ஆபிராமுக்குச் சொல்லப்பட்ட முதல் வார்த்தை ஒரு பிரிவினை. விட்டுவிடவேண்டிய மூன்று காரியங்கள் — தேசம், இனம், தகப்பனுடைய வீடு. இறுகிக்கொண்டே வரும் ஒருமைய வட்டங்கள். விட்டுவிட மிகவும் விலையுயர்ந்தது கடைசியாகப் பெயரிடப்படுகிறது.

“நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்திற்கு” — சேருமிடம் சொல்லப்படவில்லை. விசுவாசத்தின் வழி படிப்படியாகக் காண்பிக்கப்படுகிறது; முன்கூட்டியே ஒரு வரைபடமாகக் கையில் கொடுக்கப்படுவதில்லை.

எபிரெயர் 11:8 — “விசுவாசத்தினாலே ஆபிரகாம் தான் உரிமைப்பங்காகப் பெறப்போகிற இடத்திற்குப் போக அழைக்கப்பட்டபோது, கீழ்ப்படிந்து, தான் போகும் இடம் எதுவென்று தெரியாமல் புறப்பட்டுப்போனான்.”

ஆபிராமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் பாபேலின் தலைகீழ். பாபேல் நமக்குப் பெயர் உண்டாகச் செய்வோம் என்றது. தேவன் ஆபிராமிடம் உன் பெயரைப் பெருமைப்படுத்துவேன் என்கிறார். வேறுபாடு — உண்டாக்குவது யார் என்பதில்.

நிலைத்திருக்கும் ஒரு பெயர் மனிதன் உண்டாக்குவதால் அல்ல, தேவன் உண்டாக்குவதால் மட்டுமே வருகிறது. உங்கள் சொந்தப் பெயரை உண்டாக்க முயலுங்கள், அது நொறுங்கிப்போகும். உங்கள் பெயரைத் தேவன் உண்டாக்கும்படி ஒப்புக்கொடுங்கள், அது என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.

இந்த உடன்படிக்கைக்குப் பிரபஞ்ச அளவிலான வீச்சு உண்டு. பூமியிலுள்ள வம்சங்களெல்லாம் — ஒரே மனிதன் மூலமாக. ஆபிரகாமின் சந்ததியாகிய கிறிஸ்துவின் மூலமாக ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் கோத்திரத்திற்கும் மொழிக்கும் ஆசீர்வாதம் வரவிருந்தது.

கலாத்தியர் 3:8 இந்த வசனத்தை வெளிப்படையாக “ஆபிரகாமுக்கு நற்செய்தியாக முன்னறிவித்தது” என்று அழைக்கிறது. ஒரே சந்ததியின் மூலம் எல்லா ஜாதிகளுக்கும் ஆசீர்வாதம் என்ற வாக்குத்தத்தம், விதை வடிவிலுள்ள சுவிசேஷமே.

ஆபிரகாமின் வம்சத்தை ஆசீர்வதிக்கிறவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமும் அதைச் சபிக்கிறவர்களுக்கு நியாயத்தீர்ப்பும் என்ற கொள்கை வரலாற்றில் மீண்டும் மீண்டும் உறுதியாவதைப் பல விசுவாசிகள் காண்கிறார்கள். யூத மக்கள், உடைபடாத உடன்படிக்கைக்கு ஒரு விசித்திரமான, நிலைத்திருக்கும் சாட்சியாக இருக்கிறார்கள்.

எழுபத்தைந்து வயது. ஓர் இளம் சாகசக்காரன் அல்ல — நிலைபெற்று வாழ்ந்த, நிறுவப்பட்ட ஒரு மனிதன். தேவனுடைய அழைப்பு நம்முடைய நேரத்தில் அல்ல, அவருடைய நேரத்தில் வருகிறது. எழுபது வயதுகளிலுள்ள மனிதர்களையும் அவர் இன்றும் அழைக்கிறார்.

லோத்து அவனோடு போனான் — முதலில் ஒரு சிறிய அடிக்குறிப்பு, பின்னர் ஒரு நீண்ட சிக்கல். தேவன் கொண்டுவரச் சொல்லாததைக் கூடவே சுமந்துசெல்வது பெரும்பாலும் பயணத்தைச் சிக்கலாக்குகிறது.

சந்ததியைக் குறித்த முதல் வாக்குத்தத்தம். இங்குள்ள எபிரெய வார்த்தை வேதாகமத்தின் மிக முக்கியமான வார்த்தைகளில் ஒன்றாக மாறும் — ஈசாக்கு, இஸ்ரவேல் வழியாக இறுதியில் கிறிஸ்துவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது (கலாத்தியர் 3:16).

வெளிப்பாட்டிற்கு ஆபிராமின் பதில் ஒரு பலிபீடம். தேவன் தெளிவாகப் பேசிய ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு பலிபீடம் தொடர்ந்தது. இந்த முறை தேவபக்தியுள்ள வாழ்க்கையை அடையாளப்படுத்துகிறது — தெய்வீகச் சந்திப்பு, ஆராதனையுள்ள பதில்.

பதிவுசெய்யப்பட்ட ஆபிராமின் முதல் தோல்வி. பஞ்சத்தால் எகிப்துக்குத் தள்ளப்பட்டு — அங்கே போகக் கட்டளையிடப்படாமல் — அவன் தன்னைக் காத்துக்கொள்ளப் பொய் சொல்லுகிறான்; தன் மனைவியையும் தன் சாட்சியையும் ஆபத்திற்குள்ளாக்குகிறான்.

அந்தப் பொய் தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பாதி உண்மை; அவள் அவனுடைய ஒருவழிச் சகோதரி. ஆனால் சம்பந்தப்பட்ட உண்மையை மறைக்கும்போது பாதி உண்மை முழு வஞ்சகமாகிறது. விசுவாசம் தன் விளைவுகளைக் காக்கப் பொய்களைச் சார்ந்திருக்கவேண்டியதில்லை.

இந்தப் பாடம் கடுமையானதும் இரக்கமுள்ளதுமாக இருக்கிறது. தேவனால் அழைக்கப்பட்ட மனிதர்களும் தவறுகிறார்கள். இந்த அதிகாரம் இருந்தபோதிலும், புதிய ஏற்பாட்டின் விசுவாச வீரர்கள் பட்டியலில் ஆபிரகாமின் பெயர் இருக்கிறது. உண்மையான விசுவாசத்தின் உண்மையான பாவங்களைக் கிருபை மூடுகிறது.