திடுக்கிடவைக்கும் ஒரு சுயமதிப்பீடு. சூழ்ச்சியினால் செல்வத்தைச் சேர்த்த மனிதன் அறிக்கையிடுகிறான்: அடியேனுக்கு தேவரீர் காண்பித்த எல்லா தயவுக்கும் ... நான் எவ்வளவேனும் தகுதியுள்ளவன் அல்ல. பெருமை உடைக்கப்பட்டது.

இருபது வருடங்களுக்கு முன் பெத்தேலில் அவன் செய்த ஆணவமான பொருத்தனையோடு (28:20-22) ஒப்பிடுங்கள் — அது தேவனுக்கு விதித்த நிபந்தனைகளால் நிறைந்திருந்தது. இப்போது அவன் நிபந்தனைகளின்றி, வெறுங்கையோடு ஜெபிக்கிறான். சூழ்ச்சிக்காரன் பாடம் கற்றுக்கொண்டான்.

யாக்கோபு தனிமையாக இருந்தான். மனைவிகள், மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், மந்தைகள் — எல்லாவற்றையும் அவன் முன்னதாக அனுப்பியிருந்தான். தனக்கும் தேவனுக்கும் இடையில் எதுவும் மீதியில்லாத மனிதனையே தேவன் மிக ஆழமாகச் சந்திக்கிறார்.

எபிரெயம் வெறுமனே மனிதன் (ஈஷ்) என்று சொல்கிறது, ஆனால் அவர் மனிதனைவிட மேலானவர் என்பதைச் சூழல் காட்டுகிறது. ஓசியா 12:4 அவரை ஒரு தூதன் என்று அழைக்கிறது; யாக்கோபு தேவனோடு போராடி மேற்கொண்டான் என்று 28 ஆம் வசனம் சொல்கிறது; 30 ஆம் வசனம் அந்த இடத்தை பெனியேல் — தேவனுடைய முகம் — என்று அழைக்கிறது. இது ஒரு தேவ தரிசனம் — மனிதனாக வருவதற்கு முந்தைய கிறிஸ்துவே.

தேவன் யாக்கோபை உடனடியாக உடைத்திருக்க முடியும். அதற்குப் பதிலாக, பொழுது விடியும்வரை அவனைப் போராடவிட்டு, அதன்பின்னரே தொடையைத் தொட்டார். போராட்டம் யாக்கோபின் தவிப்பை நிரூபித்த பின்பே அவனை முடமாக்கும் தொடுதல் வந்தது.

தேவன் இன்றும் இப்படியே செயல்படுகிறார். போராடுபவர்களை அவர் சில வேளைகளில் நீண்டகாலம் போராடவிடுகிறார்; பின்பு அவர்களுடைய பெலத்தின் இடத்திலேயே அவர்களைத் தொடுகிறார் — அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பெலத்தில் நடப்பதைவிட, அவர்மேல் சாய்ந்துகொள்வதற்காக.

தவிப்போடிருக்கும் ஒவ்வொரு பரிசுத்தவானின் கதறல்: உம்மைப் போகவிடமாட்டேன். முடமாக்கப்பட்ட யாக்கோபு, தன்னை அழிக்கக்கூடியவரை விடமறுப்பதன்மூலம் மேற்கொள்கிறான்.

இதுவே மேற்கொள்ளும் ஜெபத்தின் மாதிரி — சொல்வன்மையோ சூத்திரமோ அல்ல, தேவனுடைய ஆசீர்வாதம் இல்லாமல் அவருடைய சமுகத்தைவிட்டு விலக மறுப்பதே. பற்றிக்கொண்டிருங்கள். நீங்கள் அப்படிச் செய்வீர்களா என்று பார்க்க அவர் காத்திருக்கிறார்.

யாக்கோபு என்பதற்கு “இடத்தைப் பறிப்பவன்” அல்லது “ஏமாற்றுபவன்” என்று பொருள். இஸ்ரவேல் என்பதற்கு “தேவனோடு போராடுகிறவன்” அல்லது “தேவனோடு பிரபு” என்று பொருள். அவனுடைய குணத்திற்கே புதுப்பெயர் சூட்டப்படுகிறது. ஏமாற்றுபவன் பிரபுவாகிறான்.

தேவன் கடந்தகாலத்தை அழித்துவிடுவதில்லை — யாக்கோபு தன் வாழ்நாள் முழுவதும் நொண்டியாகவே இருக்கிறான். ஆனால் அவர் எதிர்காலத்திற்குப் புதிய பெயரிடுகிறார். தன் வஞ்சகங்களுக்காக அறியப்பட்ட மனிதன், தேவனோடு போராடியதற்காக அறியப்படுகிறவனாகிறான்.

பெனியேல் — தேவனுடைய முகம். தேவனை ஒருவனும் ஒருநாளும் பார்த்ததில்லை என்று யோவான் 1:18 சொல்கிறது — ஆனால் மனிதனாக வருவதற்கு முந்தைய தோற்றத்தில் தேவகுமாரன் யாக்கோபினாலும் மற்றவர்களாலும் காணப்பட்டார்; இல்லாவிட்டால் உயிரைப் பறிக்கக்கூடிய அந்த மகிமைக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையில் அவர் மத்தியஸ்தராக நின்றார்.

யாக்கோபு உயிரோடு, ஆனால் நொண்டிக்கொண்டே நடந்துசென்றான். தேவனை முகமுகமாகச் சந்திப்பதற்கு ஒரு விலை உண்டு. தழும்பில்லாத பரிசுத்தவான் அவரைச் சந்திக்காமல் இருந்திருக்கலாம்; நொண்டுகிறவன் சந்தித்திருக்கிறான்.

ஒரு புதிய நாள், ஒரு புதிய பெயர், ஒரு புதிய நொண்டி நடை. அந்த இரவிலிருந்து மூன்று காரியங்கள் வெளிவந்தன. பலவானாக யாப்போக்குக்குள் நுழைந்த மனிதன் பலவீனனாக வெளியேறினான் — ஆனால் தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தோடு நடந்தான்.

அந்த நொண்டி நடை அவனுடைய வாழ்நாள் முழுவதும் நிலைத்திருக்கும். தேவனோடான சில சந்திப்புகள் நிரந்தரமான அடையாளத்தை விட்டுச்செல்கின்றன. அந்த அடையாளம் தோல்வியின் அறிகுறி அல்ல; அது உண்மைத்தன்மையின் முத்திரை.