दर काही वर्षांनी, उघड्या बोअरवेलमध्ये पडलेल्या एखाद्या मुलासाठी संपूर्ण देश श्वास रोखून धरतो. कॅमेरे जमतात, बचाव पथक रात्रभर शेजारी समांतर खड्डा खणते, आणि शेवटी एखादी छोटीशी, चिखलाने माखलेली आकृती बाहेर काढली जाते तेव्हा अनोळखी लोक आपल्या टीव्हीसमोर रडतात. त्या कुटुंबासाठी तो दिवस आयुष्यभर सांगण्याची कथा बनतो. स्तोत्र 40 अशाच कथेने सुरू होते — 'त्याने मला नाशाच्या खाचेतून, दलदलीच्या चिखलातून वर काढले.' आणि मग, प्रामाणिकपणे, ते कबूल करते की आयुष्य सुटलेल्या अवस्थेतच राहिले नाही: नवी संकटे आली आहेत, आणि प्रार्थना पुन्हा सुरू होते.
कथेत हे कुठे आहे: इस्राएलाच्या कथेत (तिसरा अंक) यज्ञ ही देवाजवळ जाण्यासाठी देवानेच दिलेली देणगी होती. स्तोत्र 40 तो रद्द करत नाही, पण त्याच्या पलीकडे पाहते: देवाला सर्वात जास्त हवे आहेत उघडलेले कान आणि तयार अंतःकरण — 'तुझी इच्छा पूर्ण करण्यात मला आनंद आहे.' इब्री लोकांस पत्र (10:5–7) या ओळी जगात येणाऱ्या ख्रिस्ताने (चौथा अंक) उच्चारलेल्या म्हणून वाचते, ग्रीक भाषांतराचे अनुसरण करत, जे इब्री 'तू माझे कान उघडले आहेस' याचे भाषांतर 'तू माझ्यासाठी शरीर तयार केले आहेस' असे करते.
हा अध्याय काय करतो: आठवलेल्या सुटकेचे सार्वजनिक स्तुतीत आणि वैयक्तिक आज्ञापालनात रूपांतर करणे, आणि हे दाखवणे की भूतकाळातील मदतीबद्दलची कृतज्ञताच नवे संकट आल्यावर पुन्हा मागण्याचे धैर्य देते.
- 40:1–3 — मी धीराने परमेश्वराची वाट पाहिली; तो वाकला, त्याने ऐकले, आणि मला निसरड्या खाचेतून बाहेर काढून माझे पाय खडकावर ठेवले. त्याने माझ्या तोंडात नवे गीत घातले, आणि पुष्कळ जण ते पाहून विश्वास ठेवतील.
- 40:4–5 — जो गर्विष्ठांवर किंवा खोट्यामागे धावणाऱ्यांवर नव्हे, तर परमेश्वरावर विश्वास ठेवतो तो धन्य. देवाची अद्भुत कृत्ये आणि त्याच्या लोकांसाठीच्या त्याच्या योजना मोजता येणार नाहीत इतक्या आहेत.
- 40:6–10 — यज्ञ आणि अर्पण देवाला नको होते — त्याने माझे कान उघडले. 'पाहा, मी आलो आहे; ग्रंथपटात माझ्याविषयी लिहिले आहे: तुझी इच्छा पूर्ण करण्यात मला आनंद आहे; तुझे नियमशास्त्र माझ्या अंतःकरणात आहे.' सुटका झालेला देवाची सत्यता लपवत नाही, तर मोठ्या सभेत ती सांगतो.
- 40:11–17 — मग सूर बदलतो: असंख्य संकटांनी त्याला घेरले आहे आणि त्याच्या स्वतःच्या पापांनी त्याला गाठले आहे. तो देवाला त्वरा करण्याची, त्याचा जीव घेऊ पाहणाऱ्यांना लज्जित करण्याची, आणि सर्व शोधणाऱ्यांना आनंद करू देण्याची विनंती करतो. 'मी दीन आणि गरजू आहे' — तरी प्रभू माझा विचार करतो; उशीर करू नकोस. (वचने 13–17 जवळजवळ न बदलता स्तोत्र 70 म्हणून पुन्हा येतात.)
मुख्य वचन: स्तोत्रसंहिता 40:8 · मग काय: आपल्यापैकी पुष्कळांना अपेक्षा असते की एक सुटका सर्व काही मिटवून टाकेल. स्तोत्र 40 जीवनाशी अधिक प्रामाणिक आहे: खरी सुटका, खरे गीत, आणि मग नवे संकट. पहिल्या सुटकेची आठवण दुसऱ्या धाव्याला रद्द करत नाही; ती त्याला बळ देते. आणि स्तोत्राच्या केंद्रस्थानी थांबून विचार करण्याजोगे आहे — देवाला व्यवहार नको आहे, तर 'पाहा, मी आलो आहे' असे मनापासून म्हणणारी व्यक्ती हवी आहे.