← सर्व अध्याय
857 / 1113 · मलाखी 3 · परतणे आणि पुनर्बांधणी · सुमारे इ.स.पू. 450 (अंदाजे)

दूत आणि शुद्ध करणारा

वादग्रस्त

कोणत्याही भारतीय बाजारातील सोनाराला माहीत असते की शुद्ध सोने त्याचे कौतुक करून बनत नाही. धातू अग्नीत जातो, मळ वर येतो, आणि पृष्ठभागावर स्वतःचा चेहरा दिसेपर्यंत सोनार लक्ष ठेवून असतो. मलाखी देवाच्या येण्यासाठी हेच चित्र वापरतो. देवाला न्यायाची पर्वा नाही अशी लोकांनी तक्रार केली आहे. त्याचे उत्तर असे की तो येत आहे — आणि ते त्यांना कदाचित आवडणार नाही: तो येईल तेव्हा तो शुद्ध करणाऱ्याच्या अग्नीसारखा असेल, आणि सुरुवात त्याच्या स्वतःच्या याजकांपासून होईल.

कथेत हे कुठे आहे: जुन्या करारातील संदेष्टे अशा दिवसाची वाट पाहत होते जेव्हा देव निर्णायकपणे कृती करून सर्व काही नीट करील. मलाखी 3 त्या आशेला एक अग्रदूत देते: प्रभू आपल्या मंदिरात येण्यापूर्वी मार्ग तयार करणारा दूत. बायबलच्या मोठ्या कथेत, दोन करारांमधील दीर्घ शांततेपूर्वीच्या शेवटच्या अभिवचनांपैकी हे एक आहे, आणि शुभवर्तमानांची सुरुवातच त्याकडे निर्देश करून होते.

हा अध्याय काय करतो: शुद्ध करण्यासाठी आणि न्याय करण्यासाठी देवाच्या येण्याचे — एका दूताद्वारे जाहीर होणाऱ्या येण्याचे — अभिवचन देणे, आणि व्यावहारिक पश्चात्तापाद्वारे लोकांना परत बोलावणे; त्याच वेळी देवाचे भय धरणाऱ्यांना खात्री देणे की तो त्यांची आठवण ठेवतो.

वचनामागून वचन
  • 3:1–4 — देव मार्ग तयार करण्यासाठी आपला दूत पाठवील, आणि ज्या प्रभूचा ते शोध करतात — कराराचा दूत — तो अचानक आपल्या मंदिरात येईल. पण ते कोण सहन करू शकेल? तो धातू शुद्ध करणाऱ्याच्या अग्नीसारखा आणि परटाच्या साबणासारखा असेल; त्यांची अर्पणे पुन्हा मान्य होईपर्यंत तो लेवीच्या पुत्रांना शुद्ध करील.
  • 3:5–7 — तो चेटूक करणारे, व्यभिचारी, खोटी शपथ घेणारे, आणि कामगारांची मजुरी बुडवणारे, विधवा व अनाथ यांवर जुलूम करणारे आणि परदेशी माणसाला दूर लोटणारे यांच्याविरुद्ध न्याय करण्यास जवळ येईल. देव बदलत नाही म्हणूनच याकोबाच्या संततीचा नाश झालेला नाही. माझ्याकडे परत या, तो म्हणतो, म्हणजे मी तुमच्याकडे परत येईन.
  • 3:8–12 — माणूस देवाला लुटेल काय? तरीही त्यांनी दशमांश आणि अर्पणे यांत त्याला लुटले आहे. पूर्ण दशमांश भांडारगृहात आणा, देव म्हणतो; यात माझी परीक्षा पाहा, आणि मी आकाशाच्या खिडक्या उघडतो की नाही ते पाहा. हे भांडारगृह तीच व्यवस्था होती जिचा पुरवठा चालू ठेवण्यासाठी नहेम्याला झगडावे लागले.
  • 3:13–15 — देवाची सेवा करणे व्यर्थ आहे असे लोक म्हणाले आहेत: गर्विष्ठांची भरभराट होते आणि दुष्कर्मी निसटून जातात.
  • 3:16–18 — परमेश्वराचे भय धरणारे एकमेकांशी बोलतात, आणि तो ऐकतो. स्मरणाचे पुस्तक लिहिले जाते; ते त्याचे खास धन होतील, आणि नीतिमान व दुष्ट यांच्यातील फरक स्पष्ट होईल.
हे काय दाखवतेआपल्या मूळ संदर्भात 3:1 मंदिरात देवाच्या येण्यापूर्वी एका अग्रदूताचे अभिवचन देते; नंतर शुभवर्तमाने ते बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाला लागू करतात (मार्क 1:2, जिथे ते यशया 40:3 बरोबर जोडलेले आहे; मत्तय 11:10; लूक 7:27).
पुरावा कुठे थांबतोमलाखीमध्ये हा दूत कोण हे खुले ठेवले आहे; वाचकांनी स्वतः संदेष्टा, एखादी देवदूतासारखी व्यक्ती, किंवा 4:5 मधील एलीया असे पर्याय सुचवले आहेत. शुभवर्तमानांचे वाचन हा ख्रिस्ती अर्थ आहे; मूळ मजकूर ते स्पष्टपणे सांगत नाही.

मुख्य वचन: मलाखी 3:1  ·  मग काय: देवाकडे न्याय मागणे म्हणजे आपलीही तपासणी व्हावी असे मागणे. मलाखीचा शुद्ध करणारा बाहेरच्या शत्रूंपासून नव्हे, तर मंदिरापासून सुरुवात करतो. हा अध्याय थकलेल्या पण विश्वासू लोकांशीही बोलतो: व्यर्थ वाटत असतानाही जे देवाचे भय धरत राहतात त्यांची दखल घेतली जाते, आणि त्यांची नावे लिहून ठेवली जातात.

← लेवीबरोबरचा करारतुम्ही नुकताच विश्वासघातकी याजक आणि पती यांच्याविरुद्धचा आरोप वाचला (मलाखी 2), जो 'न्यायी देव कोठे आहे?' या प्रश्नाने संपतो. पुढे परमेश्वराचा दिवस आणि एलीयाचे अभिवचन येते — ख्रिस्ती क्रमानुसार संदेष्ट्यांचे शेवटचे वाचन (मलाखी 4).महान दिवसापूर्वी: एलीया →
स्रोत व अधिक वाचन
← सर्व अध्याय