இஸ்ரவேலின் நாட்காட்டியில் புத்தாண்டு நாள் (12:2 உடன் ஒப்பிடுக). வருடத்தின் முதல் நாள், தேவனுடைய நியமனத்தினால், தேவனுடைய வாசஸ்தலம் அவருடைய மக்கள் நடுவில் நிறுவப்பட்ட நாளாக ஆனது. இரட்சிப்பே நாட்காட்டியைத் தொடங்கிவைக்கிறது.

இந்தச் சித்திரம் பலவற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மனந்திரும்புதலின்போது தேவன் ஒரு மனித இருதயத்தில் தம்முடைய வாசஸ்தலத்தை அமைக்கும்போது, ஒரு புதிய நாட்காட்டி தொடங்குகிறது. அவர் இல்லாத வாழ்க்கையின் பழைய காலவரிசை நீங்கி, அவர் உள்ளே வாசம்செய்வதிலிருந்து தொடங்கும் புதிய காலவரிசை அதன் இடத்தில் வருகிறது.

ஒரு சுருக்க வசனம். தேவன் சொன்னபடியே மோசே சரியாகச் செய்தான். பின்பு அதிகாரம் அந்தத் துல்லியமான நிறைவேற்றத்தை ஒவ்வொன்றாகக் காட்டுகிறது: மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் பெட்டி, பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் மேஜை, அதற்கு எதிரே குத்துவிளக்கு, திரைக்கு முன்பாகத் தூபபீடம், பிராகாரத்தில் வெண்கலப் பலிபீடம், அவற்றுக்கு நடுவே தொட்டி, பிராகாரத்தின் தொங்கு திரைகள், வாசல், அபிஷேகம்.

திரும்பத் திரும்ப வரும் சொற்றொடர் யெகோவா கற்பித்தபடியே — இந்த அதிகாரத்தில் ஏழு முறை வருகிறது — இதுவே இந்த அதிகாரத்தின் ஆராதனைப் பல்லவி. இந்தக் கவனமான கீழ்ப்படிதலே மகிமைக்கான இடத்தை ஆயத்தப்படுத்தியது.

இவ்விதமாக மோசே வேலையை முடித்தான். எபிரெய வார்த்தைகள் ஆதியாகமம் 2:1-2 ஐ எதிரொலிக்கின்றன — வானமும் பூமியும், அவைகளில் இருக்கிற அனைத்தும் உண்டாக்கப்பட்டு முடிந்தன... தேவன் தாம் செய்த தம்முடைய செயலை ஏழாம் நாளிலே நிறைவேற்றி. மோசேயின் ஆசரிப்புக்கூடாரம் சிறிய வடிவில் ஒரு புதிய படைப்பு — முடிக்கப்பட்ட ஒரு வேலையில் தேவன் மனிதனோடு வாசம்செய்கிறார்.

மீட்பின் ஒவ்வொரு முக்கிய மைல்கல்லிலும் இந்த மாதிரி மீண்டும் வருகிறது. தேவனோ அவருடைய ஊழியக்காரனோ வேலையை முடிக்கிறார்கள்; பின்பு மகிமை இறங்குகிறது. சிலுவையில் இயேசு — முடிந்தது (யோவான் 19:30) — பின்பு புதிய உடன்படிக்கையின் மகிமை முன்னேறுகிறது.

முழுப் புத்தகத்தின் உச்சக்கட்ட வசனம். சீனாய்மலையின்மேல் இறங்கியிருந்த அதே மகிமை (24:16-17) இப்போது ஆசரிப்புக்கூடாரத்தின்மேல் இறங்குகிறது. இஸ்ரவேல் நெருங்க முடியாத ஒரு மலையிலிருந்து, தேவன் அவர்களுடைய முகாமின் நடுவிலுள்ள ஒரு கூடாரத்திற்குள் வருகிறார்.

வெளிப்படுத்தலின் போக்கு. ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் தேவனுடைய பிரசன்னம் அவருடைய மக்களுக்கு இன்னும் அருகில் வருகிறது. சீனாய் → ஆசரிப்புக்கூடாரம் → ஆலயம் → கிறிஸ்து மாம்சமானது → உள்ளே வாசம்செய்யும் ஆவியானவர் → புதிய எருசலேம். ஒவ்வொரு அடியும் முந்தையதைவிட அருகில்.

மோசேயும்கூட உள்ளே நுழைய முடியவில்லை. மகிமை அவ்வளவு தீவிரமாக இருந்தது. மலையின்மேல் தேவனோடு முகமுகமாகப் பேசியிருந்த மனிதனால், மேகம் நிறைந்த அந்தக் கூடாரத்தில் நிற்க முடியவில்லை.

சாலொமோனின் ஆலயப் பிரதிஷ்டையின்போதும் இதுவே நடந்தது (1 இராஜாக்கள் 8:10-11). தேவனுடைய மகிமை அதன் முழுமையில் வரும்போது, ஆசாரியர்களாலும் நிற்க முடியாது. தேவனோடு உண்மையான சந்திப்பு எப்போதும் அவருக்கு மிக நெருக்கமானவர்களையும் மேற்கொண்டுவிடுகிறது.

மேகமே வழிகாட்டியானது. அது எழும்பியபோது மக்கள் பயணம்செய்தார்கள்; அது தங்கியபோது அவர்கள் பாளயமிறங்கினார்கள். அவர்களுடைய நடமாட்டங்கள் அவர்களுடையவை அல்ல.

விசுவாசிக்கு இதற்கு இணையானது: ஆவியில் நடப்பது என்றால், அவர் அசையும்போது அசைவதும், அவர் தங்கும்போது இளைப்பாறுவதும் ஆகும். எவர்கள் தேவனுடைய ஆவியானவராலே நடத்தப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் தேவனுடைய குமாரர்களாக இருக்கிறார்கள் (ரோமர் 8:14). மேகத்தைப் பின்பற்றும் வாழ்க்கையே ஆவியானவர் நடத்தும் வாழ்க்கை.

யாத்திராகமத்தின் கடைசி வசனம். எகிப்தில் அடிமைத்தனத்திலிருந்த இஸ்ரவேலோடு தொடங்கிய புத்தகம், தேவனுடைய மகிமை அவர்களுடைய முகாமின்மேல் கண்ணுக்குத் தெரியும்படி தங்கியிருப்பதோடு முடிவடைகிறது. அடிமைத்தனத்திலிருந்து அவருடைய பிரசன்னத்திற்கான பயணம் நிறைவுபெற்றது.

அவர்களெல்லோருடைய கண்களுக்கும் நேரடியாக. மகிமை ஒரு தனிப்பட்ட இடத்தில் மறைக்கப்படவில்லை. முழுத் தேசமும் அதைக் காண முடிந்தது. விசுவாசிக்கும் இதுவே பொருந்தும் — உங்களுடைய வெளிச்சம் அவர்களுக்கு முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது (மத்தேயு 5:16). மகிமை காணப்படுவதற்காகவே இருக்கிறது.