உணர்ந்து பாருங்கள் — கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக யோவான் தமது வாதத்தை நிறுத்துகிறார். நின்று பாருங்கள்.

எவ்வளவு பெரிய அன்பு — கிரேக்கத்தில் பொட்டாப்பேன், "எந்த நாட்டிலிருந்து?" இந்த அன்பு அவ்வளவு அந்நியமானது, வேறொரு கிரகத்திலிருந்து வந்ததுபோல இருக்கிறது. நாம் கலகக்காரர்களாக இருந்தோம்; அவர் நம்மைப் பிள்ளைகள் என்று அழைத்திருக்கிறார்.

இப்பொழுது — தற்போதைய உடைமை, எதிர்கால நம்பிக்கை மட்டுமல்ல. பிள்ளைகளாக இருக்கும் உரிமை இன்றே நிலைநாட்டப்பட்டுவிட்டது.

ஆனாலும் நாம் இன்னும் கற்பனை செய்ய முடியாத ஓர் எதிர்காலம் நமக்காகக் காத்திருக்கிறது. நாம் அறிந்திருக்கும் ஒரே காரியம் அதன் உச்சம்: அவர் இருக்கிற பிரகாரமாகவே நாம் அவரைக் காண்போம், அந்தக் காணுதல் நம்மை அவருடைய சாயலுக்கு ஒப்பாக மாற்றும்.

எதிர்காலம் நிகழ்காலத்தை வடிவமைக்கிறது. அவரைப்போல ஆவோம் என்ற எதிர்பார்ப்பு ஆத்துமாவைச் சோம்பலாக விட்டுவிடுவதில்லை; அது ஒரு பாதையை அமைக்கிறது.

புதிய ஏற்பாட்டில் நம்பிக்கை ஒருபோதும் தப்பித்தல் அல்ல; அது பரிசுத்தமாக்குகிறது.

ஒரு வரையறை. பாவம் என்பது வெறும் தனிப்பட்ட தோல்வியோ சமூகத் தீங்கோ அல்ல; அது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுவது. செங்குத்துப் பரிமாணமே முதன்மையானது.

சரி எது தவறு எது என்பதைத் தான் மறுவரையறை செய்துவிட்டதாக ஒரு சமுதாயம் நினைக்கலாம்; தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் அசையவில்லை.

கிறிஸ்துவின் பணி அற்புதமான எளிமையோடு கூறப்படுகிறது. பிசாசு செய்ததை அவிழ்த்துப்போட அவர் வந்தார்.

அழிப்பதற்காக — கிரேக்கத்தில் லூவோ, தளர்த்துதல், அவிழ்த்தல். பாவம் இல்லாமல் ஆக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது; மறுபடி பிறந்த ஒவ்வொரு வாழ்க்கையிலும் பிசாசின் முடிச்சுகள் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்கப்படுகின்றன, அவருடைய வருகையில் அவை முழுமையாக அவிழ்க்கப்படும்.

அநேகரைக் கலங்கடித்த ஒரு வசனம். யோவானின் நிகழ்காலக் கிரேக்க வினை (ஹமார்டானெய்) பாவத்தைத் தொடர்ந்து பழக்கமாகச் செய்வதில்லை என்று பொருள்படும். இந்த வசனம் பாவமில்லாமையைக் கோரவில்லை; தொடர்ச்சியான, நிலைகொண்ட கலகம் விசுவாசியின் வாழ்க்கை முறையாக இருப்பதையே மறுக்கிறது.

அவருடைய வித்து — ஆவியானவரால் நாட்டப்பட்ட புதிய சுபாவம். உள்ளே ஏதோ மாறிவிட்டதால், விசுவாசி பாவத்தில் காலவரையின்றி இளைப்பாற முடியாது.

புறநிலையான நிலைக்கு ஓர் அகநிலைச் சோதனை. நாம் அன்பு செலுத்துகிறபடியால் அறிந்திருக்கிறோம்.

உடன் பரிசுத்தவான்கள்மேல் பகையை வைத்துக்கொண்டு சௌகரியமாக இருக்கும் எந்த வகையான கிறிஸ்தவத்திற்கும் எதிராக இந்த வசனம் வெட்டுகிறது.

அன்பு என்ற சொல்லுக்கான அகராதிப் பதிவு சிலுவையே. வேறு எந்த வரையறையும் வெறும் உணர்ச்சிவசமே.

முடிவு கடினமானது: அவர் நமக்காகச் செய்ததுபோல, நாமும் ஒருவருக்காக ஒருவர் செய்யக் கடனாளிகளாக இருக்கிறோம். ஒன்றும் விலைகொடுக்காத அன்பு இன்னும் இந்த வசனத்தை வாசிக்கவில்லை.

அன்றாட வாழ்க்கைக்குள் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு சோதனை. நம்மில் பெரும்பாலோர் நாடகீயமான இரத்தசாட்சி மரணத்தைச் சந்திக்கமாட்டோம்; ஆனால் ஏறக்குறைய நாம் அனைவரும், நம்மால் உதவக்கூடிய, தேவையிலுள்ள ஒரு சகோதரனைச் சந்திக்கிறோம்.

தன் இருதயத்தை அவனுக்கு அடைத்துக்கொண்டால் — மூடப்பட்ட இரக்கத்திற்கான எபிரெய மரபுத்தொடர். காணக்கூடிய பதில்செயலே காணக்கூடிய அன்பு.

இரண்டு ஜோடிகள்: வசனமும் பேச்சும் (மேற்பரப்பு), செயல்களும் உண்மையும் (ஆழம்). வாய்மொழி உணர்வு செயலில் வெளிப்படும்வரை யோவான் அதை அன்பாகக் கணக்கிட மறுக்கிறார்.

வேதாகமத்திலுள்ள மிகுந்த மேய்ப்புப் பரிவுள்ள வசனங்களில் ஒன்று. தேவன் மன்னித்த இடத்தில் மனசாட்சி அடிக்கடி குற்றஞ்சாட்டுகிறது. உணர்வுகளுக்கு முறையிட்டு இந்த வசனம் மனசாட்சியை அமைதிப்படுத்துவதில்லை; அது மனசாட்சியைக் கடந்து, அதைவிடப் பெரியவரைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

தேவன் நம்முடைய இருதயத்திலும் பெரியவர் — நாம் செய்ததை அவர் அறிந்திருக்கிறார், கூடவே கிறிஸ்து செய்ததையும் அறிந்திருக்கிறார். இரண்டு கணக்குப் புத்தகங்களும் அவருக்கு முன்பாக இருக்கின்றன; ஒன்று மட்டுமே நிலைநிற்கிறது.

பதிலளிக்கப்படும் ஜெபம் கீழ்ப்படிதலுள்ள வாழ்க்கையோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது — தகுதியாக அல்ல, ஒத்திசைவாக. இருதயம் அவருடைய இருதயத்தோடு ஒத்திசைந்திருக்கும்போது, நம்முடைய கேட்டல் அவர் கேட்பதைப் போலவே அதிகமாகத் தோன்றும்.