അഹീഥോഫെലിന്റെ പദ്ധതി (vv. 1-3) ഒരു പടയാളിയുടേതാണ്: പന്ത്രണ്ടായിരം പേരെ, ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ, ക്ഷീണിച്ചും അധൈര്യപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്ന അവനെ ആക്രമിക്കുക — രാജാവ് ക്ഷീണിച്ചവനായി ബഹൂരീമിനപ്പുറം തന്റെ താവളത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു (16:14) — സംഘത്തെ ചിതറിക്കുക, രാജാവിനെ മാത്രം വെട്ടിക്കളയും. യുദ്ധമില്ല, ആഭ്യന്തരയുദ്ധമില്ല; ഒരേയൊരു മരണം, സകലജനവും സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കും. ഇത് തികച്ചും ശരിയാണ്. ദാവീദിന്റെ പലായനം പിന്തുടർന്ന ഓരോ വായനക്കാരനും അറിയാം, ആ രാത്രി അവനെ പിടിക്കാമായിരുന്നു എന്ന്; 14-ാം വാക്യത്തിന്റെ ഭാരം അനുഭവപ്പെടേണ്ടതിനാണ് ആഖ്യാതാവ് അതു നമ്മെ അറിയിച്ചത്. ഞാൻ — അഹീഥോഫെൽ തന്നെ അതിന് നേതൃത്വം നൽകും; ഒരിക്കൽ ദാവീദിനോടൊപ്പം ഇരുന്ന മന്ത്രി സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അവനെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങിനിൽക്കുന്നു.

ഇംഗ്ലീഷ് (KJV) പാഠത്തിൽ 3-ാം വാക്യം നീ അന്വേഷിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ എല്ലാവരും മടങ്ങിവന്നതുപോലെയാണ് എന്നാണ് — എബ്രായ പാഠം അവ്യക്തമാണ്; സെപ്റ്റുവജിന്റ് ഏകദേശം ഒരു മണവാട്ടി തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങുന്നതുപോലെ എന്നു വായിക്കുന്നു; ഒരാൾ മരിച്ചാൽ യിസ്രായേൽ മുഴുവൻ ഒരു മണവാട്ടിയെപ്പോലെ അബ്ശാലോമിന്റെ അടുക്കലേക്കു വീട്ടിൽ മടങ്ങിവരും എന്നാണ് അർത്ഥം എന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. ഈ പഠനം ആ പ്രയാസം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, അതിന്മേൽ ഒന്നും പടുത്തുയർത്തുന്നില്ല. വായനക്കാർ ഏറെക്കാലമായി സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 41:9 — ഞാൻ വിശ്വസിച്ചവനും എന്റെ ഭക്ഷണം പങ്കുവച്ചവനുമായ എന്റെ പ്രാണസ്നേഹിതൻ പോലും എന്റെ നേരെ കുതികാൽ ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു — ഈ ആലോചനയോടു ചേർത്തുവച്ചിട്ടുണ്ട്; സങ്കീർത്തനം ആരുടെയും പേര് പറയുന്നില്ല, ആ വായന സഭയുടേതാണ്, എന്നാൽ അതു വർണ്ണിക്കുന്ന മുറിവ് ഇവിടെയുണ്ട്; ഈ വാക്ക് അബ്ശാലോമിനും യിസ്രായേൽമൂപ്പന്മാർക്കും വളരെ ബോധിച്ചു എന്ന് 4-ാം വാക്യം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

അപ്പോൾ അബ്ശാലോം ഒരു വിചിത്രമായ കാര്യം ചെയ്യുന്നു: ഒരു പദ്ധതി നേരത്തെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ പറയുന്നു, അർഖ്യനായ ഹൂശായിയെയും വിളിക്കുക (v. 5); അവന്റെ അഭിപ്രായവും കേൾക്കാമല്ലോ. ആഖ്യാതാവ് അതു വിശദീകരിക്കുന്നില്ല — ദുരഭിമാനമോ, ജാഗ്രതയോ, അപ്പന്റെ സ്നേഹിതൻ യോജിക്കുന്നതു കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമോ — ഈ പഠനം അതിനെ 14-ാം വാക്യത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ദൃശ്യമായ സ്പർശമായി കാണുന്നു. ഹൂശായി ശ്രദ്ധയോടെ തുടങ്ങുന്നു: ഈ പ്രാവശ്യം ... നല്ലതല്ല — തെറ്റല്ല, സമയം തെറ്റിയെന്നു മാത്രം — പിന്നെ തിരുവെഴുത്തിലെ അനുനയപ്രസംഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവയിൽ ഒന്നായ ഒരു പ്രസംഗം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നു; അതിലെ ഓരോ വാക്കും ദാവീദിന് ഒരു രാത്രി നേടിക്കൊടുക്കാൻ രൂപകല്പന ചെയ്തതാണ്.

പദ്ധതിയെ അപകടകരമായും പകരമുള്ളതിനെ മഹത്തായും തോന്നിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് അവന്റെ രീതി. നിന്റെ അപ്പനും അവന്റെ ആളുകളും വീരന്മാരും, കാട്ടിൽ കുട്ടികൾ കവർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട അമ്മക്കരടിയെപ്പോലെ കോപാകുലരും ആകുന്നു (v. 8; cf. സദൃശവാക്യങ്ങൾ 17:12) — ഫെലിസ്ത്യരോടു പൊരുതിയ ആ പഴയ പോരാളി ക്ഷീണിച്ചവനല്ല, കോണിലേക്കു തള്ളപ്പെട്ടവനാണ്. അവൻ ഇപ്പോൾ ഒരു ഗുഹയിലോ ... ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും (v. 9) — രാത്രിയിലെ ആക്രമണം തെറ്റായ ആളുകളെ കണ്ടെത്തും, തുടക്കത്തിലെ ഒരു നഷ്ടം കിംവദന്തി പരത്തും: അബ്ശാലോമിന്റെ പക്ഷക്കാരിൽ സംഹാരമുണ്ടായി. സിംഹഹൃദയമുള്ള ശൂരനും ഉരുകിപ്പോകും (v. 10). ഇതെല്ലാം ഭയത്തിന്മേലും, അബ്ശാലോമിന്റെ മനസ്സിലുള്ള അപ്പന്റെ ചിത്രത്തിന്മേലും കളിക്കുന്നു; 1 ശമൂവേലിലുടനീളം പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ട ദാവീദിന്റെ കീർത്തിയാണ് ഹൂശായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുധം എന്ന് വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കണം.

ഇനി മുഖസ്തുതി: ദാൻ മുതൽ ബേർ-ശേബവരെ കടൽക്കരയിലെ മണൽപോലെ അസംഖ്യമായിരിക്കുന്ന യിസ്രായേലൊക്കെയും — ജനത മുഴുവൻ അബ്ശാലോമിന്റെ കൊടിക്കീഴിൽ, നീ തന്നെ യുദ്ധത്തിന് പോകുകയും വേണം: പന്ത്രണ്ടായിരം പേരുമായി ഒരു മന്ത്രിയല്ല, രാജാവ് തന്നെ മുന്നിൽ. ആളുകളുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാൻ രഥങ്ങളും അമ്പത് അകമ്പടിക്കാരെയും സമ്പാദിച്ച മനുഷ്യനുവേണ്ടിയാണ് ഈ ചിത്രം വരച്ചത് (15:1). പിന്നെ കവിത (vv. 12-13): മഞ്ഞ് നിലത്ത് പൊഴിയുന്നതുപോലെ അവന്റെമേൽ ചെന്നുവീഴും — നിശ്ശബ്ദമായി, പൂർണ്ണമായി — അവൻ ഒരു പട്ടണത്തിലാണെങ്കിൽ, യിസ്രായേലെല്ലാം ആ പട്ടണത്തിന് കയറുകെട്ടി അവിടെ ഒരു ചെറിയ കല്ലുപോലും ശേഷിക്കാത്തവിധം ആ പട്ടണത്തെ നദിയിൽ വലിച്ചിട്ടുകളയും. ഇത് ഗംഭീരമാണ്, അർത്ഥശൂന്യവുമാണ്, ഇത് എല്ലാറ്റിനെയും വൈകിപ്പിക്കുന്നു.

ഹൂശായി എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന് ഈ പഠനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. കൃത്യവും വേഗമേറിയതുമായ ഒരു ആക്രമണത്തെ ദേശം മുഴുവനിൽനിന്നുമുള്ള സൈന്യശേഖരണമാക്കി അവൻ മാറ്റി, അതിന് ദിവസങ്ങൾ എടുക്കും; അബ്ശാലോമിനെ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഇറക്കി, അവിടെ യോവാബിന് അവനെ എത്തിപ്പിടിക്കാം; അഹീഥോഫെലിന്റേതിനെക്കാൾ യുദ്ധവീര്യം മുഴങ്ങുന്ന ഭാഷയിൽ ഇതെല്ലാം ചെയ്തു. ശരിയായ ആലോചന പലപ്പോഴും ലളിതമായതും തെറ്റായത് ആവേശംകൊള്ളിക്കുന്നതും ആണെന്ന് അറിയുന്ന വായനക്കാർക്ക് ഈ അദ്ധ്യായം തന്നെ പാഠഭാഗം. കടൽക്കരയിലെ മണൽപോലെ — അബ്രാഹാമിനോടുള്ള വാഗ്ദത്തം (ഉൽപത്തി 22:17) — തന്റെ സ്വന്തം സൈന്യത്തിന് ബാധകമാക്കുന്നത് അബ്ശാലോം കേൾക്കുന്നു, എന്നാൽ അതു ബാധകമാക്കുന്നത് തന്റെ അപ്പന്റെ സ്നേഹിതനാണെന്ന് അവൻ കേൾക്കുന്നില്ല.

അദ്ധ്യായത്തിലെ മുഖ്യവാക്യം, ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിലെ ദൈവപരിപാലനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പ്രസ്താവനകളിൽ ഒന്ന്. ആദ്യം മാനുഷികവശം: അബ്ശാലോമും എല്ലാ യിസ്രായേല്യരും: “... അർഖ്യനായ ഹൂശായിയുടെ ആലോചന നല്ലത്” എന്നു പറഞ്ഞു — വായനക്കാരൻ ഇപ്പോൾ കേട്ട കാരണങ്ങളാൽ എടുത്ത ഒരു സ്വതന്ത്രതീരുമാനം. പിന്നെ ആഖ്യാതാവിന്റെ അഭിപ്രായം, അവൻ നൽകുന്നതുപോലെ തന്നെ: അബ്ശാലോമിന് അനർത്ഥം വരേണ്ടതിന് അഹീഥോഫെലിന്റെ നല്ല ആലോചനയെ പരാജയപ്പെടുത്തുവാൻ യഹോവ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. ആഖ്യാതാവ് അഹീഥോഫെലിന്റെ ആലോചനയെ നല്ല എന്നു വിളിക്കുന്നു — അതായിരുന്നു മികച്ച പദ്ധതി, യഹോവ അങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അതു മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ടത്. 15:31-ലെ ദാവീദിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഇവിടെ ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നു, ഒരു ആലോചനാസഭയിൽ, തങ്ങൾ അതിന് ഉത്തരം നൽകുകയാണെന്ന് അറിയാത്ത മനുഷ്യരാൽ.

ഈ വാക്യം ഒരുമിച്ചു പിടിക്കുന്നതിനെ ഈ പഠനം എടുത്തുകാട്ടുന്നു: ഒരു പ്രാർത്ഥന, ഒരു തന്ത്രം, ദുരഭിമാനിയായ ഒരു രാജകുമാരൻ, അനുനയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രസംഗം, ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം — എല്ലാം ഒരേ സംഭവത്തിൽ, അവയ്ക്കിടയിൽ ഒരു തുന്നലും കാണാതെ. തിരുവെഴുത്ത് മറ്റിടങ്ങളിലും ഇതുതന്നെ പറയുന്നു — രാജാവിന്റെ ഹൃദയം യഹോവയുടെ കയ്യിൽ ... ഇരിക്കുന്നു (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 21:1); യഹോവയ്ക്കെതിരെ ജ്ഞാനവുമില്ല, ബുദ്ധിയുമില്ല, ആലോചനയുമില്ല (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 21:30). ഈ വാക്യം ഉദ്ദേശ്യവും പറയുന്നു: അബ്ശാലോമിന് അനർത്ഥം വരേണ്ടതിന്. ദാവീദിന്റെ ഗൃഹത്തിന്മേലുള്ള ന്യായവിധിയും (12:10) കലഹക്കാരന്മേലുള്ള ന്യായവിധിയും ഒരേ പാതയിൽ ഓടുന്നു, യഹോവ രണ്ടിനെയും ഭരിക്കുന്നു. ദൈവം അബ്ശാലോമിനെക്കൊണ്ട് തിരഞ്ഞെടുപ്പിച്ചു എന്ന് ആഖ്യാതാവ് പറയുന്നില്ല എന്ന് വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കണം; ദൈവം ഫലം നിശ്ചയിച്ചു, അബ്ശാലോം തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നാണ് അവൻ പറയുന്നത്.

ഹൂശായി സ്വന്തം വിജയത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. അവൻ പുരോഹിതന്മാരോടു പറയുന്നു, അഹീഥോഫെൽ ... ഇപ്രകാരം ആലോചന പറഞ്ഞു; ഇപ്രകാരമെല്ലാം ഞാനും ആലോചന പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു (v. 15), അടിയന്തര സന്ദേശം അയയ്ക്കുന്നു: ഈ രാത്രി മരുഭൂമിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിങ്കൽ താമസിക്കരുത്; ... ഏത് വിധത്തിലും അക്കരെ കടന്നുപോകണം — അബ്ശാലോം വീണ്ടും മനസ്സു മാറ്റിയാലോ എന്നു കരുതി. 15:35-36-ലെ ചങ്ങല പ്രവർത്തിക്കുന്നു: സാദോക്കിൽനിന്നും അബ്യാഥാരിൽനിന്നും അവരുടെ പുത്രന്മാരായ യോനാഥാനും അഹീമാസും വരെ — അവർ പട്ടണത്തിനു തെക്കുള്ള നീരുറവയായ ഏൻ-രോഗേലിനരികിൽ കാത്തുനിന്നിരുന്നു (v. 17) — ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ വന്നുപോകാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ഒരു വേലക്കാരി മുഖാന്തരം (ഇംഗ്ലീഷ് KJV ഇവിടെ വേലക്കാരിപ്പെണ്ണിന് ഒരു പഴയ വാക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്). 14-ാം വാക്യത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ നിശ്ചയം എത്ര വലിയ അളവിൽ ചെറിയ, അപകടകരമായ ജോലികൾ നന്നായി ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരാൽ വഹിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ഈ പഠനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഒരു ബാലൻ അവരെ കണ്ടിട്ട് അബ്ശാലോമിന് അറിവുകൊടുത്തു (v. 18). ഓരോ കണ്ണിയും പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു, പിന്നെ ഒരു ബാലൻ അതു പൊട്ടിക്കുന്നു; ഓട്ടക്കാർ ബഹൂരീമിലേക്ക് — ശിമെയിയുടെ ഗ്രാമം — ഓടുന്നു, ഒരു ആളിന്റെ വീട്ടിൽ കയറി; അവന്റെ മുറ്റത്ത് ഒരു കിണർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ അതിൽ ഇറങ്ങി. വിജയങ്ങൾ എത്ര പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നുവോ, തലനാരിഴയ്ക്കു രക്ഷപ്പെട്ടവയും ആഖ്യാതാവ് അത്രതന്നെ പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നു. 15-22 വാക്യങ്ങളുടെ വേഗം വായനക്കാർ അനുഭവിക്കണം: രാത്രിയിലാണ് മുഴുവൻ പന്തയവും, അഹീഥോഫെൽ ചോദിച്ചത് ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ, നേരം പുലരുമ്പോൾ ദാവീദ് കടന്നതാണ് (v. 22) ആ അകലം. ഫലം നിശ്ചയിച്ച യഹോവ തന്റെ ദാസന്മാരെ ഓട്ടത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കിയില്ല.

ബഹൂരീമിലെ പേരില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീ ഒരു മൂടുവിരിയും ഒരു കൊട്ട ധാന്യവുംകൊണ്ട് രാജ്യത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു. അവൾ കിണർ മൂടി, ഉണക്കാനിട്ടതുപോലെ അതിന്മേൽ ധാന്യം നിരത്തുന്നു; അബ്ശാലോമിന്റെ ഭൃത്യന്മാർ അഹീമാസും യോനാഥാനും എവിടെ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവർ അരുവി കടന്നുപോയി (v. 20) എന്ന് ഉത്തരം പറയുന്നു. അവർ അന്വേഷിക്കുന്നു, കാണാതെ മടങ്ങുന്നു; ആ രണ്ടുപേർ കയറിവന്ന് ഓടുന്നു (v. 21). വീടിന്റെ മുകളിൽ അടുക്കിവച്ചിരുന്ന ചണത്തണ്ടുകളുമായി രാഹാബിനെയും (യോശുവ 2:6), കോലാട്ടുരോമംകൊണ്ടുള്ള മൂടിയുമായി മീഖളിനെയും (1 ശമൂവേൽ 19:13) വായനക്കാർ ഓർക്കും; ശമൂവേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ തങ്ങളുടെ ചുറുചുറുക്കുള്ള ബുദ്ധികൊണ്ട് കഥയ്ക്കു വഴിത്തിരിവു നൽകുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ഒരു നിരയുണ്ട്, ഇവൾ അവരിൽ ഒരുവൾ.

ഹൂശായിയെക്കുറിച്ചു ചെയ്തതുപോലെ, ആ സ്ത്രീയുടെ കള്ളം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, വിധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന് ഈ പഠനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് അതു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു, ഫലത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നു, ഒരു കൊലയാളിയുടെ തിരച്ചിൽസംഘത്തെ വഞ്ചിക്കുന്നതിന്റെ ധാർമ്മികത വായനക്കാരനു വിടുന്നു; ക്രിസ്തീയ വായനക്കാർ ഭിന്നാഭിപ്രായക്കാരായിരുന്നിട്ടുണ്ട്, പാഠം അതു തീർപ്പാക്കുന്നില്ല. പാഠം വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഇതാണ്: 14-ാം വാക്യത്തിലെ യഹോവയുടെ നിശ്ചയം എവിടെ നടപ്പായി — ആലോചനാസഭയിൽ മാത്രമല്ല, ഒരു മുറ്റത്ത്, തെറ്റായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജീവൻ തന്നെ കവരുമായിരുന്നിട്ടും ഒരു പക്ഷം തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ഗൃഹനായികയാൽ. 21-ാം വാക്യത്തിലെ സന്ദേശം കൃത്യമാണ് — ഇപ്രകാരമെല്ലാം അഹീഥോഫെൽ നിങ്ങൾക്ക് വിരോധമായി ആലോചന പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു — 22-ാം വാക്യം അതിന്റെ ഫലം: യോർദ്ദാൻ കടക്കാതെ ഒരുവൻപോലും ശേഷിച്ചില്ല.

ഈ വാക്യം ഭയങ്കരമായ ശാന്തതയോടെ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: അവൻ കഴുതപ്പുറത്ത് ജീനിയിട്ടു കയറി തന്റെ പട്ടണത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു വീട്ടുകാര്യം ക്രമപ്പെടുത്തിയശേഷം തൂങ്ങി മരിച്ചു; അവന്റെ അപ്പന്റെ കല്ലറയിൽ അവനെ അടക്കം ചെയ്തു. എന്തുകൊണ്ട്? പാഠം നൽകുന്നത് ഇത്രമാത്രം: അഹീഥോഫെൽ തന്റെ ആലോചന നടന്നില്ല എന്നു കണ്ടപ്പോൾ. ബാക്കി വായനക്കാർ പൂരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് — അബ്ശാലോം ഇനി തോറ്റതുതന്നെ എന്നും, തന്റെ മരണത്തിനും മട്ടുപ്പാവിലെ കാര്യത്തിനും ആലോചന പറഞ്ഞ മനുഷ്യനോട് ദാവീദ് എന്തു ചെയ്യും എന്നും അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു എന്ന്; ഹൂശായിക്കുവേണ്ടി താൻ മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടത് അവന്റെ അഹങ്കാരത്തിനു സഹിക്കാനായില്ല എന്ന്; അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടും. ഈ പഠനം ആ ചിട്ടയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. പഴയനിയമത്തിൽ തൂങ്ങിമരിച്ചു എന്നു പറയപ്പെടുന്ന ഏകമനുഷ്യൻ അവനാണ്; ശൗൽ തന്റെ വാളിന്മേൽ വീണു, സിമ്രി തന്റെ രാജധാനിക്കു തീവച്ചു. അഹീഥോഫെൽ തന്റെ കാര്യങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്തി അപ്പന്റെ കല്ലറയിലേക്കു പോകുന്നു.

സഭ ഏറെക്കാലമായി അഹീഥോഫെലിനെ യൂദായോടു ചേർത്തു വായിച്ചിട്ടുണ്ട്: രാജാവിന്റെ മേശയിൽ ഭക്ഷിച്ചിട്ട് തിരിഞ്ഞ വിശ്വസ്തസ്നേഹിതൻ, അവന്റെ വഞ്ചന സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 41:9-ൽ വിലപിക്കപ്പെടുന്നു — എന്റെ പ്രാണസ്നേഹിതൻ പോലും എന്റെ നേരെ കുതികാൽ ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു, യേശു യൂദായ്ക്കു ബാധകമാക്കിയ അതേ വാക്യം (യോഹന്നാൻ 13:18) — കാര്യം തകർന്നപ്പോൾ അവൻ വേറിട്ടു ചെന്നു കെട്ടിഞാന്നു ചത്തുകളഞ്ഞു (മത്തായി 27:5). ഈ പഠനം അതിനെ ഒരു വായനയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു: സങ്കീർത്തനം 41 അഹീഥോഫെലിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല, യോഹന്നാൻ 13-ഉം പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ രൂപം ഒന്നുതന്നെ, സഭ അതു മെനഞ്ഞെടുത്തതല്ല. പാഠം തന്നെ പറയുന്നത് ഇതാണ്: ആലോചന ദൈവത്തിന്റെ അരുളപ്പാടുപോലെ ആയിരുന്ന മനുഷ്യൻ, ദൈവത്തിന്റെ ആലോചന തന്റേതിനെ മറികടന്നപ്പോൾ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അവസാനിച്ചു.

പിന്നെ ദാവീദ് മഹനയീമിൽ എത്തി (v. 24) — യാക്കോബിന്റെ രണ്ടു സൈന്യങ്ങൾ (ഉൽപത്തി 32:2), ഈശ്-ബോശെത്തിന്റെ പഴയ തലസ്ഥാനം (2:8), യോർദ്ദാന് അക്കരെ ഗിലെയാദിൽ; ശൗലിന്റെ ഗൃഹം അഭയം തേടിയിടത്തുതന്നെ ദാവീദിന്റെ ഗൃഹം അഭയം തേടുന്നു. അബ്ശാലോം കൂടെയുള്ള യിസ്രായേൽജനങ്ങളുമായി പിന്തുടരുന്നു, യോവാബിന് പകരം അമാസയെ സേനാധിപതി ആക്കുന്നു (v. 25) — ഒരു ബന്ധു: അവന്റെ അമ്മ അബീഗൽ സെരൂയയുടെ സഹോദരി ആണ്, അതിനാൽ അമാസയും യോവാബും സഹോദരിമാരുടെ മക്കളാണ്, ഇരുവരും ദാവീദിന്റെ സഹോദരീപുത്രന്മാർ. ഈ വാക്യം അബീഗലിനെ നാഹാശിന്റെ മകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു; 1 ദിനവൃത്താന്തം 2:16 അവളെ ദാവീദിന്റെ സഹോദരിയായി, യിശ്ശായിയുടെ മകളായി കാണിക്കുന്നു. ചിലർ നാഹാശ് എന്നതിനെ പകർത്തെഴുത്തിലെ പിഴവായും, ചിലർ യിശ്ശായിയുടെ ഭാര്യയുടെ ആദ്യഭർത്താവിന്റെ പേരായും കാണുന്നു; ഈ പഠനം അതു തുറന്നുവിടുന്നു.

പിന്നെ മൂന്നു പേരുകൾ, ഓരോന്നിനും ഈ പുസ്തകത്തിൽ ഒരു കഥയുണ്ട്. അമ്മോന്യരുടെ രബ്ബയിൽനിന്ന് നാഹാശിന്റെ മകൻ ശോബി — ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാരെ അപമാനിച്ച ഹാനൂന്റെ സഹോദരൻ (10:1-4), ദാവീദ് പിടിച്ച് അടിമവേലയ്ക്കു നിയോഗിച്ച പട്ടണത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ (12:29-31); പഴയ നാഹാശിന്റെ ദയ (10:2) യുദ്ധത്തിനുശേഷവും ജീവിക്കുന്നു. ലോദെബാരിൽനിന്ന് അമ്മീയേലിന്റെ മകൻ മാഖീർ — മെഫീബോശെത്തിനെ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ച മനുഷ്യൻ (9:4), അവനെ കൊണ്ടുപോയ രാജാവിനോട് നീരസം തോന്നാൻ കാരണമുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം; അവൻ കിടക്കകളുമായി വരുന്നു. രോഗെലീമിൽനിന്ന് ഗിലെയാദ്യൻ ബർസില്ലായി — മഹാധനികൻ, എൺപതു വയസ്സുള്ള ഒരു വൃദ്ധൻ (19:32); ദാവീദ് അവനെ യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കും, അവന്റെ മക്കളെ ശലോമോനെ ഏല്പിക്കും (1 രാജാക്കന്മാർ 2:7). സഹായം ഒരു അമ്മോന്യനിൽനിന്നും, ശൗലിന്റെ പക്ഷക്കാരനായ ഒരുവനിൽനിന്നും, ഒരു ഗിലെയാദ്യനിൽനിന്നും വരുന്നു.

പട്ടിക (vv. 28-29) പൂർണ്ണമായി നൽകിയിരിക്കുന്നു, ആഖ്യാതാവ് സാവധാനം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഈ പഠനവും അതു സാവധാനം വായിക്കുന്നു: കിടക്കകളും കിണ്ണങ്ങളും മൺപാത്രങ്ങളും, ഗോതമ്പ്, യവം, മാവ്, മലർ, അമരക്ക, പയർ, പരിപ്പ്, തേൻ, വെണ്ണ, ആട്, പശുവിൻ പാൽക്കട്ട. കിടക്ക, പാത്രങ്ങൾ, ധാന്യം, പയറുവർഗ്ഗം, തേൻ, കൊഴുപ്പ്, മാംസം, പാൽ — കാൽനടയായി നീങ്ങുന്ന അഭയാർത്ഥിസംഘത്തിന് ഇല്ലാതിരുന്നതെല്ലാം. കാരണം അവരുടെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽത്തന്നെയുണ്ട്: ജനം മരുഭൂമിയിൽ വിശന്നും ദാഹിച്ചും ക്ഷീണിച്ചും ഇരിക്കുന്നുവല്ലോ. സങ്കീർത്തനം 63-ന്റെ ശീർഷകം ആ സങ്കീർത്തനത്തെ യെഹൂദാമരുഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അത് ഈ പലായനകാലത്തേതാണെങ്കിൽ, വെള്ളമില്ലാതെ ഉണങ്ങി വരണ്ട ദേശത്ത് എന്റെ ഉള്ളം അങ്ങേയ്ക്കായി ദാഹിക്കുന്നു എന്നത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ, ലളിതമായി, ദാഹിച്ചിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നു.

ക്ഷീണിച്ച ഒരു രാജാവിനെ ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ കൊല്ലാനുള്ള പദ്ധതിയോടെ ആരംഭിച്ച അദ്ധ്യായം, മൂന്നു മനുഷ്യർ അവനെ ഊട്ടുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്നു. വായനക്കാർ രണ്ടു പകുതികളും ഒരുമിച്ചു കാണണം: യെരൂശലേമിൽ യഹോവ ഒരു ആലോചനയെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു; ഗിലെയാദിൽ അവിടുന്ന് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കുന്നു. 14-ാം വാക്യത്തിലെ ദൈവപരിപാലന ഒരിടത്തും അത്ഭുതത്തിലൂടെ വന്നില്ല എന്ന് ഈ പഠനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു — ദുരഭിമാനിയായ ഒരു രാജകുമാരൻ, നല്ല ഒരു പ്രസംഗം, നീരുറവയ്ക്കരികിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി, കൊട്ടയുമായി ഒരു സ്ത്രീ, വണ്ടികളുമായി മൂന്നു ഭൂവുടമകൾ. എന്റെ ശത്രുക്കളുടെ കൺമുമ്പിൽ അവിടുന്ന് എനിക്ക് വിരുന്നൊരുക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 23:5) എന്നത് പലരും മഹനയീമിനെക്കുറിച്ചു വായിച്ചിട്ടുണ്ട്; പാൽക്കട്ട ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നത് ആരെന്ന് വായനക്കാരൻ ഓർക്കുന്നിടത്തോളം അതു യോജിക്കുന്നു എന്ന് ഈ പഠനം കരുതുന്നു.