गावातील बहुतेक तंटे नाट्यमय नसतात. एखादी शेळी शेजाऱ्याच्या शेतात भटकते; उसना घेतलेला बैल दुसऱ्याच्या देखरेखीत मरतो; धसकट जाळण्यासाठी लावलेली आग बांध ओलांडून धान्याची गंजी जाळते. पंचायतीच्या सुनावणीला बसलेल्या कोणालाही ठाऊक असते की न्याय अशाच प्रकरणांत जगतो किंवा मरतो. निर्गम 22 अशाच प्रकारचा अध्याय आहे: सामान्य नुकसान, काळजीपूर्वक केलेली भरपाई. मग, अर्ध्यावर, सूर बदलतो, आणि ज्यांची बाजू घ्यायला कोणीच नाही अशा लोकांविषयी देव प्रथमपुरुषी बोलतो.
कथेत हे कुठे आहे: हा तिसरा अंक आहे — देव सोडवलेल्या लोकांना घडवत आहे. दहा आज्ञांचा (निर्गम 20) आता 'कराराच्या पुस्तका'त (निर्गम 20:22–23:33) विस्तार होत आहे — शेतकरी समाजासाठी प्रकरणनिहाय नियमांचा एक संच. क्रमाने वाचल्यास हा अध्याय दाखवतो की गुलामांना मुक्त करणाऱ्या देवाला चोरलेल्या मेंढरांची आणि न फेडलेल्या कर्जांचीही तितकीच काळजी आहे. कराराविषयीचा विश्वासूपणा फक्त वेदीजवळ नव्हे, तर शेतांत आणि न्यायसभांत मोजला जातो.
हा अध्याय काय करतो: निर्गमाच्या देवाचे असणे दैनंदिन अर्थकारणाला नवा आकार देते हे दाखवणे: नुकसानाची भरपाई केलीच पाहिजे, आणि समाजातील सर्वात दुर्बल सदस्य देवाच्या वैयक्तिक संरक्षणाखाली आहेत.
- 22:1–15 — मालमत्तेविषयीचे नियम. चोर कित्येक पटींनी भरपाई करतो; रात्री घरफोडी करताना ठार झालेल्या चोराबद्दल रक्तदोष लागत नाही, पण दिवसा एखाद्याला ठार मारल्यास लागतो. चराईमुळे किंवा आगीमुळे झालेले नुकसान भरून द्यायचे, आणि ठेव म्हणून ठेवलेल्या वस्तूंसाठी आणि उसन्या किंवा भाड्याने घेतलेल्या जनावरांसाठी नियम आहेत. उद्देश आहे भरपाई — शेजाऱ्याला पूर्वीच्या स्थितीत परत आणणे.
- 22:16–20 — वाग्दान न झालेल्या मुलीला फूस लावणाऱ्या पुरुषाने वधूमूल्य द्यायचे आणि तिच्या बापाची संमती असल्यास तिच्याशी लग्न करायचे. मग मृत्युदंडाचे तीन अपराध: जादूटोणा, पशुगमन, आणि इतर देवांना यज्ञ. इस्राएलच्या देवाशी निष्ठेभोवती आखलेल्या, या संहितेतील कठोर रेषांपैकी या आहेत.
- 22:21–27 — देव थेट बोलतो: परदेशीयावर अन्याय करू नका, कारण तुम्ही मिसरमध्ये परदेशी होता; विधवेला किंवा अनाथाला छळू नका, कारण मी त्यांचा आक्रोश ऐकेन. गरिबाला व्याजाशिवाय उसने द्या, आणि गहाण ठेवलेला झगा सूर्यास्तापूर्वी परत करा, कारण तेच त्याचे एकमेव पांघरूण आहे.
- 22:28–31 — देवाला किंवा लोकांच्या अधिपतीला शाप देऊ नका; आपली प्रथमफळे आणि प्रथमजन्मलेले विलंब न करता आणा; वनपशूंनी फाडलेल्या जनावराचे मांस खाऊ नका. पवित्र लोक हे आपण काय देतो आणि काय नाकारतो यातून दाखवतात.
मुख्य वचन: निर्गम 22:21 · मग काय: मिसरमध्ये परदेशी असल्याच्या आठवणीचे रूपांतर आता परदेशीयांशी कसे वागावे याच्या नियमात होते. जे सोडवले गेले ते जुलमी बनता कामा नयेत. सूर्यास्ताला परत केलेला गहाण झगा ही लहान गोष्ट आहे, पण ती बरेच काही सांगते: कर्जापायी गरिबाची ऊब किंवा प्रतिष्ठा कधीही हिरावली जाता कामा नये. येथील मृत्युदंडांशी झगडणारे वाचक पहिले नाहीत; असे नियम कसे लागू होतात यावर यहुदी आणि ख्रिस्ती अर्थ लावणारे दीर्घकाळ वाद घालत आले आहेत.