ഏതാനും വർഷം കൂടുമ്പോൾ, തുറന്നുകിടക്കുന്ന ഒരു കുഴൽക്കിണറിൽ വീണ ഒരു കുഞ്ഞിനെച്ചൊല്ലി രാജ്യം മുഴുവൻ ശ്വാസമടക്കി കാത്തിരിക്കുന്നു. ക്യാമറകൾ കൂടുന്നു; രക്ഷാപ്രവർത്തകർ രാത്രി മുഴുവൻ സമാന്തരമായി ഒരു കുഴി കുഴിക്കുന്നു; ഒടുവിൽ ചെളിപുരണ്ട ഒരു കൊച്ചുരൂപം പുറത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, അപരിചിതർ ടെലിവിഷനു മുമ്പിലിരുന്നു കരയുന്നു. ആ കുടുംബത്തിന്, ആ ദിവസം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവർ പറയുന്ന കഥയായിത്തീരുന്നു. സങ്കീർത്തനം 40 അത്തരമൊരു കഥയോടെ ആരംഭിക്കുന്നു — 'നാശകരമായ കുഴിയിൽനിന്നും കുഴഞ്ഞ ചേറ്റിൽനിന്നും അവൻ എന്നെ കയറ്റി.' പിന്നെ, സത്യസന്ധമായി, ജീവിതം രക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ തുടർന്നില്ല എന്ന് അതു സമ്മതിക്കുന്നു: പുതിയ കഷ്ടതകൾ വന്നിരിക്കുന്നു; പ്രാർത്ഥന വീണ്ടും ആരംഭിക്കുന്നു.
കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: ഇസ്രായേലിന്റെ കഥയിൽ (മൂന്നാം അങ്കം) തന്നെ സമീപിക്കാൻ ദൈവംതന്നെ നൽകിയ ദാനമായിരുന്നു യാഗം. സങ്കീർത്തനം 40 അതിനെ നിർത്തലാക്കുന്നില്ല, എന്നാൽ അതിനപ്പുറം കാണുന്നു: ദൈവം ഏറ്റവുമധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നതു തുറന്ന ഒരു ചെവിയും സന്നദ്ധമായ ഒരു ഹൃദയവുമാണ് — 'അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.' ലോകത്തിലേക്കു വരുന്ന ക്രിസ്തു (നാലാം അങ്കം) പറഞ്ഞ വാക്കുകളായി എബ്രായർക്കുള്ള ലേഖനം (10:5–7) ഈ വരികളെ വായിക്കുന്നു; 'അങ്ങ് എന്റെ ചെവി തുറന്നിരിക്കുന്നു' എന്ന എബ്രായപാഠത്തെ 'അങ്ങ് എനിക്ക് ഒരു ശരീരം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു' എന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്ന ഗ്രീക്ക് പരിഭാഷയെ അതു പിന്തുടരുന്നു.
ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു രക്ഷയെ പരസ്യസ്തുതിയും വ്യക്തിപരമായ അനുസരണവുമാക്കി മാറ്റാനും, പുതിയ കഷ്ടത വരുമ്പോൾ വീണ്ടും ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഒരാൾക്കു നൽകുന്നതു കഴിഞ്ഞകാല സഹായത്തിനുള്ള നന്ദിതന്നെയാണെന്നു കാണിക്കാനും.
- 40:1–3 — ഞാൻ യഹോവയ്ക്കായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു; അവൻ ചാഞ്ഞ് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു, വഴുവഴുപ്പുള്ള കുഴിയിൽനിന്ന് എന്നെ വലിച്ചെടുത്ത് എന്റെ കാലുകളെ പാറമേൽ നിർത്തി. അവൻ എന്റെ വായിൽ ഒരു പുതിയ പാട്ടു തന്നു; അനേകർ അതു കണ്ട് ആശ്രയിക്കും.
- 40:4–5 — അഹങ്കാരികളിലോ വ്യാജത്തിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്നവരിലോ അല്ല, യഹോവയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. ദൈവത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളും തന്റെ ജനത്തിനായുള്ള അവന്റെ പദ്ധതികളും എണ്ണാനാവാത്തവിധം അനവധിയാണ്.
- 40:6–10 — യാഗവും വഴിപാടും ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചില്ല — അവൻ എന്റെ ചെവി തുറന്നു. 'ഇതാ, ഞാൻ വരുന്നു; പുസ്തകച്ചുരുളിൽ എന്നെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നു: അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ ന്യായപ്രമാണം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.' രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത മറച്ചുവെക്കുന്നില്ല; മഹാസഭയിൽ അതു വിവരിക്കുന്നു.
- 40:11–17 — പിന്നെ ഭാവം മാറുന്നു: എണ്ണമില്ലാത്ത കഷ്ടതകൾ അവനെ വലയം ചെയ്യുന്നു; അവന്റെ സ്വന്തം പാപങ്ങൾ അവനെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു. വേഗം വരണമേ എന്നും, തന്റെ ജീവനെ തേടുന്നവരെ ലജ്ജിപ്പിക്കണമേ എന്നും, അന്വേഷിക്കുന്ന എല്ലാവരും സന്തോഷിക്കട്ടെ എന്നും അവൻ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. 'ഞാൻ എളിയവനും ദരിദ്രനുമാകുന്നു' — എങ്കിലും കർത്താവ് എന്നെ ഓർക്കുന്നു; താമസിക്കരുതേ. (13–17 വാക്യങ്ങൾ ഏതാണ്ടു മാറ്റമില്ലാതെ സങ്കീർത്തനം 70 ആയി വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.)
മുഖ്യ വാക്യം: സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 40:8 · അതുകൊണ്ട് എന്ത്: ഒരൊറ്റ രക്ഷ എല്ലാം തീർപ്പാക്കുമെന്നു നമ്മിൽ പലരും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനം 40 ജീവിതത്തോടു കൂടുതൽ സത്യസന്ധമാണ്: ഒരു യഥാർത്ഥ വിടുതൽ, ഒരു യഥാർത്ഥ പാട്ട്, പിന്നെ പുതിയ കഷ്ടത. ആദ്യരക്ഷയുടെ ഓർമ്മ രണ്ടാമത്തെ നിലവിളിയെ റദ്ദാക്കുന്നില്ല; അതിന് ഇന്ധനം പകരുന്നു. സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ഒന്നു നിന്നു ചിന്തിക്കേണ്ടതാണ് — ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരു ഇടപാടല്ല, 'ഇതാ, ഞാൻ' എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി പറയുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെയാണ്.