புகழ்பெற்ற ஒவ்வொரு யாத்திரை நகரத்துக்கும் அதன் சொந்தப் பொருளாதாரம் உண்டு: தெய்வத்தின் உருவங்களை விற்கும் கடைகள், பூ விற்பவர்கள், தங்குமிடங்கள், வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லும் சிறிய சிலைகள். ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் அதைச் சார்ந்திருக்கின்றன. ஒரு பிரசங்கி வந்து, ஏராளமான மக்கள் வாங்குவதை நிறுத்தினால் என்ன நடக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். அது இனி வெறும் மதக் கேள்வி அல்ல — வாடகை, கூலி, ஊரின் பெருமை எல்லாவற்றையும் தொடுகிறது. பழங்கால உலகின் மிகப் புகழ்பெற்ற கோவில்களில் ஒன்று அமைந்திருந்த எபேசு, சரியாக அப்படிப்பட்ட ஒரு நகரம். அப்போஸ்தலர் 19இல் பவுலின் செய்தி எவ்வளவு பரவலாகப் பரவுகிறது என்றால், வெள்ளி வேலைக்காரர்கள் அதைத் தங்கள் வருமானத்திலேயே உணர்கிறார்கள். விளைவு: ஒரு கும்பல், இரண்டு மணி நேரக் கூச்சல், பதற்றமடைந்த ஒரு நகர அதிகாரி.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ரோமக் கிழக்கின் பெருநகரங்களை அடையும் சுவிசேஷம். அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் பவுல் எங்கும் தங்கியதைவிட நீண்டகாலம் தங்கியது எபேசுவில்தான்: இங்கே ஏறக்குறைய இரண்டரை ஆண்டுகள், அப்போஸ்தலர் 20:31இன்படி மொத்தம் ஏறக்குறைய மூன்று ஆண்டுகள். இங்கிருந்து செய்தி ஆசியா நாடு முழுவதும் பரவுகிறது — வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 2–3இல் பின்னாளில் பெயர் குறிப்பிடப்படும் சபைகளை இது நிறுவியிருக்கக் கூடும் — இங்கிருந்தே பவுல் 1 கொரிந்தியரை எழுதுகிறார். சுவிசேஷம் மந்திரத்துடனும், போட்டியான ஒரு மதத்துடனும், உள்ளூர் வணிகத்துடனும் மோதுவதை லூக்கா காட்டுகிறார்; அதே நேரத்தில் ரோம ஒழுங்கு விசுவாசிகளைப் பாதுகாக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பேரரசின் ஒரு முன்னணி நகரத்தில் சுவிசேஷம் வேரூன்றுவதைக் காட்டுவது — மந்திரத்தை மேற்கொண்டு, வல்லமையுள்ள ஒரு மதப் பொருளாதாரத்தின் இழுப்பை எதிர்த்து நிற்பது — அதே நேரத்தில் பவுலின் பாதையை எருசலேமையும் ரோமையும் நோக்கித் திருப்புவது.
- 19:1–7 — யோவானின் ஞானஸ்நானத்தை மட்டுமே அறிந்திருந்த, பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பற்றிக் கேள்விப்படாத ஏறக்குறைய பன்னிரண்டு சீஷர்களைப் பவுல் காண்கிறார். இயேசுவின் நாமத்தில் ஞானஸ்நானம் பெற்று, கைகள் வைக்கப்பட்ட பின்பு, அவர்கள் அந்நியபாஷைகளில் பேசித் தீர்க்கதரிசனம் சொல்கிறார்கள்.
- 19:8–10 — பவுல் மூன்று மாதங்கள் ஜெப ஆலயத்தில் பேசுகிறார்; எதிர்ப்பு வளரும்போது திறன்னு என்பவனுடைய வித்தியாசாலைக்கு இடம் மாறி, இரண்டு ஆண்டுகள் தினமும் போதிக்கிறார்; இதனால் ஆசியா எங்குமுள்ள மக்கள் செய்தியைக் கேட்கிறார்கள்.
- 19:11–20 — தேவன் பவுலின் மூலம் அசாதாரணமான அற்புதங்களைச் செய்கிறார். ஸ்கேவா என்னும் பெயருள்ள ஒரு ஆசாரியனின் ஏழு குமாரர்கள் இயேசுவின் நாமத்தை ஒரு மந்திரமாகப் பயன்படுத்த முயன்று, பிசாசு பிடித்த ஒருவனால் மேற்கொள்ளப்படுகிறார்கள். பிரமிப்படைந்த பல புதிய விசுவாசிகள் விலையுயர்ந்த தங்கள் மந்திரப் புத்தகங்களை எரிக்கிறார்கள்; வசனம் வல்லமையாகப் பெருகுகிறது.
- 19:21–22 — மக்கெதோனியா, அகாயா வழியாகப் பயணம் செய்து எருசலேமுக்குப் போகப் பவுல் தீர்மானிக்கிறார்; பின்பு தாம் ரோமையும் பார்க்க வேண்டும் என்கிறார். தீமோத்தேயுவையும் எரஸ்துவையும் முன்னதாக அனுப்புகிறார்.
- 19:23–41 — தியானாளின் வெள்ளிக் கோவில்களைச் செய்யும் தெமேத்திரியு என்னும் வெள்ளி வேலைக்காரன், தங்கள் தொழிலும் அந்தத் தேவதையின் மகிமையும் ஆபத்தில் இருக்கின்றன என்று கைவினைஞர்களைத் திரட்டுகிறான். நகரம் நாடக அரங்கத்திற்குள் திரண்டு ஓடி, 'எபேசியருடைய தியானாள் பெரியவள்' என்று ஏறக்குறைய இரண்டு மணி நேரம் முழக்கமிடுகிறது; கடைசியில் பட்டணத்துச் சம்பிரதி அவர்களை அமைதிப்படுத்தி, புகார்களுக்குச் சரியான இடம் கலகம் அல்ல, நீதிமன்றங்களே என்று எச்சரிக்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 19:20 · அதனால் என்ன: விசுவாசத்திற்குப் பொருளாதார விளைவுகள் உண்டு என்பதில் அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் நேர்மையாக இருக்கிறது. மந்திரப் புத்தகங்களை எரித்தது மனந்திரும்பியவர்களுக்கு ஒரு பெரும் செல்வத்தை இழக்கச் செய்தது; கலகம் பக்தியால் தூண்டப்பட்ட அளவுக்கு வருமான இழப்பாலும் தூண்டப்பட்டது. எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், எங்குள்ள வாசகர்களும் இந்த முறையை அடையாளம் காண முடியும்: நம்பிக்கையும் பிழைப்பும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, மாற்றம் அச்சுறுத்தலாகத் தோன்றுகிறது. அமைதியான பட்டணத்துச் சம்பிரதியையும் லூக்காவின் பதிவு குறிப்பிடுகிறது — சாதாரணக் குடிமை நியாயம் ஒரு சிறுபான்மையைப் பாதுகாக்கிறது.