രാജാവ് എഴുന്നള്ളുന്നു

ഒരു ഇന്ത്യൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണം കണ്ടിട്ടുള്ള ഏവർക്കും ഒരു വരവിന്റെ ശക്തി അറിയാം — തുറന്ന ജീപ്പ്, മാലകൾ, വഴിയോരത്ത് തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടം. വരവ് തന്നെ ഒരു സന്ദേശമാണ്. യേശുവും തന്റേത് ശ്രദ്ധാപൂർവം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആയിരക്കണക്കിനു തീർത്ഥാടകരിൽ ഒരുവനായി പെസഹയ്ക്ക് അവിടുന്ന് വെറുതെ യെരൂശലേമിലേക്കു നടന്നുകയറിയില്ല; ഒരു കഴുതക്കുട്ടിയെ വരുത്തി അതിന്മേൽ കയറി; ജനക്കൂട്ടം അതു മനസ്സിലാക്കി. അവർ കൊമ്പുകൾ വെട്ടി, വഴിയിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ വിരിച്ചു, ഒരു തീർത്ഥാടന സങ്കീർത്തനത്തെ ഒരു രാജകീയ സ്വാഗതമാക്കി മാറ്റി. സെഖര്യാവിനെ അറിയാവുന്ന ഏവരും ആ ചിത്രം തിരിച്ചറിയുമായിരുന്നു: നീതിമാനും ജയശാലിയും, എങ്കിലും താഴ്മയുള്ളവനുമായി, കഴുതപ്പുറത്തു വരുന്ന ഒരു രാജാവ്. പിന്നെ അവിടുന്ന് ദൈവാലയത്തിലേക്കു നടന്നുചെന്ന് മേശകൾ മറിച്ചിട്ടു.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: നാലാം അങ്കം ദാവീദിന്റെയും ദൈവാലയത്തിന്റെയും പട്ടണമായ യെരൂശലേമിൽ എത്തുന്നു — ഇസ്രായേലിന്റെ കഥയിലെ രണ്ടു മഹത്തായ സ്ഥാപനങ്ങൾ. ഏറെയും മറച്ചുവെച്ചിരുന്ന അവകാശവാദങ്ങൾ യേശു ഇപ്പോൾ പ്രവൃത്തിയിൽ കാണിക്കുന്നു: വാഗ്ദത്ത രാജാവായി അവിടുന്ന് പ്രവേശിക്കുന്നു; പിന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിന്മേൽ അധികാരമുള്ളവനെപ്പോലെ ദൈവാലയത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരെ നേരിടുന്നു. ആഴ്ചയുടെ ശേഷിച്ച ഭാഗം ഈ രണ്ടു പ്രവൃത്തികളിൽനിന്ന് പിന്തുടരുന്നു. നേതാക്കളുടെ ചോദ്യം — എന്ത് അധികാരംകൊണ്ട്? — മുഴുവൻ പീഡാനുഭവത്തിന്റെയും ചോദ്യമായി മാറുന്നു.

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: സെഖര്യാവിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ താഴ്മയുള്ള രാജാവ് താനാണെന്ന് യേശു പരസ്യമായി അവകാശപ്പെടുന്നതും, പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തികളിലൂടെ — ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രാകാരങ്ങളും ഫലമില്ലാത്ത അത്തിവൃക്ഷവും — ദൈവാലയ നേതൃത്വത്തെ വിധിക്കുന്നതും കാണിക്കാൻ; ഇവ അധികാരികളെ ഉറച്ച നിലയിൽ അവിടുത്തേക്കെതിരാക്കുന്നു.

• മത്തായി 21:1–11 — ബേത്ത്ഫാഗയ്ക്കടുത്ത് യേശു ഒരു പെൺകഴുതയെയും അതിന്റെ കുട്ടിയെയും കൊണ്ടുവരാൻ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു; വസ്ത്രങ്ങളുടെയും കൊമ്പുകളുടെയും 'ദാവീദ് പുത്രനു ഹോശന്നാ' എന്ന ആർപ്പുവിളികളുടെയും നടുവിൽ യെരൂശലേമിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. മത്തായി സെഖര്യാവ് 9:9 ഉദ്ധരിക്കുന്നു; പട്ടണം മുഴുവൻ ഇളകുന്നു. സമന്വയം: മർക്കൊസ് 11:1–11 അതേ പ്രവേശനം പറയുന്നു; യേശു ദൈവാലയത്തിൽ ചുറ്റും നോക്കി, വൈകുന്നേരം ബേഥാന്യയിലേക്കു പോകുന്നതോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു.
• മർക്കൊസ് 11:12–19 — പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, വിശന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ഇലയുള്ളതും എന്നാൽ ഫലമില്ലാത്തതുമായ ഒരു അത്തിവൃക്ഷം യേശു കാണുന്നു; ഇനി ആരും അതിൽനിന്ന് തിന്നുകയില്ല എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നു. പിന്നെ, കള്ളന്മാരുടെ ഗുഹയ്ക്കെതിരെ യെശയ്യാവിന്റെ 'സകല ജാതികൾക്കുമുള്ള പ്രാർത്ഥനാലയം' ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അവിടുന്ന് കച്ചവടക്കാരെയും നാണയമാറ്റക്കാരെയും പുറത്താക്കുന്നു. മഹാപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും അവിടുത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഒരു വഴി അന്വേഷിച്ചുതുടങ്ങുന്നു.
• മത്തായി 21:12–22 — മത്തായി പ്രവേശനത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ ശുദ്ധീകരണം പറയുന്നു; പിന്നെ ദൈവാലയത്തിൽ കുരുടരും മുടന്തരും യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു എന്നും, നീരസപ്പെട്ട പുരോഹിതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ കുട്ടികൾ സ്തുതി ആർത്തുവിളിച്ചു എന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. മത്തായിയിൽ അത്തിവൃക്ഷം ഉടനെ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നു; യേശു അതിനെ വിശ്വാസത്തോടെയുള്ള പ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പാഠമാക്കുന്നു.
• മർക്കൊസ് 11:20–33 — മർക്കൊസിൽ ശിഷ്യന്മാർ പിറ്റേന്നു രാവിലെ ഉണങ്ങിയ വൃക്ഷം കാണുന്നു; മലകളെ നീക്കുന്ന വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചും പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ക്ഷമിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും യേശു സംസാരിക്കുന്നു. ദൈവാലയത്തിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ നേതാക്കൾ അവിടുത്തെ അധികാരം ആവശ്യപ്പെടുന്നു; യോഹന്നാന്റെ സ്നാനം സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നോ മനുഷ്യരിൽനിന്നോ എന്ന് അവിടുന്ന് ചോദിക്കുന്നു; അവർ ഉത്തരം പറയാത്തപ്പോൾ അവിടുന്നും ഉത്തരം പറയാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു.
• മത്തായി 21:23–46 — മത്തായി അതേ അധികാര ചോദ്യം നൽകുന്നു; പിന്നെ നേതാക്കളെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള രണ്ട് ഉപമകൾ: വിസമ്മതിച്ചിട്ടും പിന്നീട് അനുസരിക്കുന്ന ഒരു മകൻ; ഉടമയുടെ ദാസന്മാരെ അടിക്കുകയും അവന്റെ മകനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്ന കുടിയാന്മാർ. വീടുപണിയുന്നവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല് മൂലക്കല്ലായിത്തീരുന്ന സങ്കീർത്തനം യേശു ഉദ്ധരിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് തങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നതെന്ന് നേതാക്കൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു, എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു.

മുഖ്യ വാക്യം: മത്തായി 21:9  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: ഈ പ്രവേശനത്തിന് വിചിത്രമായ ഒരു ഇരുതലമുണ്ട്: ഒരു യഥാർത്ഥ രാജാവിന്റെ സ്വാഗതം, ലഭ്യമായ ഏറ്റവും എളിയ മൃഗത്തിന്മേൽ. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകളെ യേശു നിരസിച്ചതുമില്ല, വെറുതെ അവയ്ക്കു വഴങ്ങിയതുമില്ല. പിന്നെ അത്തിവൃക്ഷവും ദൈവാലയവും അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു — മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇലകൾ നിറഞ്ഞതും ഫലം ഇല്ലാത്തതുമാകാമോ എന്ന്. അത് യെരൂശലേമിലെ നേതാക്കളെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതായിരുന്നു; എന്നാൽ ആരാധനയിൽ വ്യാപൃതമെങ്കിലും പുറത്തുള്ളവനു മുമ്പിൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഏതു സമൂഹത്തിന്മേലും അതു പതിക്കുന്നു.