அகித்தோப்பேலின் திட்டம் (vv. 1-3) ஒரு போர்வீரனுடையது: 12,000 பேரை, இன்று இரவு, அவன் களைத்தவனும் கை வலிமையற்றவனுமாக இருக்கும்போது தாக்குதல் — ராஜா களைத்தவனாக பகூரிமுக்கு அப்பால் தன் தங்குமிடத்திற்கு வந்திருந்தான் (16:14) — கூட்டத்தைச் சிதறடித்து, ராஜாவைமட்டும் வெட்டி. போர் இல்லை, உள்நாட்டுப் போர் இல்லை; ஒரே ஒரு மரணம், மக்கள் சமாதானத்தோடு இருப்பார்கள். இது மிகச் சரியானது. தாவீதின் ஓட்டத்தைப் பின்பற்றி வந்த ஒவ்வொரு வாசகனுக்கும் தெரியும், அந்த இரவில் அவன் பிடிபட்டிருக்கக்கூடும் என்று; 14-ஆம் வசனத்தின் கனம் உணரப்படவேண்டும் என்பதற்காகவே கதைசொல்லி அதை நமக்குத் தெரியப்படுத்தியிருக்கிறார். நான் — அகித்தோப்பேல் தானே அதை நடத்துவான்; ஒருகாலத்தில் தாவீதோடு அமர்ந்திருந்த ஆலோசகன் தன் சொந்தக் கையால் அவனைக் கொல்ல ஆயத்தமாக இருக்கிறான்.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் 3-ஆம் வசனம் நீ தேடுகிற மனிதன் எல்லோரும் திரும்பினதற்குச் சமம் என்று இருக்கிறது — எபிரெயம் தெளிவற்றது; செப்துவஜிந்த் ஏறக்குறைய மணமகள் தன் கணவனிடம் திரும்புவதுபோல என்று வாசிக்கிறது; ஒரே மனிதன் இறந்தால் இஸ்ரவேல் முழுவதும் மணமகளைப்போல அப்சலோமிடம் வீடுதிரும்பும் என்பதே அதன் பொருள் என்று சிலர் எடுத்துக்கொள்ளுகிறார்கள். இந்த ஆய்வு அந்தக் கடினத்தைக் குறிப்பிடுகிறது, அதன்மேல் எதையும் கட்டுவதில்லை. வாசகர்கள் நெடுங்காலமாக சங்கீதம் 41:9-ஐ — என்னுடைய உயிர்நண்பனும், நான் நம்பினவனும், என்னுடைய அப்பம் சாப்பிட்டவனுமாகிய மனிதனும், என்மேல் தன்னுடைய குதிகாலைத் தூக்கினான் — இந்த ஆலோசனையின் அருகில் வைத்திருக்கிறார்கள்; சங்கீதம் யாருடைய பெயரையும் சொல்லுவதில்லை, அந்த வாசிப்பு திருச்சபையினுடையது, ஆனால் அது விவரிக்கும் காயம் இங்கே இருக்கிறது; இந்த வார்த்தை அப்சலோமின் பார்வைக்கும், இஸ்ரவேலுடைய எல்லா மூப்பர்களின் பார்வைக்கும் நலமாகத் தோன்றியது என்று 4-ஆம் வசனம் சேர்க்கிறது.

அப்பொழுது அப்சலோம் ஒரு விசித்திரமான காரியம் செய்கிறான்: ஒரு திட்டம் ஏற்கனவே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருந்தும், அற்கியனான ஊசாயைக் கூப்பிட்டு (v. 5), அவன் சொல்வதையும் கேட்போம் என்கிறான். கதைசொல்லி அதை விளக்குவதில்லை — வீண்பெருமையோ, எச்சரிக்கையோ, தன் தகப்பனின் நண்பனும் ஒப்புக்கொள்வதைக் கேட்கும் விருப்பமோ — இந்த ஆய்வு அதை 14-ஆம் வசனத்தின் முதல் காணக்கூடிய தொடுதலாக எடுத்துக்கொள்ளுகிறது. ஊசாய் கவனமாகத் தொடங்குகிறான்: இந்தமுறை ... நல்லதல்ல — தவறு அல்ல, நேரம் மட்டும் தவறு — பின்பு வேதாகமத்திலுள்ள வற்புறுத்தும் பேச்சுகளில் மிகச் சிறந்தவற்றில் ஒன்றான ஒரு பேச்சைக் கட்டுகிறான்; அதன் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் தாவீதுக்கு ஒரு இரவை வாங்கித்தருவதற்காகவே அமைக்கப்பட்டது.

திட்டத்தை ஆபத்தானதாகவும் மாற்றுவழியை மகிமையானதாகவும் காட்டுவதே அவனுடைய முறை. உம்முடைய தகப்பனும் அவனுடைய மனிதர்களும் பெலசாலிகள் என்றும், காட்டிலே குட்டிகளைப் பறிகொடுத்த கரடியைப்போல கோபமுள்ளவர்கள் என்றும் நீர் அறிவீர் (v. 8; cf. நீதிமொழிகள் 17:12) — பெலிஸ்தரோடு போரிட்ட அந்தப் பழைய வீரன் களைத்தவன் அல்ல, மூலையில் நெருக்கப்பட்டவன். அவர் இப்பொழுது ஒரு கெபியிலாவது ... ஒளிந்திருப்பார் (v. 9) — இரவுத் தாக்குதல் தவறான மனிதர்களைச் சந்திக்கும், ஆரம்பத்தில் ஏற்படும் ஒரு இழப்பு வதந்தியைப் பரப்பும்: அப்சலோமுக்குப் பின்செல்லுகிற வீரர்கள் கொலை செய்யப்பட்டார்கள். சிங்க இருதயமுள்ளவனும் கலங்கிப்போவான் (v. 10). இவை எல்லாம் பயத்தின்மேலும், அப்சலோமின் மனதிலுள்ள தன் தகப்பனின் உருவத்தின்மேலும் விளையாடுகின்றன; 1 சாமுவேல் முழுவதும் கட்டப்பட்ட தாவீதின் புகழே ஊசாய் பயன்படுத்தும் ஆயுதம் என்பதை வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும்.

இப்பொழுது முகஸ்துதி: தாண்முதல் பெயெர்செபாவரை இருக்கிற கடற்கரை மணலைப்போல திரளான இஸ்ரவேலர்கள் எல்லோரும் — முழுத் தேசமும் அப்சலோமின் கொடியின்கீழ், நீரும் யுத்தத்திற்குப் போகவேண்டும்: பன்னிரண்டாயிரம் பேரோடு ஒரு ஆலோசகன் அல்ல, ராஜாவே முன்னணியில். மக்கள் பார்க்கும்படி இரதங்களையும் ஐம்பது ஓட்டக்காரர்களையும் வைத்துக்கொண்ட மனிதனுக்காகவே இந்தச் சித்திரம் வரையப்பட்டது (15:1). பின்பு கவிதை (vv. 12-13): பனி பூமியின்மேல் இறங்குவதுபோல அவர்மேல் இறங்குவோம் — சத்தமில்லாமல், முழுமையாக — அவர் ஒரு பட்டணத்தில் இருந்தால், இஸ்ரவேலர்கள் எல்லோரும் அந்தப் பட்டணத்தின்மேல் கயிறுகளைப் போட்டு, அங்கே ஒரு பொடிக்கல்லும் இல்லாமற்போகும்வரை, அதை இழுத்து ஆற்றிலே போடுவார்கள். இது கம்பீரமானது, அர்த்தமற்றதும் கூட; இது எல்லாவற்றையும் தாமதப்படுத்துகிறது.

ஊசாய் என்ன செய்திருக்கிறான் என்பதை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது. துல்லியமான, விரைவான ஒரு தாக்குதலை முழுத் தேசத்திலிருந்தும் ஆட்களைத் திரட்டும் வேலையாக மாற்றியிருக்கிறான், அதற்குப் பல நாட்கள் ஆகும்; அப்சலோமைப் போர்க்களத்தில் இறக்கியிருக்கிறான், அங்கே யோவாப் அவனை எட்டமுடியும்; அகித்தோப்பேலின் பேச்சைவிட அதிகப் போர்வேகத்தோடு ஒலிக்கும் மொழியில் இதையெல்லாம் செய்திருக்கிறான். சரியான ஆலோசனை பெரும்பாலும் எளிமையானது, தவறான ஆலோசனை பரவசமூட்டுவது என்று அறிந்த வாசகர்களுக்கு இந்த அதிகாரமே பாடப்பகுதி. அப்சலோம் கடற்கரை மணலைப்போல என்பதை — ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் (ஆதியாகமம் 22:17) — தன் சொந்தப் படைக்குப் பொருத்தப்படுவதைக் கேட்கிறான், ஆனால் அதைப் பொருத்துகிறவன் தன் தகப்பனின் நண்பன் என்பதைக் கேட்பதில்லை.

இந்த அதிகாரத்தின் முக்கிய வசனம், சரித்திரப் புத்தகங்களில் தேவனுடைய பராமரிப்பைக் குறித்த மிகத் தெளிவான கூற்றுகளில் ஒன்று. முதலில் மனிதப் பக்கம்: அப்சலோமும் இஸ்ரவேல் மனிதர்கள் அனைவரும்: ... அற்கியனான ஊசாயின் ஆலோசனை நல்லது என்றார்கள் — வாசகன் இப்பொழுதுதான் கேட்ட காரணங்களுக்காக எடுக்கப்பட்ட ஒரு சுயாதீனமான முடிவு. பின்பு கதைசொல்லியின் குறிப்பு, அவர் கொடுப்பதுபோலவே சரியாக: இப்படி யெகோவா அப்சலோமின்மேல் தீங்கு வரச்செய்வதற்காக, அகித்தோப்பேலின் நல்ல ஆலோசனையை அழிக்கிறதற்கு யெகோவா கட்டளையிட்டார். கதைசொல்லி அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையை நல்ல என்று அழைக்கிறார் — அதுவே சிறந்த திட்டம், யெகோவா அப்படிக் கட்டளையிட்டதால்தான் அது ஒதுக்கப்பட்டது. 15:31-இல் தாவீது செய்த ஜெபத்திற்கு இங்கே பதில் கிடைக்கிறது, ஒரு ஆலோசனை மன்றத்தில், தாங்கள் அதற்குப் பதில் கொடுக்கிறோம் என்று அறியாத மனிதர்களால்.

இந்த வசனம் ஒன்றாகப் பிடித்துவைத்திருப்பதை இந்த ஆய்வு வெளிக்கொண்டுவருகிறது: ஒரு ஜெபம், ஒரு தந்திரம், வீண்பெருமையுள்ள ஒரு இளவரசன், வற்புறுத்தும் ஒரு பேச்சு, தேவனுடைய நோக்கம் — எல்லாம் ஒரே நிகழ்வில், அவற்றுக்கு இடையே எந்தத் தையலும் இல்லாமல். வேதம் வேறு இடங்களிலும் இதையே சொல்லுகிறது — ராஜாவின் இருதயம் யெகோவாவின் கையில் ... இருக்கிறது (நீதிமொழிகள் 21:1); யெகோவாவுக்கு விரோதமான ஞானமும், புத்தியும், ஆலோசனையும் இல்லை (நீதிமொழிகள் 21:30). இந்த வசனம் நோக்கத்தையும் சொல்லுகிறது: அப்சலோமின்மேல் தீங்கு வரச்செய்வதற்காக. தாவீதின் வீட்டின்மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பும் (12:10) கலகக்காரன்மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பும் ஒரே பாதையில் ஓடுகின்றன, யெகோவா இரண்டையும் ஆளுகிறார். தேவன் அப்சலோமைத் தெரிந்தெடுக்கச் செய்தார் என்று கதைசொல்லி சொல்லவில்லை என்பதை வாசகர்கள் கவனிக்கவேண்டும்; தேவன் விளைவைக் கட்டளையிட்டார், அப்சலோம் தெரிந்தெடுத்தான் என்றே அவர் சொல்லுகிறார்.

ஊசாய் தன் வெற்றியை நம்புவதில்லை. அவன் ஆசாரியர்களிடம் இதன் இதன்படி அகித்தோப்பேல் ... ஆலோசனை சொன்னான்; நானோ இதன் இதன்படி ஆலோசனை சொன்னேன் (v. 15) என்று சொல்லி, அவசரச் செய்தி அனுப்புகிறான்: நீர் இன்று இரவு வனாந்திரத்தின் பள்ளத்தாக்கிலே தங்கவேண்டாம் ... தாமதம் இல்லாமல் அக்கரைக்குப் போகவேண்டும் — அப்சலோம் மீண்டும் மனம் மாறிவிடக்கூடும் என்பதற்காக. 15:35-36-இன் சங்கிலி செயல்படுகிறது: சாதோக்கிடமும் அபியத்தாரிடமும் இருந்து அவர்களுடைய மகன்கள் யோனத்தானும் அகிமாசும் வரை — அவர்கள் நகரத்திற்குத் தெற்கேயுள்ள நீரூற்றான என்ரோகேல் அருகில் காத்திருந்தார்கள் (v. 17) — யாருடைய கண்ணிலும் படாமல் வந்துபோகக்கூடிய ஒரு வேலைக்காரி மூலம் (ஆங்கில KJV இங்கே வேலைக்காரப் பெண்ணுக்கு ஒரு பழைய சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறது). 14-ஆம் வசனத்திலுள்ள தேவனுடைய கட்டளை எவ்வளவு பெரிய அளவில் சிறிய, ஆபத்தான வேலைகளை நன்றாகச் செய்கிற மனிதர்களால் நிறைவேறுகிறது என்பதை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது.

ஒரு வாலிபன் அவர்களைக் கண்டு, அப்சலோமுக்கு அறிவித்தான் (v. 18). ஒவ்வொரு கண்ணியும் உறுதியாக நிற்கிறது, பின்பு ஒரு பையன் அதை உடைக்கிறான்; ஓட்டக்காரர்கள் பகூரிமுக்கு — சீமேயியின் ஊர் — ஓடுகிறார்கள், ஒரு மனிதனுடைய வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்; அவனுடைய முற்றத்தில் ஒரு கிணறு இருந்தது; அதில் இறங்கினார்கள். கதைசொல்லி வெற்றிகளை எவ்வளவு முழுமையாகக் கொடுக்கிறாரோ, நூலிழையில் தப்பியவைகளையும் அவ்வளவு முழுமையாகக் கொடுக்கிறார். 15-22 வசனங்களின் வேகத்தை வாசகர்கள் உணரவேண்டும்: பந்தயம் முழுவதும் அந்த இரவின்மேலேயே இருக்கிறது, அகித்தோப்பேல் இன்று இரவு என்று கேட்டான், பொழுதுவிடிகிறதற்குள்ளாக தாவீது கடந்துபோனதே (v. 22) அந்த இடைவெளி. விளைவைக் கட்டளையிட்ட யெகோவா தம்முடைய ஊழியக்காரர்களை ஓடுவதிலிருந்து விடுவிக்கவில்லை.

பகூரிமைச் சேர்ந்த பெயர் தெரியாத ஒரு பெண் ஒரு பாயினாலும் ஒரு கூடை தானியத்தினாலும் ராஜ்ஜியத்தைக் காப்பாற்றுகிறாள். அவள் கிணற்றை மூடி, உலர்த்துவதுபோல அதன்மேல் தானியத்தைப் பரப்புகிறாள்; அப்சலோமின் மனிதர்கள் அகிமாசும் யோனத்தானும் எங்கே என்று கேட்டபோது, வாய்க்காலுக்கு அந்தப் பக்கத்திற்கு போய்விட்டார்கள் (v. 20) என்று பதில் சொல்லுகிறாள். அவர்கள் தேடுகிறார்கள், காணாமல் திரும்புகிறார்கள்; அந்த இருவரும் மேலே ஏறிவந்து ஓடுகிறார்கள் (v. 21). வீட்டின்மேல் பரப்பப்பட்ட சணல் நார்களோடு ராகாபும் (யோசுவா 2:6), வெள்ளாட்டுத் தோலோடு மீகாளும் (1 சாமுவேல் 19:13) வாசகர்களுக்கு நினைவுக்கு வருவார்கள்; சாமுவேலின் புத்தகத்தில் தங்கள் விரைவான புத்தியால் அதன் கதையைத் திருப்புகிற பெண்களின் ஒரு வரிசை இருக்கிறது, இவள் அவர்களில் ஒருத்தி.

ஊசாயைக் குறித்துச் செய்ததுபோலவே, அந்தப் பெண்ணின் பொய் பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறது, நியாயந்தீர்க்கப்படவில்லை என்பதை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது. வேதம் அதைத் தெரிவிக்கிறது, விளைவை அங்கீகரிக்கிறது, ஒரு கொலைகாரனுடைய தேடுதல் குழுவை ஏமாற்றுவதன் நெறிமுறையை வாசகனிடம் விட்டுவிடுகிறது; கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் வேறுபட்ட கருத்துகள் கொண்டிருக்கிறார்கள், வசனம் அதைத் தீர்ப்பதில்லை. வசனம் தெளிவாக்குவது இதுதான்: 14-ஆம் வசனத்தின் யெகோவாவுடைய கட்டளை எங்கே நிறைவேற்றப்பட்டது — மன்றத்தில் மட்டுமல்ல, ஒரு முற்றத்தில், தவறான தேர்வு தன் உயிரையே பறித்திருக்கக்கூடிய நிலையில் ஒரு பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு வீட்டுக்காரியால். 21-ஆம் வசனத்தின் செய்தி துல்லியமானது — இதன்படி அகித்தோப்பேல் உங்களுக்கு எதிராக ஆலோசனை சொன்னான் — 22-ஆம் வசனம் அதன் விளைவு: யோர்தானைக் கடந்துபோகாதவன் ஒருவனும் இல்லை.

இந்த வசனம் பயங்கரமான அமைதியோடு சொல்லப்படுகிறது: அவன் தன்னுடைய கழுதையின்மேல் சேணம்வைத்து ஏறி, தன்னுடைய ஊரிலிருக்கிற தன்னுடைய வீட்டுக்குப் போய், தன்னுடைய வீட்டுக்காரியங்களை ஒழுங்குபடுத்தி, தூக்குப்போட்டு இறந்தான்; அவன் தகப்பனுடைய கல்லறையில் அவனை அடக்கம்செய்தார்கள். ஏன்? வசனம் கொடுப்பது இவ்வளவுதான்: அகித்தோப்பேல் தன்னுடைய யோசனையின்படி நடக்கவில்லை என்று கண்டபோது. மீதியை வாசகர்கள் நிரப்பியிருக்கிறார்கள் — அப்சலோம் இனி தோற்றுப்போனவன் என்றும், தன் மரணத்திற்கும் மேல்மாடி விஷயத்திற்கும் ஆலோசனை சொன்ன மனிதனுக்குத் தாவீது என்ன செய்வான் என்றும் அவன் அறிந்திருந்தான் என்று; ஊசாய்க்காகத் தான் ஒதுக்கப்பட்டதை அவனுடைய பெருமை தாங்கவில்லை என்று; அல்லது இரண்டும். இந்த ஆய்வு அந்த ஒழுங்கைக் கவனிக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டில் தூக்குப்போட்டுக்கொண்டான் என்று சொல்லப்பட்ட ஒரே மனிதன் அவனே; சவுல் தன் பட்டயத்தின்மேல் விழுந்தான், சிம்ரி தன் அரண்மனையைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தினான். அகித்தோப்பேல் தன் காரியங்களை ஒழுங்குபடுத்திவிட்டுத் தன் தகப்பனுடைய கல்லறைக்குப் போகிறான்.

திருச்சபை நெடுங்காலமாக அகித்தோப்பேலை யூதாசோடு சேர்த்து வாசித்திருக்கிறது: ராஜாவின் பந்தியில் சாப்பிட்டுவிட்டுத் திரும்பிய நம்பிக்கைக்குரிய நண்பன், அவனுடைய துரோகம் சங்கீதம் 41:9-இல் புலம்பப்படுகிறது — என்னுடைய உயிர்நண்பனும் ... என்மேல் தன்னுடைய குதிகாலைத் தூக்கினான், இயேசு யூதாசுக்குப் பொருத்தின அதே வசனம் (யோவான் 13:18) — காரியம் சிதைந்தபோது அவன் புறப்பட்டுப்போய், நான்றுகொண்டு செத்தான் (மத்தேயு 27:5). இந்த ஆய்வு அதை ஒரு வாசிப்பாக முன்வைக்கிறது: சங்கீதம் 41 அகித்தோப்பேலின் பெயரைச் சொல்லுவதில்லை, யோவான் 13-உம் சொல்லுவதில்லை; ஆனால் வடிவம் ஒன்றே, திருச்சபை அதைக் கற்பனை செய்யவில்லை. வசனம் தானே சொல்லுவது இதுதான்: யாருடைய ஆலோசனை தேவவாக்கைப்போல இருந்ததோ அந்த மனிதன், தேவனுடைய ஆலோசனை தன்னுடையதை மேற்கொண்டபோது தன் சொந்தக் கையால் முடிந்துபோனான்.

தாவீது மகனாயீமுக்கு வந்தான் (v. 24) — யாக்கோபின் இரண்டு சேனைகள் (ஆதியாகமம் 32:2), இஸ்போசேத்தின் பழைய தலைநகரம் (2:8), யோர்தானுக்கு அக்கரையில் கீலேயாத்தில்; சவுலின் வீடு அடைக்கலம் தேடிய இடத்திலேயே தாவீதின் வீடு அடைக்கலம் தேடுகிறது. அப்சலோம் எல்லா இஸ்ரவேலர்களோடும் பின்தொடர்ந்து, யோவாபுக்குப் பதிலாக அமாசாவை இராணுவத்தலைவனாக ஆக்குகிறான் (v. 25) — ஒரு உறவினன்: அவனுடைய தாய் அபிகாயில் செருயாவின் சகோதரி, ஆகவே அமாசாவும் யோவாபும் சகோதரிகளின் மகன்கள், இருவரும் தாவீதின் சகோதரி மகன்கள். இந்த வசனம் அபிகாயிலை நாகாசின் மகள் என்று அழைக்கிறது; 1 நாளாகமம் 2:16 அவளைத் தாவீதின் சகோதரியாக, ஈசாயின் மகளாகக் காட்டுகிறது. சிலர் நாகாஸ் என்பதைப் படியெடுத்ததில் ஏற்பட்ட பிழையாகவும், சிலர் ஈசாயின் மனைவியின் முதல் கணவனுடைய பெயராகவும் எடுத்துக்கொள்ளுகிறார்கள்; இந்த ஆய்வு அதைத் திறந்தே விடுகிறது.

பின்பு மூன்று பெயர்கள், ஒவ்வொன்றுக்கும் இந்தப் புத்தகத்தில் ஒரு கதை உண்டு. அம்மோனியர்கள் தேசத்து ரப்பா பட்டணத்தானான சோபி என்னும் நாகாசின் மகன் — தாவீதின் ஊழியக்காரர்களை அவமானப்படுத்திய ஆனூனின் சகோதரன் (10:1-4), தாவீது பிடித்து வேலைக்கு அமர்த்திய பட்டணத்தைச் சேர்ந்தவன் (12:29-31); பழைய நாகாசின் தயவு (10:2) போருக்குப் பின்னும் உயிரோடிருக்கிறது. லோதேபார் ஊரைச்சேர்ந்த அம்மியேலின் மகன் மாகீர் — மேவிபோசேத்தை மறைத்து வைத்திருந்த மனிதன் (9:4), அவனை எடுத்துக்கொண்டுபோன ராஜாவின்மேல் மனக்கசப்புக்குக் காரணம் இருந்திருக்கலாம்; அவன் மெத்தைகளோடு வருகிறான். ரோகிலிம் ஊரைச்சேர்ந்தவனும் கீலேயாத்தியனுமான பர்சிலாயி — மிகப்பெரிய செல்வந்தன், எண்பது வயது முதியவன் (19:32); தாவீது அவனை எருசலேமுக்கு அழைத்துச்செல்ல முயற்சிப்பான், அவனுடைய மகன்களைச் சாலொமோனிடம் ஒப்படைப்பான் (1 இராஜாக்கள் 2:7). உதவி ஒரு அம்மோனியனிடமிருந்தும், சவுலின் பக்கத்தான் ஒருவனிடமிருந்தும், ஒரு கீலேயாத்தியனிடமிருந்தும் வருகிறது.

பட்டியல் (vv. 28-29) முழுமையாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது, கதைசொல்லி மெதுவாகச் சொன்னதால் இந்த ஆய்வும் அதை மெதுவாக வாசிக்கிறது: மெத்தைகளையும், போர்வைகளையும், மண்பாண்டங்களையும், கோதுமையையும், வாற்கோதுமையையும், மாவையும், வறுத்த பயிற்றையும், பெரும் பயிற்றையும், சிறு பயிற்றையும், வறுத்த சிறு பயிற்றையும், தேனையும், வெண்ணெயையும், ஆடுகளையும், பால்கட்டிகளையும். படுக்கை, பாத்திரங்கள், தானியம், பயறு, தேன், கொழுப்பு, இறைச்சி, பால் — கால்நடையாகச் செல்லும் அகதிகளின் கூட்டத்திற்கு இல்லாத எல்லாம். காரணம் அவர்களுடைய சொந்த வார்த்தைகளிலேயே இருக்கிறது: அந்த மக்கள் வனாந்திரத்திலே பசியும், களைப்பும், தாகமாகவும் இருப்பார்கள். சங்கீதம் 63-இன் தலைப்பு அந்தச் சங்கீதத்தை யூதாவின் பாலைவனத்தில் வைக்கிறது; அது இந்த ஓட்டத்தைச் சேர்ந்ததானால், வறண்டதும் சோர்வுற்றதும் தண்ணீரற்றதுமான நிலத்திலே என்னுடைய ஆத்துமா உம்மேல் தாகமாக இருக்கிறது என்பது உண்மையிலேயே, எளிமையாகத் தாகமாயிருந்த ஒரு மனிதனின் ஜெபம்.

களைத்த ஒரு ராஜாவை இன்று இரவு கொல்லும் திட்டத்தோடு தொடங்கிய அதிகாரம், மூன்று மனிதர்கள் அவனுக்கு உணவளிப்பதோடு முடிகிறது. வாசகர்கள் அந்த இரண்டு பகுதிகளையும் சேர்த்துப் பார்க்கவேண்டும்: எருசலேமில் யெகோவா ஒரு ஆலோசனையை அழிக்கிறார்; கீலேயாத்தில் அவர் ஒரு பந்தியை ஆயத்தப்படுத்துகிறார். 14-ஆம் வசனத்தின் பராமரிப்பு எந்த இடத்திலும் அற்புதத்தின் மூலம் வரவில்லை என்பதை இந்த ஆய்வு கவனிக்கிறது — வீண்பெருமையுள்ள ஒரு இளவரசன், ஒரு நல்ல பேச்சு, நீரூற்றின் அருகில் ஒரு பெண், கூடையோடு ஒரு பெண், வண்டிகளோடு மூன்று நிலவுடைமையாளர்கள். என்னுடைய எதிரிகளுக்கு முன்பாக நீர் எனக்கு ஒரு பந்தியை ஆயத்தப்படுத்தி (சங்கீதங்கள் 23:5) என்பதைப் பலர் மகனாயீமின்மேல் வாசித்திருக்கிறார்கள்; பால்கட்டியைச் சுமந்துவந்தவர்கள் யார் என்பதை வாசகன் நினைவில் வைத்திருக்கும்வரை அது பொருந்துகிறது என்று இந்த ஆய்வு கருதுகிறது.