவூட்டல், தங்களை முக்கியமற்றவர்களாக உணர்பவர்களுக்கும் ஒரு பரிசு: தேவனுடைய தெரிந்தெடுப்பு அன்றும் உலகத்தின் தரவரிசையைப் பின்பற்றவில்லை; இன்றும் அது பின்பற்ற வேண்டியதில்லை.