இஸ்ரவேல் மற்ற ஜாதிகளைப்போல ஒரு ராஜாவைக் கேட்டது; இதோ, அந்தப் பங்கிற்குப் பொருத்தமாகத் தோன்றும் ஒருவன்: மிகவும் அழகானவன், வாலிபன், கூட்டத்திற்கு மேலே தலையும் தோளுமாக உயர்ந்து நிற்பவன். கதைசொல்லி அவனை முழுவதும் வெளித்தோற்றத்திலிருந்தே விவரிக்கிறார். பின்னர் யெகோவா தாவீதைத் தெரிந்துகொள்ளும்போது, மனிதன் முகத்தைப் பார்ப்பான்; யெகோவாவோ இருதயத்தைப் பார்க்கிறார் (16:7) என்று சொல்வார் — பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, அந்த வரி இந்த வசனத்தின்மீதான ஒரு விமர்சனம்போல வாசிக்கப்படுகிறது.

சவுல் என்னும் பெயர், கேட்கப்பட்டவன் என்னும் எபிரெயச் சொல்லோடு பொதுவாக இணைக்கப்படுகிறது — மக்கள் ஒரு ராஜாவைக் கேட்டிருந்தார்கள் — ஆனால் வாக்கியமே அதிலிருந்து எதையும் உருவாக்குவதில்லை; ஆகவே அதை இலகுவாகவே பிடித்துக்கொள்ளவேண்டும். வாக்கியம் வலியுறுத்துவது பென்யமீன்: நியாயாதிபதிகள் 20-21-ல் ஏறக்குறைய அழிந்துபோன கோத்திரம், சவுலின் சொந்தக் கணக்குப்படி கோத்திரங்களிலே சிறிதானது (வ. 21).

தேவனுடைய மனிதன் எங்கே இருக்கிறார், அவர் எப்படிப்பட்டவர் என்று அறிந்திருப்பவனும், அவரைக் காணப்போகப் பணம் கையில் வைத்திருப்பவனும் (வ. 8) வருங்கால ராஜா அல்ல, பெயர் சொல்லப்படாத வேலைக்காரன். சவுல் வீட்டிற்குத் திரும்ப ஆயத்தமாக இருக்கிறான்; வேலைக்காரன் அந்த வேலையை உயிரோடு வைத்திருக்கிறான். தேவனுடைய கதையின் பெரிய திருப்பங்கள் அடிக்கடி, சரியான முகவரியைத் தற்செயலாக அறிந்திருந்த ஒரு சாதாரண மனிதனைச் சார்ந்திருக்கின்றன.

அவர் சொல்லுகிறதெல்லாம் தப்பாமல் நடக்கும் என்பது, இரவில் சொல்லும் என்று பதிலளித்த சிறுவனின் பொதுப் பெயர்: யெகோவா அவனுடைய எல்லா வார்த்தைகளிலும் ஒன்றையாவது தரையிலே விழுந்துபோகவிடவில்லை (3:19). வசனம் 14 வரை சாமுவேலின் பெயர் சொல்லப்படுவதில்லை; முந்தைய அதிகாரங்களை அறிந்த வாசகன், வேலைக்காரன் யாரைக் குறிப்பிடுகிறான் என்பதைச் சவுலுக்கு முன்பே கேட்டுவிடுகிறான்.

பழைய ஒரு சொல்லைப் பிற்காலப் பார்வையாளர்களுக்கு விளக்குவதற்காகக் கதைசொல்லி கதையிலிருந்து வெளியே வருகிறார்: சவுலின் தலைமுறை ஞானதிருஷ்டிக்காரன் என்று அழைத்தவனை, வாசகனின் தலைமுறை தீர்க்கதரிசி என்று அழைக்கிறது. இது வாக்கியத்தின் சொந்தக் குறிப்பு, நேர்மையான ஒன்றும்கூட — சாமுவேலின் புத்தகங்கள், அவற்றிலுள்ள மக்களைப்போலவே பேசாத மக்களுக்காக எழுதப்பட்டன. பிற்கால வாசகர்களை மனதில் வைத்தே வேதவாக்கியம் இயற்றப்பட்டது என்பதை இந்த அடைப்புக்குறிப்பு நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

தேவனிடத்தில் விசாரிக்க — மக்கள் ஞானதிருஷ்டிக்காரனிடம் போனது குறிசொல்லுவதற்காக அல்ல, யெகோவாவிடம் கேட்பதற்காக. கால்நடைகளைக் கண்டுபிடிக்க ஒரு தீர்க்கதரிசியைப் பயன்படுத்தும் வேலைக்காரனின் திட்டம் சிறியதாகத் தோன்றுகிறது; சாமுவேல் அதை ஒரு ராஜாவைக் கண்டுபிடிப்பதாக ஆக்குவான். அற்பமான விசாரிப்புகளுக்கு விசாரிப்பவனைவிடப் பெரிய நோக்கங்களோடு தேவன் பதிலளிக்கிறார்.

காணாமல்போன கழுதைகளின் இந்த முழுச் சாகசமும் ஒரு மனிதனை உன்னிடத்தில் அனுப்புவேன் என்பதாகவே இருந்திருக்கிறது. சாமுவேல் தன் மகனைச் சந்திக்கவேண்டும் என்று யெகோவா நினைத்ததால் கீஸ் தன் கழுதைகளை இழந்தான். அலைந்து திரியும் மிருகங்கள் வழியாகவும், ஒரு கால்சேக்கலை நினைவில் வைத்திருக்கும் வேலைக்காரர்கள் வழியாகவும் தெய்வீகப் பராமரிப்பு செயல்படுகிறது; தான் தேடுகிறோம் என்று சவுல் நினைக்கிறான், ஆனால் அவன் கொண்டுசெல்லப்படுகிறான்.

அதிகாரம் 8-ன் கடுமையான வார்த்தைகளுக்குப் பின் — என்னைத்தான் தள்ளினார்கள் — யெகோவா ஒரே வசனத்தில் மூன்று முறை என்னுடைய மக்கள் என்று பேசி, என்னுடைய மக்களின் முறையிடுதல் என்னிடத்தில் வந்து எட்டினதால், நான் அவர்களை ஏக்கத்தோடு பார்த்தேன் என்கிறார். இது யாத்திராகமம் 3:7-9-ன் மொழி. அவர்களுடைய வேண்டுகோள் ஆவியில் தவறானது; அவர்களுடைய தேவை உண்மையானது; அந்தத் தேவைக்குத் தேவன் இரக்கத்தோடு பதிலளிக்கிறார். அதிபதி (பலர் இதைத் தலைவன் அல்லது பிரபு என்று மொழிபெயர்க்கிறார்கள்) என்பது ராஜா என்பதைவிடத் தாழ்மையான பட்டம்; ராஜாவை மக்களின் பரிசாக அல்ல, யெகோவாவின் நியமனமாகவே கதைசொல்லி வைத்திருக்கிறார்.

இதோ, ... மனிதன் இவனே — சவுல் ஒரு வார்த்தை சொல்வதற்கு முன்பே யெகோவா அவனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஞானதிருஷ்டிக்காரனின் வீட்டை வாசலில் கேட்கும் அந்த உயரமான அந்நியன் (வ. 18), தானே அறியாமல், நேற்றைய வெளிப்படுத்தலின் பொருளாக இருக்கிறான். சாமுவேல் சவுலைப் பார்க்கிறான்; தேவன் அவனை அடையாளம் காட்டுகிறார். எல்லோரும் பார்ப்பதையே தீர்க்கதரிசிகளும் பார்க்கிறார்கள்; அதன் பொருள் என்ன என்பது அவர்களுக்குச் சொல்லப்படுகிறது.

இவன்தான் ... ஆளுவான் — இங்குள்ள எபிரெய வினைச்சொல் பொதுவாக கட்டுப்படுத்துதல் அல்லது ஆளுதல் என்று எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது; மக்களைக் கட்டுக்குள் வைப்பதே ராஜாவின் வேலை என்னும் ஒரு குறிப்பைச் சிலர் அதில் கேட்கிறார்கள். வாக்கியமே இதை வலியுறுத்துவதில்லை. அதிகாரம் தெளிவாக வலியுறுத்துவது, சாமுவேல் அல்ல, யெகோவாவே தெரிந்துகொண்டிருக்கிறார் என்பது.

சவுல் கொண்டுவந்த கேள்வியை அவன் கேட்பதற்கு முன்பே சாமுவேல் பதிலளிக்கிறான் — கழுதைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன — பின்பு சவுல் கனவிலும் நினைக்காத ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறான்: எல்லா இஸ்ரவேலின் விருப்பம் யாரை நாடுகிறது? தன் தகப்பனின் கால்நடைகளைக் கண்டுபிடிக்க முடியாத மனிதனிடம், தேசம் அவனையே தேடுகிறது என்று சொல்லப்படுகிறது. காணாமல்போன சிறிய பொருட்களில் உன் மனதை வைக்காதே; உன்னைவிடப் பெரிய ஒன்று உன்னைக் கண்டுபிடித்துவிட்டது.

மூன்று நாட்கள் — தேடலுக்கு அப்பமும் (வ. 7) பொறுமையும் (வ. 5) தீர்ந்துபோயிருந்தன. பலியிடப்படும் அந்த ஒரே நாளில் (வ. 12), சாமுவேலுக்கு அவனை எதிர்பார்க்கச் சொல்லப்பட்டிருந்த நாளில் (வ. 16), யெகோவாவின் நேரம் சவுலைப் பட்டணத்திற்குக் கொண்டுவந்தது. இந்த அதிகாரத்தில் எதுவும் அவசரமானதும் அல்ல, எதுவும் தற்செயலானதும் அல்ல.

தன்னைப்பற்றிய சவுலின் முதல் வார்த்தைகள் அடக்கமானவை: சிறிதான கோத்திரம், அற்பமான குடும்பம். கிதியோனும் ஏறக்குறைய இதையே சொல்லியிருந்தான் (மனாசேயில் என்னுடைய குடும்பம் மிகவும் எளியது; என்னுடைய தகப்பன் வீட்டில் நான் எல்லோரிலும் சிறியவன், நியாயாதிபதிகள் 6:15). இது தாழ்மையா, குழப்பமா, அல்லது அக்காலத்தின் மரியாதையான தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ளும் பேச்சா என்று வாக்கியம் தீர்ப்பளிப்பதில்லை; சவுல் பின்னர் சிறியவனாக இருக்கச் சகிக்காதபோது (15:17) வாசகன் இதை நினைவுகூரும்படி விட்டுவைக்கிறது.

பென்யமீன் உண்மையிலேயே சிறியதாக இருந்தது — நியாயாதிபதிகள் 20-ன் உள்நாட்டுப் போருக்குப் பின் அறுநூறு பேராகக் குறைக்கப்பட்டிருந்தது. ஏறக்குறைய இல்லாமல் போயிருந்த கோத்திரத்திலிருந்து முதல் ராஜா வரவேண்டும் என்பது அன்னாளின் பாட்டின் வடிவத்திற்குப் பொருந்துகிறது: அவர் சிறியவனைப் புழுதியிலிருந்து எடுத்து... அவர்களைப் பிரபுக்களோடு உட்காரவும் செய்கிறார் (2:8).

முந்தைய மாலையின் மரியாதைகள் பொதுவானவை — தலைமையான இடம், ஒதுக்கிவைக்கப்பட்ட பங்கு, வைக்கப்பட்ட இறைச்சித் துண்டு (வவ. 22-24; ஆங்கில (KJV) வாக்கியத்தில் தோள், தமிழ் IRV-யில் முன்னந்தொடை). அபிஷேகம் தனிப்பட்டதாக இருக்கும்: விடியற்காலையில் பட்டணத்தின் கடைசியில் இரண்டு மனிதர்கள் மட்டும் தனியாக நிற்கும்படி வேலைக்காரன் முன்னே அனுப்பப்படுகிறான். தேவனுடைய அழைப்புகள் அடிக்கடி யாரும் பார்க்காத இடத்திலேயே முத்திரையிடப்படுகின்றன.

நீ சற்று இங்கே நில் — 12:7-லும் 12:16-லும் சாமுவேல் எல்லா இஸ்ரவேலிடமும் கேட்கப்போகும் அதே நிலை: நில்லுங்கள்... நின்று பாருங்கள். சவுல் ஆளுவதற்கு முன், அவன் நின்று தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்கவேண்டும். தைலம் இன்னும் ஊற்றப்படாமல், அதிகாரம் வாக்கியத்தின் நடுவில் முடிகிறது; 10:1 இடைவெளியின்றித் தொடர்கிறது.