யாக்கோபு யோசேப்பின் இரண்டு மகன்களையும் தன் சொந்தக் கோத்திரத் தலைமையின்கீழ் சுவீகாரம் செய்துகொள்கிறான். அவர்கள் முழுமையான கோத்திரங்களாகக் கணக்கிடப்படுவார்கள் — எப்பிராயீம், மனாசே — இல்லாவிட்டால் யோசேப்புக்கு மட்டுமே போயிருக்கக்கூடிய பங்கை அவர்கள் பெற்றுக்கொள்வார்கள்.

யோசேப்பின் கோத்திரம் என்று தனியாக ஒன்று இல்லாமலேயே இஸ்ரவேலுக்குப் பன்னிரண்டு கோத்திரங்கள் உண்டானது இப்படித்தான். எப்பிராயீமும் மனாசேயும் அவனுடைய இடத்தைப் பெறுகிறார்கள். தயவின் நிமித்தம் மூத்தமகனாக்கப்பட்ட யோசேப்பு பெற்ற இரட்டிப்பான பங்கு (ரூபன் பாவத்தினால் அதை இழந்திருந்தான்) இந்தச் சுவீகாரத்தின் வழியாகக் கொடுக்கப்பட்டது.

மனமறிய. யாக்கோபு ஏறக்குறைய கண்பார்வை இழந்திருந்தாலும் (48:10), இது வழக்கத்திற்கு மாறானது என்று அறிந்து, வேண்டுமென்றே அப்படிச் செய்தான். கலாச்சார ரீதியாக வரிசைமுறை முக்கியம் என்று அவன் அறிந்திருந்தான்; ஆனாலும் தெய்வீக உள்ளுணர்வினால் வேறுவிதமாகத் தெரிந்துகொண்டான்.

இந்த மாதிரி ஆதியாகமம் முழுவதும் திரும்பத் திரும்ப வருகிறது — மூத்தவனுக்கு மேலாக இளையவன் தெரிந்துகொள்ளப்படுகிறான்: காயீனுக்கு மேலாக ஆபேல், இஸ்மவேலுக்கு மேலாக ஈசாக்கு, ஏசாவுக்கு மேலாக யாக்கோபு, இப்பொழுது மனாசேக்கு மேலாக எப்பிராயீம். தேவனுடைய தெரிந்துகொள்ளுதல் மனித வழக்கத்தைப் பின்பற்றுவதில்லை.

நான் பிறந்த நாள்முதல் இந்த நாள்வரைக்கும் என்னை ஆதரித்துவந்த தேவன். தேவனுடைய பராமரிப்பைப் பற்றிய ஒரு அழகான சுருக்கம். மரணத்தருவாயிலிருக்கும் யாக்கோபு, தன் 147 வருடங்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, மாறாத ஒரே இழையைக் காண்கிறான் — தேவன் அவனைப் போஷித்தார் (ஆங்கில (KJV) உரையில் இங்கே 'போஷித்த' என்ற சொல் உள்ளது).

அதே தேவன் இன்றும் தம்முடைய மக்களைப் போஷிக்கிறார். ஒவ்வொரு உணவும் அவருடைய பராமரிப்பே. முடிவில் திரும்பிப் பார்க்கும் விசுவாசியும் இதே வார்த்தைகளைச் சொல்லுவான். ஆதாமுக்குத் திறந்த அதே கரம் இன்றும் எனக்குத் திறக்கிறது.

என்னை மீட்ட தூதன் — யாக்கோபு தேவனுக்கே இணையாக வைக்கிற மொழி (வசனம் 15). மனுவுருவாவதற்கு முந்தைய வடிவிலிருக்கும் கிறிஸ்துவையே யாக்கோபு இங்கே பெயரிட்டுச் சொல்லுகிறான்; அவரே பெனியேலில் அவனோடு போராடி, அவனுடைய நாட்களெல்லாம் அவனோடு நடந்தவர்.

எல்லாத் தீமைக்கும் விலக்கி என்னை மீட்ட தூதன். அதே கிறிஸ்து ஒவ்வொரு விசுவாசியையும் எல்லாத் தீமைக்கும் விலக்கி மீட்டிருக்கிறார். கிருபையின் வாழ்க்கையைச் சுருக்கிச் சொல்லும் வசனம் இது.

அது எனக்குத் தெரியும், என் மகனே, எனக்குத் தெரியும். யாக்கோபு உறுதியாக இருக்கிறான். அந்த ஆசீர்வாதம் அவனுடைய சொந்த விருப்பத்திலிருந்து அல்ல, தீர்க்கதரிசன உள்நோக்கிலிருந்து வந்தது. வேறுவிதமாக விரும்புகிறவர்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி, கலாச்சாரத்திற்கு எதிரான ஒரு உறுதியான நம்பிக்கையை ஒரு விசுவாசி சில நேரங்களில் அன்போடு பற்றிக்கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது.

எப்பிராயீம் உண்மையாகவே மனாசேயைவிடப் பெரியவனானான் — வடக்கு ராஜ்யத்தின் மேலோங்கிய கோத்திரமானான். தீர்க்கதரிசிகளின் புத்தகங்களில் எப்பிராயீம் சில நேரங்களில் வடக்கு இஸ்ரவேல் முழுவதையும் குறிக்கிறது.