ஆங்கில (KJV) பாடத்தின் precious ('விலையேறப்பெற்றது') அதன் பழைய பொருளில்: அரிதானது, பற்றாக்குறையானது, விலையுயர்ந்தது — பொக்கிஷமாகப் போற்றப்பட்டது அல்ல, எப்போதாவதே கேட்கப்பட்டது. வெளிப்படையான தரிசனம் இருந்ததில்லை: வெளிப்படுத்துதல் நின்றுபோகவில்லை, ஆனால் அசாதாரணமாகிவிட்டது. சீர்கெட்ட ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலத்தின்மேல் பரலோகம் மௌனமாகிறது.

ஆனாலும் சிறுவனாகிய சாமுவேல்... பணிவிடை செய்துகொண்டிருந்தான். வார்த்தையின் பஞ்சமும் உண்மையுள்ள ஒரு ஊழியனின் இருப்பும் ஒரே வசனத்தில் ஒன்றாக இருக்கின்றன; மௌனத்திற்குத் தேவனுடைய பதில் ஏற்கனவே அந்தக் கட்டிடத்தில் இருக்கிறது, சணல்நூல் ஏபோத்தை அணிந்தவனாக.

பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் விளக்கு மாலையிலிருந்து காலைவரை எரிந்தது (யாத்திராகமம் 27:20-21); விளக்கு அணைந்துபோவதற்கு முன்பு என்பது அழைப்பை இரவின் கடைசி ஜாமத்தில் வைக்கிறது. வாசகர்கள் அதில் ஒரு அமைதியான சித்திரத்தையும் கண்டிருக்கிறார்கள்: இஸ்ரவேலின் வெளிச்சம் மங்கி மினுமினுத்தாலும், அணையவில்லை.

சாமுவேல் தேவனுடைய பெட்டி அருகில் படுத்திருக்கிறான் — அதிகாரம் அதை வேண்டுமென்றே பெயரிடுகிறது. அடுத்த அதிகாரம் அந்தப் பெட்டியை யுத்தத்திற்குக் கொண்டுபோய் இழந்துவிடும். கிருபாசனத்தின் அருகில் படுத்திருக்கிற சிறுவன் மட்டுமே சீலோவில் கேட்டுக்கொண்டிருப்பவன்.

பல வருடங்களாகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் பணிவிடை செய்த ஒரு சிறுவனைப் பற்றிய திடுக்கிடவைக்கும் வரி. இங்கே அறிதல் உறவு சார்ந்ததும் தீர்க்கதரிசனம் சார்ந்ததும் — அவன் யெகோவாவை அவருடைய வார்த்தையில் இன்னும் சந்திக்கவில்லை. ஒருவன் பலிபீடத்தின் அருகே வளர்ந்தும் முதல் தனிப்பட்ட கேட்டலுக்காக இன்னும் காத்திருக்கலாம்.

ஏலியின் மகன்கள் மறுப்பினால் யெகோவாவை அறியவில்லை (2:12); சாமுவேல் நேரத்தினால் இன்னும் அறியாமல் இருந்தான். ஒரே வினைச்சொல், இரண்டு திசைகள் — ஒன்று கடினமாகிக்கொண்டிருக்கிறது, ஒன்று திறக்கப்போகிறது.

ஏலியின் மிகச் சிறந்த தருணம். கண்மங்கியவனாகவும் தீர்ப்புக்குக் கீழிருப்பவனாகவும் இருந்தும், அவன் தேவனுடைய சத்தத்தை அடையாளம் கண்டு, அதற்குப் பதிலளிக்க ஒரு சிறுவனுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறான். தவறிப்போகும் ஒரு தலைவனும் உண்மையான ஒரு வார்த்தையைக் கையளிக்க முடியும்; மனிதன் குறைந்துபோன இடத்திலும் பதவி பேசுகிறது.

கற்றுக்கொடுக்கப்பட்ட பதில் முழுவதும் நிலைப்பாடே: சொல்லும்... அடியேன் கேட்கிறேன். இதோ, இருக்கிறேன் அல்ல (ஓடுவதற்கான ஆயத்தம்), பேசப்படுவதற்கான ஆயத்தம். தீர்க்கதரிசிகள் பேசுவதால் உருவாக்கப்படுமுன் கேட்பதால் உருவாக்கப்படுகிறார்கள்.

வந்து நின்று — தூரத்திலிருந்து வரும் ஒரு சத்தம் அல்ல, அறையில் ஒரு பிரசன்னம். இரட்டிக்கப்பட்ட பெயர் — சாமுவேலே சாமுவேலே — வேதத்தில் ஆபிரகாம், யாக்கோபு, மோசே, மார்த்தாள், சீமோன், தர்சு ஊரானாகிய சவுல் ஆகியோர் அடங்கிய ஒரு சிறிய பட்டியலுக்குரியது. ஒரு வாழ்க்கையைத் திருப்ப எண்ணும்போது தேவன் ஒரு பெயரை இரட்டிக்கிறார்.

ஏலி சொல்லிக்கொடுத்த வாக்கியத்திலிருந்து சாமுவேல் யெகோவாவே என்னும் சொல்லை விட்டுவிடுகிறான் — ஒருவேளை பயபக்தி, ஒருவேளை ஒரு சிறுவனின் பதட்டம்; வேதபாடம் சொல்லவில்லை. அந்த விடுபடலைத் தேவன் பொருட்படுத்தவில்லை. அவருக்குக் குறையற்ற வாசகத்தைவிடக் கேட்கிற ஊழியனே வேண்டும்.

ஏலியின்மேல் குற்றச்சாட்டு அவன் செய்தது அல்ல, செய்யாதது: அவர்களை அடக்காமல்போன. அவன் அறிந்திருந்தான் (2:22-25), பேசினான், செயல்படவில்லை. மகன்களின் வன்முறையின்மேல் எவ்வளவு உண்மையாகவோ, அவ்வளவு உண்மையாகத் தகப்பனின் செயலின்மையின்மேலும் நியாயத்தீர்ப்பு விழுகிறது.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் தங்களை இழிவாக்கிக்கொண்டார்கள் — பழங்கால மொழிபெயர்ப்புகள் இந்த வாக்கியத்தைச் சற்று வேறுவிதமாக வாசிக்கின்றன, சிலர் எபிரெய மூலம் மகன்கள் தேவனைத் தூஷித்தார்கள் என்று சொல்வதாகக் கொள்கிறார்கள்; எவ்விதத்திலும் பொருள், அவர்கள் யெகோவாவின்மேல் அவமதிப்பைக் கொண்டுவந்தார்கள் என்பதே. அதன் எடையை உணர இதைத் தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டுமென அதிகாரம் நம்மிடம் கோரவில்லை.

சிறுவனின் முதல் தீர்க்கதரிசனப் பணி, தான் நேசிக்கிற ஒரு மனிதனிடம் அவனுடைய வீடு முடிந்துவிட்டது என்று சொல்வது — அவன் ஒன்றையும் மறைக்காமல் சொன்னான். உண்மையுள்ள தூதுவர்கள் கேட்பவரின் சௌகரியத்திற்காகவோ தங்கள் சௌகரியத்திற்காகவோ கெட்ட செய்தியைத் திருத்துவதில்லை.

ஏலியின் பதில் சுயபரிதாபமில்லாத அடங்குதல்: அவர் யெகோவா. அவனால் தன் மகன்களை ஆள முடியவில்லை, ஆனால் தன் தேவனுக்கு முன் தலைவணங்க முடியும். அது தாமதமான, உண்மையான ஒரு கிருபை, கதைசொல்லி அதை அவனுக்குக் கிடைக்கவிடுகிறார்.

உபாகமம் 18-ல் உண்மையான தீர்க்கதரிசியின் அடையாளம் அவனுடைய வார்த்தைகள் நிறைவேறுவது; இங்கே சாமுவேலைப் பற்றி அவனுடைய இளமையிலிருந்தே அது சொல்லப்படுகிறது. ஒன்றையாவது தரையிலே விழுந்துபோகவிடவில்லை — ஒவ்வொரு வார்த்தையும் இலக்கை அடைந்தது. தேவன் தம் ஊழியனின் வார்த்தையைக் காத்ததன் மூலம் தம் ஊழியனுக்கு உத்தரவாதம் தந்தார்.

20-21 வசனங்கள் பார்வையை விரிவாக்குகின்றன: தாண் துவங்கி பெயெர்செபாவரை இஸ்ரவேல் ஒரு தீர்க்கதரிசியை அறிகிறது, யெகோவா பின்னும் சீலோவிலே தரிசனம் தந்தருளினார். 1-ம் வசனத்தின் மௌனம் உடைக்கப்பட்டது. வார்த்தையின் பஞ்சத்திற்கு மருந்து சொல்லும் என்று சொன்ன ஒரு சிறுவன்.