இந்த அதிகாரத்தை உருவாக்கிய முறுமுறுப்பு. பரிசேயர்கள் அதை ஒரு குற்றச்சாட்டாகச் சொன்னார்கள்; திருச்சபையோ அன்றுமுதல் அதை இயேசுவைப் பற்றிய மகிமையான விவரணையாகப் பாதுகாத்து வருகிறது.

"பாவிகளை ஏற்றுக்கொண்டு" — அவர் அவர்களை வெறுமனே சகித்துக்கொள்வதில்லை. அவர்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார். வரவேற்கிறார். அவர்களோடு சாப்பிடுகிறார். அவர்களைத் தம்முடையவர்களாக நடத்துகிறார்.

இந்த ஒரே வாக்கியம் மத அதிகார அமைப்பைப் புண்படுத்தியது என்பதே, அவர்கள் தேவனுடைய இருதயத்தைவிட்டு எவ்வளவு தூரம் விலகிப்போயிருந்தார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

"கண்டுபிடிக்கும்வரை" — முழு நற்செய்தியையும் தன்னுள் அடக்கிய ஒரு சிறு சொற்றொடர். மேய்ப்பர் தேடிவிட்டுக் கைவிடுவதில்லை. வெற்றிபெறும்வரை தேடுகிறார்.

நல்ல மேய்ப்பர் தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளையும் வனாந்திரத்திலே (தொழுவத்தில் அல்ல) விட்டுவிடுகிறார் — இது சில வாசகர்களைக் கலக்கமடையச் செய்திருக்கிறது. ஆனால் அது அவசரத்தைக் காட்டுகிறது. காணாமற்போனதே முன்னுரிமை. அவர் போகும்போது தொண்ணூற்றொன்பதும் காத்திருக்கின்றன.

பரலோகத்தின் கணக்கு. மனந்திரும்புகிற ஒரு பாவி, மனந்திரும்புதல் தங்களுக்குத் தேவையில்லை என்று நினைக்கும் தொண்ணூற்றொன்பது பேரைவிட அதிக மகிழ்ச்சியைப் பரலோகத்தில் உண்டாக்குகிறான்.

"மனந்திரும்ப அவசியமில்லாத தொண்ணூற்றொன்பது நீதிமான்கள்" என்பது வஞ்சப்புகழ்ச்சி. பரிசேயர்கள் தாங்கள் அந்த வகையில் அடங்குவதாக நினைத்தார்கள். உண்மையில் ஒருவரும் அப்படியில்லை என்று இயேசு அம்பலப்படுத்துகிறார்.

இரண்டாம் உவமை கொண்டாட்டத்தில் தூதர்களையும் சேர்க்கிறது. பரலோகம் அமைதியான இடம் அல்ல — ஒரு பாவி திரும்பும்போது மகிழ்ச்சியில் வெடிக்கும் இடம்.

"தேவனுடைய தூதர்களுக்கு முன்பாக" என்பது முக்கியமானது — தூதர்கள் தங்கள் சொந்த இரட்சிப்பைக் குறித்து அல்ல, தேவன் செய்வதைக் கண்டு மகிழ்கிறார்கள். (நாம் இரட்சிக்கப்படுவதுபோல அவர்கள் இரட்சிக்கப்பட முடியாது; மீட்பு விழுந்துபோன மனிதர்களுக்கு மட்டுமே.)

"சில நாட்களுக்குப்பின்பு" — வாய்ப்புக் கிடைத்தவுடனே பாவம் ஓடுகிறது. சொத்து கைக்கு வருவதற்கு முன்பே ஆசை இருந்தது; இருதயம் ஏற்கனவே விரும்பியதற்குப் பணம் வெறுமனே செலவுசெய்தது.

"தூரதேசம்" — சரீரப்பிரகாரமான தூரம் ஆவிக்குரிய யதார்த்தத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. புவியியல்ரீதியாகப் புறப்படுவதற்கு வெகுகாலத்திற்கு முன்பே ஊதாரி மகன் இருதயத்தில் புறப்பட்டுவிட்டான்.

"அவனுக்குப் புத்தி தெளிந்தபோது" — இந்த மொழிநடை ஆழமானது. பாவம் ஒரு மனிதனைத் தானாக இல்லாமல் செய்கிறது. மனந்திரும்புதல் என்பது நீங்கள் உண்மையில் யார் என்பதற்குத் திரும்பி வீடு வருவதாகும்.

அவனை விழிக்கச்செய்ய தேவன் பயன்படுத்திய கருவிகள் பஞ்சமும் பன்றிகளும். பெரும்பாலும் தேவனுடைய இரக்கம் இனிப்பதற்கு முன்பு கசக்கிறது — வீடு ஒன்றே அறிவுள்ள திசையாகும்வரை அவர் தூரதேசத்தை வெறுமையாக்குகிறார்.

உவமையின் மையம். தகப்பன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான் — மகனை "தூரத்தில் வரும்போதே" காண்கிறான்; அதாவது அவன் எதிர்பார்த்துப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.

"ஓடி" — அக்காலக் கலாச்சாரத்தில் கண்ணியமான மனிதர்கள் ஓடுவதில்லை. ஓடுவதில் தகப்பன் தன்னைத் தாழ்த்துகிறான். இதுவே உருவெடுத்த கிருபை.

"அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, அவனை முத்தம்செய்தான்" — எந்த அறிக்கைக்கும் முன்பு, எந்த விளக்கத்திற்கும் முன்பு, ஆயத்தம்பண்ணிய பேச்சைச் சொல்லி முடிப்பதற்கு முன்பே.

அங்கி — கண்ணியத்தை மீட்டளித்தல். மோதிரம் — அதிகாரத்தையும் குடும்ப அடையாளத்தையும் மீட்டளித்தல். பாதரட்சைகள் — மகனுரிமையை மீட்டளித்தல் (பல பண்டைய வீடுகளில் வேலைக்காரர்கள் வெறுங்காலுடன் நடந்தார்கள்).

மகனால் தனக்குத்தானே செய்துகொள்ள முடியாததை அவனுக்குச் செய்யும்படி தகப்பன் தன் வேலைக்காரர்களுக்குக் கட்டளையிடுவதைக் கவனியுங்கள். நாம் சம்பாதிக்க முடியாததைக் கிருபை நமக்கு உடுத்துவிக்கிறது.

மூத்த சகோதரனின் பேச்சு அவன் இருதயத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அவன் வேலைசெய்து வந்திருக்கிறான் — நேசித்து அல்ல. அவன் கட்டளைகளை எண்ணிக்கொண்டிருந்தான் — தகப்பனை அனுபவித்து மகிழ்ந்து அல்ல.

"நீர் ஒருபோதும் எனக்கு ஒரு ஆட்டுக்குட்டியையாவது கொடுக்கவில்லை" — ஆனால் அவனுக்கு எல்லாம் இருந்தது! "மகனே, நீ எப்போதும் என்னோடு இருக்கிறாய், எனக்குள்ளதெல்லாம் உன்னுடையதாக இருக்கிறது" (வச. 31). சகோதரனின் பாவங்களின்மேல் கவனம் செலுத்தியபோது, மூத்த சகோதரன் தன் ஆசீர்வாதங்களைக் காணாத குருடனாக இருந்தான்.

மூத்த சகோதரனைப் பற்றி எந்தத் தீர்வுமின்றி உவமை முடிகிறது. இயேசு வேண்டுமென்றே அதைத் திறந்தபடியே விடுகிறார் — ஏனெனில் பரிசேயர்களே (முதல் கேட்போர்) மூத்த சகோதரர்கள்; அவர்களுக்கு முன் அந்தக் கேள்வி தொங்கிக்கொண்டிருந்தது: விருந்துக்குள் வருவீர்களா, அல்லது வெளியே நிற்பீர்களா?

ஒவ்வொரு வாசகரிடமும் அதே கேள்வி கேட்கப்படுகிறது. சிலர் ஊதாரி மகன்களாகப் போராடுகிறார்கள்; சிலர் மூத்த சகோதரர்களாகப் போராடுகிறார்கள். இருவருக்கும் பிதாவின் கிருபை தேவை.